تظاهرات نیویورک از نگاه یاران شورشگر؛ واکنش شهروندان آمریکایی چه بود؟

۱۴۰۵/۷/۴

از میز کتاب و گفت‌وگو با دانشجویان تا حضور در تظاهرات؛ نیویورک امسال چه تفاوتی داشت؟

گفتگو با محمد سلیمانی

اما خب، تحلیل و تفسیرها حول این تظاهرات، در واقع تظاهرات دو روزه هموطنانمون در نیویورک، در شبکه‌های اجتماعی و حساب‌های شخصی همچنان ادامه داره. بحث حول این موضوع و این ابرازنظرها تنها بعد از روزهای ۳۱ شهریور و اول مهر نبوده، بلکه باید بدونیم که این تظاهرات از مدت‌ها قبل آماده‌سازی‌هاش شروع شده بود و اطلاع‌رسانی این تظاهرات هم توسط یاران شورشگر در همون محل آغاز شده بود.

ما در این بخش از برنامه همراه هستیم با آقای محمد سلیمانی که از مدت‌ها قبل از این تظاهرات به یاران شورشگر در نیویورک پیوسته بود و گفتنی‌های زیادی در این رابطه داره.

عرض ادب خدمت هموطنان گرامی در هر کجایی که هستن، خصوصاً داخل ایران، و خسته نباشید به دست‌اندرکاران سیمای آزادی که واقعاً خیلی زحمت می‌کشن. در همین تظاهرات نیویورک و به هر حال پوششی که می‌دادن، تک‌تک این عزیزان واقعاً خستگی‌ناپذیری خودشون رو در انعکاس این تظاهرات نشون می‌دادن. ممنون از شما، در خدمتتون هستم.

خب محمد، می‌دونم که توی این کارزار خیلی فشرده، در فعالیت‌هایی که در روزهای قبل از تظاهرات بود هم شرکت داشتی. می‌خواستم یه مقدار برامون توضیح بدی از واکنش‌هایی که در شهر با شهروندان آمریکایی مواجه بودی. اگر برخوردی داشتی، خلاصه واکنش شهروندان نسبت به این تظاهرات چطور بود؟

بله، ما در همین میزکتاب‌هایی که به هر حال شما تصاویرش رو پخش می‌کردین و انعکاس می‌دادین، مقابل دانشگاه نیویورک، اونجا قسمتی هست که به هر حال یک پارکه که ضلع‌های مختلفی داره. عزیزان ما واقعاً خیلی زحمت می‌کشیدن، از صبح زود اونجا حضور داشتن. این میزکتاب‌ها برگزار می‌شد و با خود استادهای دانشگاه‌ها که به هر حال اونجا دانشگاه‌های متعددی در کنار هم هستن، با اون‌ها صحبت می‌کردن و همچنین با خود دانشجویان.

به هر حال، یک جو بسیار متفاوتی بود نسبت به سال‌های گذشته. همون‌طور که می‌بینی، خود اون‌ها می‌اومدن و مصاحبه می‌کردن و دوست داشتن یک کاری انجام بدن، جدا از اینکه بخوان در این تظاهرات حضور پیدا کنن.

چرا شهروندان آمریکایی درباره تظاهرات نیویورک سؤال می‌کردند؟

ببینید، خب یکی از مسائلی که الان توی تصاویر می‌بینم، از ما می‌پرسیدن. اولاً که ما وقتی بهشون می‌گفتیم از انگلستان اومدم، از یک قاره دیگه، و به هر حال تعداد دیگری از دوستان که از جاهای دیگه اومده بودن، خیلی براشون مهم بود. می‌گفتن که خب، شما این همه راه اومدین فقط برای یک تظاهرات؟ فقط برای اینکه بخواین به حضور این شخص، به این فرد و به هر حال اون دارودسته‌ش، خود پزشکیان و همراهانشون، اعتراض کنین؟

می‌گفتیم این مسئله فراتر از این هستش برای ما. فرزندان میهن ما، عزیزان ما، الان در زندان هستن، الان زیر شکنجه هستن.

و وقتی این‌ها با این واقعیت‌ها روبه‌رو می‌شدن، اصلاً می‌گم در عرض ۴، ۵ دقیقه‌ای که حالا ما تلاش می‌کردیم، چون تعداد بسیار زیاد بود، با نفرات بیشتری صحبت کنیم، به‌طبع براشون خیلی مهم بود. می‌دونین الان همه عزیزان ما می‌دونن از سیما هم داره، به قول معروف، همیشه پخش می‌شه که وضعیت الان ایران ما، خصوصاً با این تنشی که هستش بین اسرائیل و حالا آمریکا و در منطقه، اون جنگی که الان این رژیم راه انداخته، خب براشون مهم بود.

می‌گفتن که شما چی می‌خواین؟ و چه باید کرد الان در این شرایط؟

و خب ما برای این عزیزان توضیح می‌دادیم راه حل سوم خانم مریم رجوی رو که می‌گفتیم ببینین، این سالیان، یک خانمی به نام مریم رجوی با یک طرح ده‌ماده‌ای مدرن... وقتی این طرح ده‌ماده‌ای رو واقعاً برای این‌ها توضیح می‌دادیم و می‌گفتیم زنان رهبری این جنبش رو دارن، این‌ها تازه سؤالات شروع می‌شد و براشون خیلی جالب بودش که ببینن که به هر حال، خب در جهانی که الان می‌دونیم زن، همچنان، حالا جدا از ایران و از خاورمیانه، در خود کشورهای اروپایی و آمریکا و کانادا هم همین هستش، زنان اون‌جور که باید رهبری به هر حال اون کشور خودشون رو ندارن.

خب براشون خیلی مهم بود. می‌پرسیدن و به هر حال می‌دونید این ضدجنگ بودن براشون خیلی مسئله بود.

چرا موضع ضدجنگ، مسیر گفت‌وگو با شهروندان را تغییر داد؟

در ابتدا که این شیر و خورشید رو می‌دیدن، خب یک سری‌ها نزدیک حتی نمی‌شدن. ما وقتی باهاشون صحبت می‌کردیم، می‌گفتن شما همون دسته‌ای نیستین که دنبال این هستین که آمریکا و کشور دیگه کشور شما رو بمباران کنن؟

که ما تازه باید به این‌ها، و باور کن سالار عزیز، یک جایی باید اثبات می‌کردیم. یعنی می‌رفتیم روی گوشی، سخنرانی خانم مریم رجوی از سال‌های گذشته که «راه حل سوم» ما به هر حال همون تغییر به دست مردم ایران هست و ما نه جنگ می‌خوایم، نه مماشات، رو باید به این‌ها ثابت می‌کردیم.

و بعد از اون بود که دیگه واقعاً همه‌چی از دست ما در می‌رفت و می‌گفتن ما حتماً شرکت می‌کنیم. دوستانشون رو به میزکتاب می‌آوردن و می‌گفتن اتحادیه‌هایی که ما در دانشگاه داریم، حتماً خود شما بیاین اونجا صحبت کنین، بیاین با ما ارتباط برقرار کنین.

و به هر حال، خیلی امسال بیش از پیش، اون مراجعه‌ای که می‌کردن بیشتر بود و این نشون میده که واقعاً این مقاومت، راه‌حلی که داره و سال‌ها پیش، همون‌طوری که گفتم، خانم مریم رجوی و این مقاومت گفتن، امروز چقدر به کار اومده و چقدر بیش از گذشته مردم دارن می‌بینن.

خب باید چیکار کنیم وقتی که این رژیم داره اعدام می‌کنه و از طرف دیگه هم جنگ هست؟ خب این‌ها برای اینکه توی یک دامی نیفتن، راه حل سوم براشون واقعاً خیلی جالب بود و استقبال می‌کردن.

خیلی جالب بود پاسخت که در واقع واکنش اون‌ها رو داشتی توضیح می‌دادی که نسبت به اینکه یک ایرانی، یک شهروند ایرانی از انگلیس بلند شده اومده اینجا و داره علیه پزشکیان اعتراض می‌کنه و چه حرفی داره، چه به‌اصطلاح راه‌حلی داره، براشون بسیار قابل توجه بوده.

این به نظر می‌رسه که پس امسال تظاهرات در یک شرایط متفاوتی به نسبت پارسال برگزار می‌شه. چون من یادم هست که در سال‌های گذشته هم اونجا حضور داشتی، در نیویورک. می‌خواستم بپرسم ازت که چه چیزی در خود تظاهرات توجهت رو جلب کرد، در قیاس با به‌اصطلاح سال‌های گذشته که تو این تظاهرات‌ها شرکت داشتی؟

بله، خب در تظاهرات، از خود حضاری که شرکت‌کننده‌هایی بودن که واقعاً معلوم بود که همه این‌ها، می‌بینین، منظم، منسجم و تا آخر این برنامه... حتی وقتی برنامه که تموم شده بود، شما می‌دیدین تا ساعتی این تجمع بود، صحبت می‌کردن و به هر حال نگران این بودن که شرایط، خصوصاً زندانیان سیاسی.

در تظاهرات امسال چه چیزی بیشتر از سال‌های گذشته به چشم می‌آمد؟

که می‌بینید در سخنرانی‌ها هم موج می‌زد که چقدر دفاع می‌کردن از کانون‌های شورشی. به هر حال، سناتورهایی که اونجا حضور داشتن، اون اشخاصی که به هر حال از حقوق بشری‌ها و از چند تا کشیش بودن که ما خب قبلاً با این‌ها در همون کلیساها که در خود آمریکا هستش، با اون‌ها صحبت کرده بودیم.

و همین الان، بله، همین تصاویری که دارین می‌بینین، خانم آدریان، و می‌گفتن که خب همه حرف‌ها همین بود.

چون مردم، خود خصوصاً شهروندان آمریکایی، واقعاً ضدجنگ هستن. یعنی وقتی که ما با این‌ها صحبت می‌کردیم، جنگ، همون اول که می‌گفتیم ما خواهان جنگ نیستیم، این به هر حال خیلی بیشتر به حرف‌های ما گوش می‌دادن.

و خب توی سخنرانی‌ها باز دوباره حمایتی که از خانم مریم رجوی، از طرح ده‌ماده‌ای ایشون، از دولت موقتی که اعلام کردن و اینکه ما تنها، یعنی این مقاومت تنها گروهی هست، تنها سازمانی هست، چه هوادارانش و خود این مقاومت، که یک حرفی دارن خارج از اون چیزی که داره در دنیا اتفاق می‌افته؛ و همه این راه‌های کنار رفتن مماشات که شکست خورده و همین‌طور جنگ‌افروزی هم که می‌بینید از طرف رژیم، و از این طرف هم مقابله با اون با جنگ هیچ جوابی نداره.

و به هر حال این نشون میده که چقدر، مثلاً من با خانم کارلا سنز که صحبت می‌کردم، قبل از اون که یه مصاحبه‌ای انجام بدیم، و ایشون اصلاً علاقه‌ای که ایشون نسبت به خانم مریم رجوی داشتن، برای خود من شخصاً باورنکردنی بود.

 

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

نظر و پیشنهاد شما

برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.

خبرهای مرتبط