پرستاران ایران؛ زخمهای کهنه مطالبات زیر فشار یک نظام فرسوده
۱۴۰۵/۶/۱
وقتی پرستار برای حق خودش اعتراض میکند، بیمارستان به میدان فشار و تهدید تبدیل میشود
با وجود نقشی حیاتی در سلامت جامعه، جامعه پرستاری ایران سالهاست که با مجموعهای از چالشهای عمیق دست و پنجه نرم میکنه. چالشهایی که از مطالبات مالی انباشتهشده گرفته تا ضعفهای ساختاری و برخوردهای نامناسب رو در بر میگیره. در این گزارش زخم کهنهی مطالبات و آیندهی مبهم جامعهی پرستاری رو بررسی میکنیم
از مطالبه حقوق تا برخورد امنیتی؛ اعتراض پرستاران چرا دوباره شعلهور شد؟
اعتراضات پرستاران به سلسلهای از اعتراضات سراسری و منطقهای تبدیل شده؛ اما جرقهی این دور از اعتراضات، اوایل دیماه سال گذشته، در بیمارستان فیاضبخش تهران، از مراکز درمانی سازمان تأمین اجتماعی زده شد. پرستاران برای مطالبه حقوقی که به گفته خودشان سالهاست روی زمین مونده، تجمع کردن.
بعد از توقف جنگ، اعتراضات در مردادماه امسال دوباره اوج گرفت و انتشار تصاویری از تجمع پرستاران فیاضبخش، این اعتراض صنفی را به موضوعی فراتر از یک مطالبه معیشتی تبدیل کرد.
این پرستاران زحمتکش در حالی دست به تجمعات اعتراضی میزنن که هیچ اختلالی در روند درمان بیماران ایجاد نمیکنن؛ اما رژیم یکسری نیروی وحشی برای سرکوب این اعتراض گسیل کرد که بعد از ۸ ساعت فشار و تهدید و بازجویی از پرستاران، دست آخر معلوم نشد این نیروها وابسته به کدام ارگان یا نهاد امنیتی رژیم آخوندی هستن! دست آخر هم قرارداد برخی پرستاران رو لغو کردن که بعد گفتن این لغو قرارداد متوقف شده؛ اما هیچ پاسخی به مطالبات پرستاران داده نشد.!
سه مطالبه روشن؛ حق پرستاران کجاست؟
اما نگاهی به مطالبات پرستاران بیمارستان فیاضبخش که تنها گوشهای از خواستههای دیرینه جامعه پرستاریه، حق و حقوق بهیغما رفتهی پرستاران رو بهخوبی نشون میده. خواستهی اونها این سهمحوره:
۱. هزینه سرویس رفتوآمد پرستاران بهمدت ۱۳ ماه پرداخت که بنا به گفتهی پرستاران به مبلغ ماهیانه ۱ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان میرسه؛ یعنی حدود ۱۵ میلیون تومان در مجموع.
۲. حق جنگ: "مبالغی که بابت دوران «جنگ ۴۰ روزه» باید به حساب آنها واریز میشد، اما پرداخت نشده.
۳. اجرای کامل قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری که با گذشت سه سال از تصویب اون، هنوز به طور کامل در بیمارستانهای تأمین اجتماعی اجرایی نشده.
مسئله فقط پول نیست؛ فرسودگی پرستاران آینده نظام سلامت را تهدید میکند
اما ورای مطالبات مالی، جامعه پرستاری از مشکلات ساختاری و سیستمی عمیقی رنج میبره که آینده این حرفه رو تهدید میکنه اما تداوم این وضعیت، پیامدهای نامطلوبی بر آینده حرفه پرستاری و کل نظام سلامت بههمراه داره که برخی از اونها رو میشه اینطور عنوان کرد:
۱. کاهش انگیزه و فرسودگی شغلی: عدم توجه به مطالبات، منجر به کاهش انگیزه و افزایش فرسودگی شغلی در میان پرستاران میشه.
۲. کاهش کیفیت خدمات درمانی: کمبود نیرو و نارضایتی پرستاران، به طور مستقیم بر کیفیت ارائه خدمات به بیماران تأثیر میگذاره
۳. افزایش مهاجرت و خروج سرمایههای انسانی: شرایط نامساعد، نیروی کار متخصص رو به سمت مهاجرت سوق میده و کشور رو از این سرمایه محروم میکنه.
۴. بحران در نظام بهداشت و درمان: "در بلندمدت، این مشکلات به بحرانی جدی در تأمین نیروی انسانی و پایداری نظام سلامت منجر میشه.
این تنها گوشهای از شرایط سخت کاری، پرستاران و پیامدهای آون بود که در این مختصر بررسی کردیم.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
