کنفرانس در پارلمان انگلستان؛ حقوق‌بشر و تغییر دموکراتیک در ایران، سخنرانیها

۱۴۰۵/۶/۲۹

دکتر لیلا هانبک، رزا زارعی، دکتر الهه ذبیحی و امیرحسین اولیایی بر حمایت از مردم ایران، توقف اعدام‌ها، حسابرسی عاملان نقض حقوق بشر و به‌رسمیت‌شناختن آلترناتیو دموکراتیک تأکید کردند

در کنفرانس «مسیر دستیابی به ایران آزاد: حقوق بشر، حسابرسی و تغییر دموکراتیک» در پارلمان انگلستان، دکتر لیلا هانبک، رزا زارعی، دکتر الهه ذبیحی و امیرحسین اولیایی بر ضرورت حمایت از مردم ایران، مقابله با اعدام و سرکوب، حسابرسی عاملان نقض حقوق بشر و به‌رسمیت‌شناختن شورای ملی مقاومت ایران به‌عنوان آلترناتیو دموکراتیک تأکید کردند.

دکتر لیلا هانبک - رئیس انجمن مستقل داروسازان انگلستان

رژیم هرگز نتوانسته است خواست مردم ایران برای آزادی را درهم بشکند

به‌عنوان یک ایرانی که از دوران کودکی زندان‌ها و سرکوب رژیم حاکم در تهران را تجربه کرده است، به شما اطمینان می‌دهم که این رژیم ممکن است تمام ابزارهای قدرت دولتی، تفنگ‌ها، زندان‌ها، نیروهای امنیتی و اراذل و اوباش اجیرشده‌اش را در اختیار داشته باشد، اما با وجود تمام این ابزارهای اجبار و سانسور، هرگز نتوانسته خواست مردم ایران را برای آزادی و دموکراسی درهم بشکند و هرگز نیز نخواهد توانست

یک ایران آزاد و دموکراتیک نه تنها به‌نفع مردم ایران، بلکه به‌نفع کل منطقه و جهان خواهد بود. بسیاری از ایرانیان از شورای ملی مقاومت ایران حمایت می‌کنند، زیرا این شورا در تضاد کامل با رژیم، به لغو مجازات اعدام، برقراری یک سیستم قضایی مستقل مبتنی بر استانداردهای بین‌المللی، از جمله اصل برائت، حق دفاع عادلانه و علنی و استقلال قضایی متعهد است. هم‌چنین به لغو قوانین مذهبی تبعیض‌آمیز آخوندها و انحلال کامل نهادهای رژیم و هم‌چنین سپاه پاسداران متعهد است. شورای ملی مقاومت ایران یک برنامه ۱۰ماده‌ای روشن برای دوران بلافاصله پس از سرنگونی این رژیم دارد که انتقال مسالمت‌آمیز، منظم و دموکراتیک قدرت به مردم ایران را تضمین می‌کند. به همین دلیل است که شمار فزاینده‌ای از ایرانیان مانند من، از کانون‌های شورشی در داخل کشور حمایت می‌کنند و در مبارزه برای رهایی ایران از حاکمیت آخوندها مشارکت دارند.

امروز، رژیم از هم‌افزایی این آلترناتیو دموکراتیک و جنبش اعتراضی هراس دارد و این ترس را روزانه در تلویزیون دولتی و از طریق کارشناسان خود نشان می‌دهد. همان‌طور که نمایندگان پارلمان و دیگر سخنرانان برجسته امروز عصر تأکید کردند، به نفع انگلستان و کل غرب است که شورای ملی مقاومت ایران را به عنوان یک آلترناتیو دموکراتیک به‌رسمیت بشناسند

این شناسایی حیاتی است، زیرا رژیم را از نظر دیپلماتیک منزوی کرده و روند تحولات را به‌نفع نیروهای دموکراتیک و مردم ایران تغییر می‌دهد و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا برای ایجاد تغییری واقعی و اصولی در ایران پیشروی کنند.

رزا زارعی

نمی‌توانیم اجازه دهیم اعدام‌ها به آمار تبدیل شوند

عمه من در جریان قتل عام ۶۷ در ایران اعدام شد. او فقط ۲۱ سال داشت. او هم‌سن بسیاری از جوانان امروز بود که در حال آغاز زندگی، تحصیلات، شغل و رویاهای خود هستند. او هرگز فرصت تجربه آن زندگی را نیافت. برای خانواده من، این صرفاً یک تاریخ نیست، بلکه چیزی است که همچنان بر ما تأثیر می‌گذارد. به همین دلیل است که معتقدم صحبت کردن درباره حقوق بشر برای من نه تنها یک مسئولیت آکادمیک، بلکه یک مسئولیت شخصی است. وظیفه من است که به دفاع از مردم ایران ادامه بدهم، به‌ویژه برای کسانی که نمی‌توانند آزادانه صدای خود را به گوش دیگران برسانند.

ما نمی‌توانیم اجازه دهیم اعدام‌ها به آمار تبدیل شوند. پشت هر عدد، یک انسان، یک خانواده، یک مادر، یک پدر، یک خواهر، یک برادر، یک دوست قرار دارد و پشت هر نام، یک زندگی نهفته است که دارای پتانسیل و معناست.

ما مسئولیت داریم که در کنار کسانی بایستیم که خواستار آزادی، عدالت و کرامت انسانی هستند و اطمینان حاصل کنیم که وقتی حقوق بشر از نظر سیاسی ناخوشایند می‌شود، با آن به‌عنوان یک امر اختیاری برخورد نشود. امیدوارم امروز بتوانیم فراتر از ابراز نگرانی صرف برویم و همچنان بپرسیم که چه اقدامات عملی می‌توان انجام داد، زیرا برای کسانی که با حبس، آزار و اعدام روبرو هستند، همبستگی بین‌المللی نمی‌تواند فقط در حد حرف باشد. باید معنا و مفهومی داشته باشد.

دکتر الهه ذبیحی

تنها راه‌حل پایدار برای رنج مردم ایران، تغییر رژیم است

امروز من به نمایندگی از جامعه بین‌المللی دانشگاهیان اینجا هستم. جامعه ما شامل مدرسان دانشگاه، پژوهشگران و استادان است. این جامعه هم‌چنین شامل دانشمندان ایرانی شناخته‌شده در سطح بین‌المللی است. یک نمونه، پروفسور مرتضی قریب است. او یکی از بسیاری از ایرانیان با استعدادی است که به‌دلیل دیکتاتوری و سرکوب، ایران را ترک کردند. ابتدا تحت سلطنت پهلوی و اکنون تحت رژیم مذهبی حاکم. آن‌ها ایران را ترک کردند، اما از خدمت به جهان دست نکشیدند. آن‌ها دانش، مهارت‌ها و دستاوردهای خود را به جامعه بین‌المللی تقدیم کرده‌اند. ما معتقدیم که تنها راه‌حل پایدار برای رنج مردم ایران، تغییر رژیم است. ما از برنامه ۱۰ماده‌ای خانم مریم رجوی حمایت می‌کنیم. جامعه بین‌المللی باید از مقاومت سازمان‌یافته مردم ایران که دهه‌ها علیه دیکتاتوری مبارزه کرده است، حمایت کند. بنابراین، به نمایندگی از جامعه دانشگاهی، از پارلمان انگلستان درخواست صریح دارم که شورای ملی مقاومت ایران را به‌عنوان نماینده دموکراتیک و مشروع مردم ایران به‌رسمیت بشناسد. این تنها راه برای برچیدن این استبداد و رسیدن به یک ایران آزاد است. این شناسایی، پیام روشنی خواهد فرستاد که پارلمان انگلستان حق مردم را برای تعیین آینده سیاسی خود به‌رسمیت می‌شناسد. اما موضوع فوری دیگری نیز وجود دارد. ما از دولت انگلستان می‌خواهیم که علیه اعدام‌ها موضع‌گیری کند و خواستار پایان‌دادن به محرومیت زندانیان از مراقبت‌های پزشکی شود. ما خواستار بازرسی‌های بین‌المللی از زندان‌ها و بازداشتگاهها و پایان‌دادن به دادگاههای نمایشی هستیم. ما همچنین خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط تمام کسانی هستیم که صرفاً به دلیل استفاده از حقوق اولیه انسانی خود زندانی شده‌اند.

امیرحسین اولیایی

آینده ایران باید توسط خود مردم ایران تعیین شود

من ۲۲ سال سن دارم و در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی پزشکی تحصیل می‌کنم. من در ایران متولد شدم، اما در ۶سالگی به انگلستان مهاجرت کردم عموی من توسط این رژیم اعدام شد. آن‌ها به خانه‌اش آمدند و او را در زیرزمین خانه‌اش به‌دار آویختند. سرگذشت او یکی از بی‌شمار داستان زندگی ایرانیانی است که توسط رژیمی نابود شده که از اعدام، شکنجه و ایجاد وحشت برای سرکوب مخالفان استفاده می‌کند. افزایش شدید اعدام‌ها نشانه قدرت نیست. این امر نشان می‌دهد که رژیم به‌طور فزاینده‌ای از مردم و تمایل آن‌ها به آزادی هراسان است. نه جنگ و نه مماشات، هیچ‌کدام راه‌حل نیستند. آینده ایران باید توسط خود مردم ایران تعیین شود. و در نهایت، از دولت انگلستان (می‌خواهم) که حقوق بشر و مسئله اعدام‌ها را در کانون سیاست خود در قبال ایران قرار دهد، از حسابرسی از مسئولان این جنایات حمایت کند، در کنار مردم ایران و آرمان آن‌ها برای یک جمهوری دموکراتیک بایستد و اپوزیسیون دموکراتیک سازمان‌یافته را به‌رسمیت بشناسد.