فراسو؛ نگاهی به تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک؛ صدای مردم ایران چگونه به جهان رسید؟

۱۴۰۵/۷/۶

از محکومیت اعدام‌ها و سرکوب تا معرفی آلترناتیو؛ بازتاب گسترده تظاهرات ۳۱ شهریور و اول مهر در رسانه‌های بین‌المللی

گفتگو  با علیرضا جعفرزاده معاون نمایندگی شورای ملی مقاومت ایران در آمریکا

سلام به شما بینندگان گرامی سیمای آزادی. روزهای ۳۱ شهریور و اول مهر شاهد تظاهرات بزرگ هموطنان و یاران شورشگر در نیویورک در مقابل مقر مرکزی سازمان ملل متحد بودیم؛ درست همزمان با حضور و سخنرانی نماینده دیکتاتوری آخوندی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد.

این تظاهرات چه اهدافی رو دنبال می‌کرد؟ در چه شرایط سیاسی برگزار شد و آیا به اهدافش رسید؟ این‌ها و سوالات مشابه، موضوعاتی هستند که در فراسوی این هفته همراه با آقای علیرضا جعفرزاده، معاون نمایندگی شورای ملی مقاومت ایران در آمریکا، می‌خواهیم به پاسخ اون‌ها برسیم.

پیام اصلی تظاهرات نیویورک چه بود؟

آقای جعفرزاده، در شروع به این سوال لطفاً پاسخ بدید که پیام اصلی این تظاهرات چی بود؟

خب، این چندین هزار نفری که در مقابل ملل متحد جمع شده بودند، اولین حرفشون این بود که این زندان‌ها و دستگیری‌ها، این اعدام‌ها که به نحو در واقع دیوانه‌واری تو این ایام، چند ماه گذشته افزایش داشته، همه این‌ها هم باید متوقف بشه، هم این که از کشورهای عضو ملل متحد خواستند که این اعدام‌ها رو محکوم کنند و رژیم حاکم بر کشورمون رو به خاطر این اعدام‌ها، به خاطر قتل‌عام تظاهرات دی‌ماه سال گذشته، به خاطر قتل‌عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ که مصداق بارز جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی بود، این‌ها همه رو مورد مؤاخذه و حسابرسی قرار بدن.

حرف این بود که کرسی ایران در سازمان ملل متحد متعلق به مردم و مقاومت ایرانه، نه فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران. این که خب اسم خود این ارگان هست ملل متحد، قراره ملت‌ها رو نمایندگی کنه. بنابراین بایستی صدای واقعی مردم ایران رو منعکس بکنه، نه صدای آخوندهای حاکم بر ایران رو.

و نهایتاً هم پیام تظاهرکنندگان این بود که خب ایران در واقع به آلترناتیویش شناخته میشه، نه به حاکمان خونریزش. این آلترناتیو هم خب دهه‌ها قبل شکل گرفته و علیه این رژیم به نبرد و مبارزه خودش ادامه میده.

شورای ملی مقاومت ایران دولت موقت برای دوران گذار به حاکمیت مردمی رو اعلام کرده که در عرض شش ماه انتخابات آزاد برای تشکیل مجلس مؤسسان و قانون‌گذاری ملی رو برگزار بکنه و تو این دوران هم کشور تحت ریاست جمهوری خانم رجوی بر اساس طرح ده ماده‌ای اداره میشه و این اون چیزیه که کشورهای عضو ملل متحد بایستی به رسمیت بشناسند.

اتفاقاً همین پیام به صورت بزرگ و درشت به عنوان در واقع پلاکارد اصلی این تظاهرات قابل مشاهده هست در طول تظاهرات.

آیا صدای تظاهرات نیویورک شنیده شد؟

شما سال‌هاست که این تظاهرات رو در همین ایام اجلاس‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد دارید و اشاره کردید که این تظاهرات صدای واقعی مردم ایرانه. آیا این صدا شنیده شد؟

بله. خب شما گفتین که سالیان هست که این تظاهرات رو داریم. خوبه که من اینجا اشاره بکنم که از سال ۱۳۶۰، یعنی درست بعد از ۳۰ خرداد، تا همین امسال، هر بار که اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل بوده، این تظاهرات توسط مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران برگزار شده؛ یعنی ۴۵ سال بدون وقفه و فقط یک سال به خاطر کرونا که خب خود مجمع عمومی هم اصلاً به صورت مجازی برگزار شد و سران کشورها هیچ‌کدوم به نیویورک نیامده بودند و به صورت نوار ضبط‌شده و ویدئویی صحبت کردند، خب یک همچین وقفه‌ای بود.

در غیر این صورت، یعنی در تمام این سالیان، این مقاومت به صورت فیزیکی در مقابل ملل متحد حاضر بوده.

اما امسال فی‌الواقع بیشتر از هر زمان دیگری این صدا شنیده شد. بهترین شکل شنیده شدنش هم این بود که خب این صدا خودش رو توی انعکاسات گسترده تلویزیونی، مطبوعاتی، اینترنتی و موارد چاپ‌شده نشون داد.

به نحو بی‌سابقه‌ای شبکه‌های خبری اصلی دنیا مثل مثلاً خبرگزاری آسوشیتدپرس، خبرگزاری رویترز، چندین خبرگزاری و رسانه دیگه‌ای که بودند، این‌ها همه تو تمام طول مدت تظاهرات رو به صورت زنده، هر دو روز، مخابره می‌کردند، پخش می‌کردند. الان هم ویدئوهاش روی سایت‌ها هست.

بعضی از اون‌ها مستمراً پخش‌های زنده مقطعی داشتند، یعنی خبرنگارهاشون توی صحنه بودند و از اونجا زنده می‌رفتند و گزارش مخابره می‌کردند.

مثلاً تلویزیون فاکس نیوز که تلویزیون شماره یک با اختلاف فاحشش در آمریکا هست و همه سیاسیون و طیف گسترده در آمریکا اونو نگاه می‌کنند، من‌جمله مقامات خود دولت آمریکا، سه تا گزارش خبری مفصل مخابره کرده بود با نشون دادن صحنه‌های تظاهرات و جمعیت انبوه، اشاره به حرف‌ها و پیام تظاهرکنندگان، این که خلاصه ایران یک آلترناتیو داره، شورای ملی مقاومت که سالیان سال این تظاهرات رو برگزار می‌کنه، خواستار سرنگونی رژیم به دست مردم ایران هست، این‌ها همه رو تأکید کرده بود.

تأکید کرده بود روی پیام خانم رجوی، اشاره کرده بود به حضور چندین هزار تظاهرکننده در دو روز پی‌درپی که در واقع به این شکل خبر تظاهرات رو منعکس کرد.

خیلی‌های دیگه هم از خود همین فاکس نیوز گرفته بودند، حالا یا به صورت تلویزیونی یا روی سایت‌هاشون گذاشته بودند.

فی‌الواقع بازتاب‌های بین‌المللی تو رسانه‌های مختلف، توی خبرگزاری‌های معتبر، رادیو تلویزیون‌ها، روزنامه‌ها و سایت‌ها، شبکه‌های اجتماعی خیلی خیلی گسترده این پخش شده بود.

گزارشات متعدد صوتی تصویری و عکس و مکتوبات هم که خب همه منتشر شده بود. شاید هم خیلی‌هاش از این‌ها رو یا بخشی از اون‌ها رو سیمای آزادی پخش کرده باشه.

همه این رسانه‌ها علاوه بر انعکاساتی که داده بودند، توی پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی خودشون، مثلاً توییتر و فیس‌بوک و اینستاگرام و یوتیوب، همین گزارشات رو به صورت رایگان و گسترده توزیع کرده بودند؛ یعنی به اصطلاح خبررسانی فقط محدود به اون گزارشات خبری خود تلویزیون‌ها نبود.

خب چندین روز هم خود همین خبر این تظاهرات توی شبکه ایکس ترند شده بود و خب همه این‌ها در واقع به دیده شدن این تظاهرات، پیام این تظاهرات و شنیده شدن در واقع صدای مردم ایران بسیار بسیار کمک کرده بود و در مقایسه با تمام سالیان گذشته فی‌الواقع یک کیفیت نوینی بود.

رسانه‌های بین‌المللی چه نکاتی را برجسته کردند؟

در این بازتاب‌هایی که شما مختصر به آن‌ها اشاره کردید، چه نکاتی برجسته بود؟

خب فی‌الواقع چند تا نکته رو شاید بخوام من بهش اشاره بکنم. شاید بشه گفت این‌ها مواردی بود که تقریباً همه این شبکه‌ها و خبرگزاری‌ها روی آن‌ها تأکید کرده بودند، روش انگشت گذاشته بودند، برجسته کرده بودند.

اول از همه جمعیت بسیار قابل توجه بود که خب چندین هزار نفر در مقابل ملل متحد تو دو روز پیاپی جمع شده بودند. این بسیار قابل توجهه.

توجه داشته باشین که این تظاهرات روزهای در واقع سه‌شنبه و چهارشنبه بود، روزهای کاری، نه آخر هفته. و بسیار مشکل هست که برای افراد کار خودشون رو تعطیل بکنند، توی چنین تظاهراتی شرکت بکنند.

همه این‌ها تأکید داشتند روی موضوع که این تنها آلترناتیو این رژیمه. سالیان سال هماورد رژیم بوده، حضور داشته در صحنه‌های مختلف بوده.

همه روی در واقع نظم، سازماندهی، اتحاد و همدلی و هم‌صدایی تأکید داشتند و این که در واقع پیام این تظاهرکنندگان، شعار این تظاهرکنندگان بسیار واضح و روشن بود که چه چیزی رو محکوم می‌کنند و از چه آینده‌ای دارند حمایت می‌کنند.

همه گزارشات تأکید کرده بودند که این تظاهرکنندگان می‌گن که هم رژیم حاکم بر ایران رو رد می‌کنند، هم رژیم شاه رو طرد می‌کنند یا چیزی که شاه رو در واقع نمایندگی می‌کرد و آینده‌ای که دنبالش هستند، یک آینده دموکراتیک که در طرح ده ماده‌ای خانم رجوی به خوبی معرفی شده و این‌ها دنبال اون هستند.

همه تأکید کرده بودند که این‌ها دنبال جنگ نیستند، با مماشات یا در واقع مذاکره و کش دادن این موضوع و سرمایه‌گذاری رو رژیم مخالفند.

یعنی به واقع همه مردم آمریکا، همه مردم دنیا، اون‌هایی که این اخبار رو دنبال می‌کنند، تحولات ایران رو دنبال می‌کنند، اخبار این تظاهرات رو می‌شنیدند، خیلی واضح متوجه می‌شدند که مردم ایران چی رو نفی می‌کنند و چه آینده‌ای رو می‌خوان.

جالبه اینه که این خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها با طیف‌های مختلف شرکت‌کنندگان توی صحنه صحبت کرده بودند که در گزارشاتشون هم این‌ها برجسته هستش.

از جوون‌ها، زنان، زندانیان سیاسی سابق تا مسئولین خود مقاومت، از سخنرانان و شخصیت‌های آمریکایی تا فعالین دانشجویی که در واقع بیانگر فراگیر بودن این تظاهرات حول خواسته‌های واحد بود

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

نظر و پیشنهاد شما

برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.

خبرهای مرتبط