تلویزیون نیوز نیشن؛ مصاحبه با سه تن از زنان زندانی سابق شرکت‌کننده در تظاهرات نیویورک

تلویزیون نیوزنیشن با سه زن زندانی سیاسی سابق ایرانی که در تظاهرات نیویورک شرکت کرده بودند، درباره سرکوب، اعدام‌ها و اعتراضات ایران گفت‌وگو کرد. 

روز سه‌شنبه، تلویزیون نیوزنیشن گزارش داد: «سه زندانی سیاسی سابق ایرانی امروز در استودیو به ما پیوستند. آنها در اعتراضات عظیم علیه حکومت ایران، خارج از مقر سازمان ملل شرکت کردند و خواستار پایان سرکوب سیاسی و اعدام‌ها بودند.»

شیلا نینوایی به تلویزیون نیوزنیشن گفت: «۴۷ سال است که مردم ایران در حال مبارزه با این رژیم و با سپاه پاسداران هستند؛ چرا که آنها این رژیم بی‌رحم را نمی‌خواهند.

در حال حاضر، وقتی اعدام‌ها را در زندان‌ها می‌بینم، خاطراتم زنده می‌شود که چطور در دهه ۱۳۶۰ اکثر دوستان مرا اعدام کردند. و اکنون نگران این نسل‌ها هستم که در زندان هستند و همان تجربیاتی را از سر می‌گذرانند که ما در آن سال‌ها تجربه کردیم.»

شیرین نریمان گفت: «مردم (ایران) خشمگین هستند. می‌توانیم هر لحظه انتظار یک قیام دیگر را داشته باشیم.

کانون‌های شورشی زیادی در داخل ایران وجود دارند که وابسته به مجاهدین هستند.»

شیرین نریمان: «ما فکر می‌کنیم که قیام بعدی قریب‌الوقوع است و دیر یا زود رخ خواهد داد. اما آنچه مهم‌تر است، این است که جهان حق مردم ایران را برای تغییر رژیم و ایستادگی به‌رسمیت بشناسد.»

شیرین نریمان: «کانون‌های شورشی که رکن اصلی ارتش آزادیبخش ملی هستند، باید بتوانند در برابر سپاه پاسداران ایستادگی و مقابله کنند. این همان مسأله مهم است و همان چیزی است که مریم رجوی، در سخنرانی خود از جهان خواست تا آن را به‌رسمیت بشناسد.

جهان باید حق مردم ایران را برای تغییر رژیم به‌رسمیت بشناسد.»

حمیرا حسامی: یک نیروی سازمان‌یافته برای تغییر رژیم ضروری است

حمیرا حسامی در این مصاحبه گفت: «یک نیروی سازمان‌یافته در صحنه وجود دارد که برای تغییر رژیم ضروری است و این نیروی سازمان‌یافته همان کانون‌های شورشی هستند که فعالانه در حال مبارزه‌اند.

در قیام بعدی، این کانون‌های شورشی خواهند بود که تظاهرات را هدایت خواهند کرد. یکی از اهداف اصلی تظاهرات ما «نه به اعدام» بود. زیرا ما به‌عنوان زندانیان سیاسی سابق، احساس می‌کنیم که دنیای بیرون باید صدای ما باشد.

شهادت‌های کسانی که اعدام شده‌اند (از داخل زندان به) بیرون می‌آید. آنها دقیقاً این پیام را می‌فرستند که نه خواهان بازگشت به سلطنت هستند و نه این حکومت مذهبی حاکم را می‌خواهند؛ بلکه خواهان یک دموکراسی واقعی هستند. بنابراین ما باید بازتاب‌دهندهٔ صدای آنها باشیم.»