روند فزاینده فقر و افزایش شکاف طبقاتی در ایران طی سه سال گذشته
۱۴۰۵/۶/۳
از ۵ ماه حقوق برای خرید یک سکه تا ۴۲ میلیون تومان حداقل دستمزد؛ فاصله مردم با یک زندگی معمولی هر روز بیشتر میشود
سالهاست که رژیم آخوندی تلاش میکنه زندگی مردم ایران رو بین حس واقعی فقر و آمارهای دروغ و مهندسی شده حکومتی سرگردان کنه. در دوران آخوند رئیسی هرطور شده تورم رو حدود ۳۰ درصد اعلام میکردن و مهم نبود که تورم چند درصد باشه، تورم حدود ۳۰ درصد اعلام میشد. پزشکیان هم که گفت اومده راه رئیسی رو ادامه بده و منویات خامنهای رو دنبال کنه، اما با مقایسههای واقعی میخوایم ببینیم از سال ۱۴۰۲ تا الآن مردم ایران چقدر فقیرتر شدن.
سال ۱۴۰۲ سکه طلا در کانال ۲۸ میلیون تومان بود. حقوق یک کارگر هم ۵ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان بود؛ یعنی تقریباً با ۵ ماه حقوق میتونست یک سکه طلا بخره. حالا سکه ۲۱۰ میلیون تومنه. برای اینکه یک کارگر بتونه همون زندگی فقیرانهای که سال ۱۴۰۲ داشته رو ادامه بده، باید یکپنجم قیمت سکه طلا حداقل دستمزد بگیره؛ یعنی حداقل دستمزد باید ۴۲ میلیون تومان باشه تا کارگر توان اداره معیشت در حد سال ۱۴۰۲ رو داشته باشه.
وقتی حقوق عقب میماند و هزینه زندگی پرواز میکند؛ خط فقر ۹۰ میلیونی یعنی چه؟
سال ۱۴۰۲ طبق محاسبات روزنامه حکومتی فراز، سه وعده غذای ساده بدون هزینه پخت و پز و مخلفات برای یک خانواده ۴ نفره، ۸ میلیون و ۹۴۰ هزار تومان بود؛ یعنی روزی کمتر از ۳۰۰ هزار تومان. الآن هزینه زندگی چقدره؟ تامین حداقلهای معیشت چه فشاری بر خانواده تحمیل میکنه؟ ویدئویی ببینیم در همین رابطه.
نه، الآن که زندهام دارم میگم من زورم به این زندگی نمیرسه برادر من. الآن که زندهام میگم هر چی دویدم، ۱۰ ۱۲ ساله مستقل رو پای خودم دستم تو جیب خودم زندگی کردم، نرسیدم برادر. مگه من چقدر دربیارم؟ ماهی ۱۹ میلیون به والله قسم من تو تهران اجارهخونه میدادم. اومدم اینجا الآن ۱۲ تومن میدم با شارژ. آخه چه خبره برادر؟ چقدر خورد و خوراکه؟ روزی ۱ میلیون، ۲ میلیون باید خورد و خوراک بدی. ماشینو جرأت نمیکنیم تعمیرگاه ببریم نه کولر داره نه هیچی. کولرش رو بردم درست کنم یارو میگه ۲۰ میلیون خرج کولرته. آقاجان من نمیکشم داداش من، من کمر خم کردم، من نمیکشم.
بله، این هموطنمون گفت که روزی ۱ میلیون، ۲ میلیون باید پول خورد و خوراک بدی؛ یعنی بین ۳۰ تا ۶۰ میلیون تومان. خبرگزاری حکومتی ایلنا هم از خط فقر ۹۰ میلیون تومانی نوشته بود؛ یعنی یه چیزی بین سه و نیم تا ۷ برابر هزینه خورد و خوراک ماهانه اضافه شده. و باز هم این هموطنمون گفت که در تهران ۱۹ میلیون تومان کرایه میداده، توان پرداخت نداشته رفته خارج از تهران که ماهی ۱۲ میلیون تومان کرایه بده. موارد زیادی هم هست که در تهران اجاره رو دیگه به دلار قرارداد میبندن، از جمله این سند که میبینید نوشته اجاره ماهانه ۸۰۰ دلار که میشه ۱۶۰ میلیون تومان در ماه.
یک طرف فقر، یک طرف کاخهای میلیاردی؛ شکاف طبقاتی تا کجا میخواهد پیش برود؟
حالا یک طرف موضوع فقره و یک طرف فشار ناشی از اختلاف طبقاتی. این ویدئو را هم ببینیم.
قیمتهای بعد جنگ فرشته رو با هم مرور کنیم. برج افرا، پایه قیمت متری ۷۰۰ تومن. برج باغ ایرانی، کار آقای دژاگر، متری ۱ و ۸۰۰. برج زیبای هرمس، پایه قیمت متری ۱ و ۶۰۰. فرشته پالاس، کار آقای اسماعیلزاده، پایه متری ۱ تومن. ساختمان زیبای سروستان، کار آقای مشایخپور، متری ۱ و ۴۰۰. ساختمان چناران پارک، کار آقای دلیری، پایه متری ۱ و ۳۰۰. بهشت نیاتوس زیبا، کار آقایان برادران سیونسب، متری ۱ و ۸۰۰ و ۲ تومن دارن اعلام میکنند. برج دوقلوی آقای اکبری، پایه متری ۷۵۰ تا ۸۰۰ تومن. برج گلپاد، اونم پایه متری حول و حوش ۷۰۰ تومنه.
بله، همونطور که ملاحظه کردید، در بعضی برجها هر مترمربع مسکن ۱ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان. یعنی یک کارگر ۱۰ سال تمام حداقل دستمزدش رو پسانداز کنه، تازه میتونه یک متر از این آپارتمانها رو بخره. این گسست و شکاف طبقاتی، همون حس به یغما رفتن زندگیه که مردم دارند. حسی که میگه باید جلوی این بیعدالتی ایستاد. این شرایطیه که مردم رو به نیروی قیامآفرین تبدیل میکنه که البته محصول سالها ظلم و ستم حکومت آخوندیه.
