سونا صمصامی؛ تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک همزمان با اجلاس مجمع عمومی ملل متحد

۶۲ سال مبارزه؛ چرا صدای مقاومت ایران در نیویورک طنین‌انداز شد؟

دوستان عزیز، هم‌میهنان،

قبل از هر چیز، در آغاز شصت‌ودومین سال حیات سازمان مجاهدین خلق ایران، من صمیمانه‌ترین تبریکات خودم را به سازمان مجاهدین خلق ایران، خصوصاً به خواهر عزیزمان، مهناز میمنت، مسئول اول جدید مجاهدین، تقدیم می‌کنم.

خانم مهناز میمنت میراث‌دار زنان شجاعی است که با فداکاری و رهبری بی‌مانند، در خط مقدم مبارزه برای ایران آزاد ایستاده‌اند.

امروز پزشکیان، رئیس‌جمهور رژیم، در سازمان ملل است تا صحبت کند و ما اینجا هستیم تا بگوییم که او نماینده مردم ایران نیست، بلکه نماینده یک دیکتاتوری مذهبی است که بقای خود را بر سرکوب، تروریسم و اعدام استوار کرده است.

اعدام‌ها نشانه قدرت‌اند یا اعتراف به ضعف؟

اعدام‌ها توسط این رژیم نشانه قدرت نیست، بلکه اعتراف آن به ضعف است.

ایران در حال دست‌وپنجه نرم کردن با بحران عمیق اقتصادی است و همچنین بحران‌های اجتماعی و فساد فزاینده آخوندها وجود دارد و مردم هرچه بیشتر خشمشان افزایش پیدا می‌کند؛ آخوندهایی که می‌دانند یک قیام سراسری دیگر اجتناب‌ناپذیر است.

از مارس امسال تا اکنون، مبارزان راه آزادی اعدام شدند، معترضین اعدام شدند، خصوصاً بیش از... همچنین تعداد زیادی از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران.

ما شاهد بودیم که ارغوان فلاحی، زندانی هوادار سازمان مجاهدین، به مرگ محکوم شده است.

تغییر در ایران از کجا می‌آید؛ جنگ خارجی یا مردم ایران؟

ما باید یک چیز را تأکید کنیم: تغییر در ایران فقط توسط مردم ایران به دست می‌آید، نه توسط جنگ‌های خارجی.

هیچ‌کس این تغییر را نمی‌تواند به ارمغان بیاورد؛ بلکه راه‌حل در دستان نیروی تعیین‌کننده و جنگنده در صحنه است؛ کسانی که بهای مقاومت را می‌پردازند.

ما اینجا هستیم تا صدای مردم ایران را به سازمان ملل برسانیم؛ کسانی که با وجود اعدام و شکنجه در ایران مقاومت می‌کنند.

کانون‌های شورشی به فعالیت‌های خودشان ادامه می‌دهند و آن را گسترش داده‌اند.