بانکداری به روش آخوندی؛ چگونه بانک‌ها جیب مردم را هدف می‌گیرند؟

از وام‌های دستوری تا چاپ پول بی‌پشتوانه؛ ناترازی بانک‌ها چگونه به سفره مردم ضربه می‌زند؟

در این بخش از برنامه به یکی از ارکان چپاول در حکومت آخوندی می‌پردازیم؛ بانک‌ها.

پشت درهای بسته شبکه بانک‌های رژیم آخوندی و در ترازنامه‌های اون‌ها، سال‌ها بحران پنهانی جریان داشته که اسمش ناترازیه. هرچند این بحران پنهان بوده، اما مستقیم بر سفره‌های مردم تأثیر گذاشته؛ بحرانی که الان بیشتر آشکار شده. این بانک‌ها با انواع دزدی‌ها، اختلاس‌ها و باندبازی‌های حکومتی عجین هستند. یک نمونه‌ش بانک آینده که بعداً معلوم شد که پشت غارت سرمایه‌های مردم در این بانک، شخص مجتبی خامنه‌ای و مهره‌ش انصاری بودند. اما در این گزارش به قسمتی از ورشکستگی بانک‌ها می‌خوایم بپردازیم که به دست دولت و مجلس رژیم اتفاق افتاده؛ یعنی این بحران می‌خوایم ببینیم که از کجا آب خورده.

وام‌های دستوری؛ کمک به مردم یا آغاز یک چرخه فساد بانکی؟

یکی از مهم‌ترین متهمان این وضعیت، تسهیلات تکلیفی یعنی وام‌های دستوری هستند؛ وام‌هایی که هر سال در جریان بررسی بودجه از طرف دولت یا مجلس به بانک‌ها تحمیل می‌شن. مثلاً وام مسکن یا ازدواج تا تسهیلات حمایتی و اشتغال، ظاهرش هم اینه که این کار برای مردم داره انجام می‌شه.

اما وام مسکن هر قسطش حدود ۴۰ میلیون تومنه. برای وام ۲ میلیارد تومانی که سقف پرداخت وام مسکن در تهرانه، باید بیشتر از ۳۰۰ میلیون تومن هم اوراق خریداری کنند؛ یعنی کسی که می‌خواد این وام رو بگیره باید توان پرداخت ۴۰ میلیون تومن قسط در ماه رو داشته باشه، به‌علاوه ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومن هم اجاره‌بهای مسکن، تا ۲ میلیارد تومن وام بگیری که تازه می‌شه فقط پول ۱۱ متر مربع قیمت متوسط مسکن در تهران. پس با این وام نمی‌شه خونه خرید و تنها خانوار کارگری، بلکه، یعنی نه فقط خانواده‌های کارگری، بلکه خانوار با درآمدهای خیلی بالاتر هم از عهده این هزینه برنمی‌آیند.

حالا سؤال اینجاست که پس این همه وام‌ها بالاخره چی می‌شن؟ اینجا همون‌جاییه که باندهای حکومتی وارد می‌شن. بقیه‌ش دیگه مشخصه که چه اتفاقی می‌افته. فقط این وسط بدهکاری بانک‌ها روی دست بانک مرکزی، یعنی روی دست مردم ایران، باقی می‌مونه.

در این روند ناترازی، اضافه‌برداشت از بانک مرکزی به وجود می‌آد؛ چرا؟ چون مجبورِ کسری بانک‌ها رو بالاخره تأمین کنه. بانک مرکزی که نمی‌تونه بگه دیگه پول ندارم، چون همه‌ی نظام بانکی فرومی‌پاشه. پس به سراغ راحت‌ترین راه‌حل برای خودش و پرهزینه‌ترین راه‌حل برای مردم می‌ره؛ چیکار می‌کنه؟ چاپ پول بدون پشتوانه.

چاپ پول بدون پشتوانه؛ چرا هزینه ناترازی بانک‌ها را مردم می‌دهند؟

نتیجه این کار چیه؟ یکی از عوامل اصلی بی‌ارزش شدن مستمر ریال، همین چاپ پول بدون پشتوانه‌ست. این کار باعث افزایش پایه پولی و رشد نقدینگی می‌شه، در حالی که تولید چنین رشدی نداشته. به زبان ساده یعنی اینکه انگار با چاپ پول بی‌پشتوانه، هر روز مقداری پول از جیب و حساب مردم برمی‌دارند.

بعدش چه اتفاقی می‌افته؟ مردم با جهش تورم و کاهش قدرت خرید مواجه می‌شن. قیمت‌ها پرواز می‌کنند و از اونجایی که مطلقاً دستمزد و حقوق‌ها رو با این تورم تراز نمی‌کنند، چاپ پول برای فقرا ضربه سنگین اقتصادی محسوب میشه. ولی برای اون کسانی که بر اقتصاد ایران تسلط پیدا کردند، افزایش سرمایه و درآمد بیشتره.

این روند در نهایت به ورشکستگی بانک‌ها منجر می‌شه. حالا بانک‌ها چیکار می‌کنند؟ اونا هم انبوهی خونه خالی و املاک خریداری کردند و کار بانکداری رو به بنگاهداری تغییر می‌دن. نتیجه اینکه باز هم با بحران کمبود نقدینگی مواجه می‌شن.

حالا این دفعه چیکار می‌کنند؟ دوباره می‌رن سراغ بانک مرکزی و این چرخه باطل و فاسد، همین‌طوری ادامه داره و یک دزدی سیستماتیک از جیب و سفره مردم رو هدایت می‌کنه. به این می‌گن بانکداری به روش آخوندی.