سناتور رابرت توریسلی؛ تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد

چرا کرسی ایران در سازمان ملل باید صدای مردم ایران باشد؟

به همگی شما صبح بخیر.

همچنان که اینجا ایستاده‌ایم، هیئت‌های نمایندگی کشورهای مختلف وارد اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل می‌شوند. رهبران جهان کسانی هستند که مردم خودشان را نمایندگی می‌کنند.

من می‌خواهم آنها صدای من را بشنوند؛ به خاطر اینکه یکی از افرادی که آنجا حضور دارد، جایگاهی در آنجا ندارد. به خاطر اینکه دستان او به خون آغشته است. او هیچ حقی ندارد که مردم باافتخار ایران را نمایندگی کند.

رژیمی که او نمایندگی می‌کند نامشروع است و با تمامی ارزش‌هایی که سازمان ملل از آنها نمایندگی و دفاع می‌کند، در تعارض است؛ رژیمی که بر ضد صلح و عدالت است.

کشورهای جهان، شما می‌توانید حرف او را بشنوید، ولی باید آن رژیم و رژیمی را که نمایندگی می‌کند، پس بزنیم. شایسته سازمان ملل نیست که چنین شخصی آنجا باشد.

از حمایت شخصیت‌های آمریکایی تا ایستادن در کنار مردم ایران؛ چرا اینجا هستیم؟

رودی جولیانی و دیگر شخصیت‌های برجسته آمریکایی که هر سال به اینجا آمده‌اند، من از شما تشکر می‌کنم؛ به خاطر حمایتتان از مردم ایران.

ولی ما هیچ‌وقت پشت خودمان را به مردم آزاده ایران نخواهیم کرد.

چنان‌که ما امروز دوباره اینجا گرد هم آمده‌ایم، بسیاری از ما همدیگر را می‌شناسیم. ما این محل را می‌شناسیم. چهره‌های شما برای من آشناست.

ولی اشتباه نکنیم. باید این را بدانیم که شرایط تغییر کرده است.

چند ماه پیش، رژیم آخوندی نشان داد که واقعیت آن چیست. وقتی هزاران نفر در ایران به خیابان‌ها آمدند، تعداد بسیاری از آنها توسط رژیم به قتل رسیدند و آخوندها نشان دادند که تا چه میزان دست به کشتار خواهند زد.

ولی این را باید بدانیم که زمین زیر پای آخوندها به لرزه درآمده است.

کانون‌های شورشی؛ چگونه در برابر سرکوب ایستادند؟

سازمان مجاهدین خلق ایران، خانم مریم رجوی، مقاومت ایران و همه ما نشان دادیم که ما چه کسانی هستیم.

و کانون‌های شورشی نشان دادند که چه کسانی هستند؛ وقتی که در شهرها، روستاها و تمامی استان‌ها در سراسر ایران، در چشم مرگ خیره شدند و با زبان قدرت صحبت کردند. خودشان را سازماندهی کردند و رژیم هم می‌داند که آنها چه کسانی هستند.

و به خاطر همین است که ما به این افراد شجاع درود می‌فرستیم.

ولی هیچ‌کدام از اینها مایه تعجب ما، در رابطه با سازمان مجاهدین خلق ایران یا در رابطه با جنایت رژیم، نمی‌شود. ما تعجب نمی‌کنیم.

«نه شاه، نه شیخ»؛ ایران آزاد برای همه چه معنایی دارد؟

ولی یک چیز من را سورپرایز کرد و آن هم شاهزاده هالیوودی بود.

در مقابله با تمام این مرگ و نابودی، او با افتخار از خانواده و پدرش صحبت می‌کند. آیا او هیچ چیزی در رابطه با مفهوم آزادی، در این سالیانی که در آمریکا زندگی کرده، نفهمیده است؟

در حالی که ایران در حال تحول است، او در حال پاشیدن بذر تفرقه است. آیا او هیچ‌وقت مفهوم همبستگی را نفهمیده است؟

در حالی که کانون‌های شورشی شجاعانه در خیابان‌های ایران مقاومت می‌کنند، او با سپاه پاسداران همکاری می‌کند و از این صحبت می‌کند. آیا او فهمی از مبارزه ندارد؟

ولی ما این را به او باور داریم که:

نه شاه، نه شیخ؛ نه به دیکتاتوری در همه اشکال آن.

ما یک ایران آزاد می‌خواهیم؛ برای همه مردم ایران