گسست برگشت‌ناپذیر بین مردم و حکومت آخوندی

«تاب‌آوری ادراکی» فرو ریخته؛ شکاف میان روایت حکومت و زندگی مردم به گسستی خطرناک تبدیل شده است

کابوس اصلی رژیم آخوندی چیه؟ چه چیزی بیشتر از هر موضوع دیگری رژیم رو به وحشت می‌اندازه؟ این روزها رسانه‌های حکومتی عبارت «تاب‌آوری ادراکی» رو به کار می‌برند.

تاب‌آوری ادراکی یعنی اینکه مردم چقدر بین صحبت‌هایی که از حکومت و رسانه‌های رسمی می‌شنوند با زندگی خودشون می‌توانند ارتباط برقرار کنند. وقتی مردم نتوانند بین اونچه تبلیغ می‌شه و تجربه زندگی خودشون ارتباط برقرار کنند، اون وقته که بین مردم و حکومت شکاف ادراکی ایجاد میشه. یعنی دیگه مشکل مردم با حکومت فقط اقتصادی یا سیاسی نیست؛ ریشه مشکل، بی‌اعتمادی مردم به حاکمیته. این شکافه که وقتی عمیق بشه، پایه‌های حکومت به لرزه می‌افته.

وقتی وزیر می‌گوید مردم بیشتر مصرف می‌کنند، اما سفره‌ها خلافش را فریاد می‌زنند

برای مثال، نوری قزلجه، وزیر کشاورزی رژیم، در رابطه با کاهش مصرف سرانه مردم به خاطر فقر گفته: «آمار‌های مربوط به کاهش مصرف سرانه صحت ندارد، تولیدات رشد داشته و تاکنون صادرات نداشتیم و این نشان می‌دهد که این محصولات در داخل به مصرف رسیده است.» یعنی این وزیر رژیم میگه نه‌تنها کاهش مصرف سرانه نبوده، بلکه افزایش هم داشته!

حالا مردم چقدر می‌توانند بین این حرف وزیر کشاورزی رژیم با تجربه روزانه‌شون از زندگی ارتباط برقرار کنند؟ قطعاً میزان اون صفر یا یه چیزی نزدیک به صفره. به عبارت دیگه، پایگاه مردمی رژیم به میزان اشخاصی در جامعه‌ست که حرف‌هاش رو باور می‌کنند.

یک فلش‌بک به گذشته نزدیک بزنیم؛ در نمایش انتخابات ریاست جمهوری رژیم، ۸٪ مشارکت به ثبت رسید. ۸٪! اون هم بعد از تقلبات گسترده. پس رابطه مردم با این حکومت عبارت است از بی‌اعتمادی. این خطرناک‌ترین موضوع برای رژیم هست. این بازی سیرک‌های شبانه و گلو پاره کردن نفرات باند خامنه‌ای که «تا مجتبی نگفته نباید خیابون‌ها رو خالی کنیم» هم در وحشت از همین گسست ایجاد شده بین مردم و حاکمیت است.

از قطعی برق تا قاچاق سوخت؛ چرا حکومت نمی‌تواند به مردم پاسخ بدهد؟

خب حالا یک پرسش ایجاد میشه؛ چرا رژیم برای درمان این مشکل اقدام نمیکنه؟ راه حلش چیه؟

راه حل اینه که باید اعتماد فرو‌ریخته رو بازسازی بکنه. در عمل باید صداقت به خرج بده. یعنی رژیم باید بگه وقتی برق مردم را قطع می‌کنه، چه تعداد ماینر دارن رمزارز استخراج می‌کنند. یا مثلاً وقتی حقابه کشاورزان رو نمیده، آب رو به سمت کدوم صنایع برای ساخت موشک و پهپاد و غیره منحرف کرده. بیاد توضیح بده چطور روزانه ۲۰ تا ۴۰ میلیون لیتر سوخت عمدتاً توسط سپاه پاسداران قاچاق میشه و حالا بنزین ۸۷ هزار تومانی رو مثل کابوس به جان مردم انداخته. بگه وقتی حق عائله‌مندی بازنشستگان را حذف میکنه، چه میزان برای نهادهای وابسته به بیت ولی فقیه مثل جامعة المصطفی هزینه میکنه. بیاد توضیح بده چطور فقط در یک سال گذشته ۲۰ میلیارد دلار پول صادراتی به ایران برنگشته. چرا در سخت‌ترین روزها، در وسط جنگ و بعد از اون که بیکاری و اخراج‌ها بیداد میکنه، پزشکیان پول ۲۰ میلیون بشکه نفت رو به هوافضای سپاه داده.

اگر به این سوال‌ها و انبوه سوال‌های مشابه صادقانه جواب بده (که هرگز نمیده)، حالا نوبت اصلاح همین کارهاییه که تا حالا انجام نداده. نیازی به توضیح نیست که اون حکومتی که چنین تغییراتی در اون رخ بده، دیگه رژیم آخوندی و حکومت ولایت فقیه نیست که!

نتیجه این که اون تاب‌آوری ادراکی به گسست ترمیم‌ناپذیر تبدیل شده. حکومت آخوندی نه‌تنها پشتیبان مردمی نداره، بلکه کابوس اصلیش همین خشم انباشته شده در درون جامعه‌ست.