وعده بازبینی دستمزد؛ چرا خبری از افزایش حقوق کارگران نشد؟

وعده بازبینی حداقل دستمزد تا پایان شهریور ۱۴۰۵ عملی نشد؛ در حالی که هزینه زندگی و خط فقر فاصله عمیقی با دستمزد کارگران دارد، قدرت خرید حقوق‌بگیران نیز همچنان کاهش می‌یابد.

اما در ادامه می‌پردازیم به یکی از موضوعات مهم این روزهای ایران که دغدغه خانوار کارگری در رابطه با شرایط سخت معیشتی را تشدید کرده و آن، موضوع وعده ترمیم حداقل دستمزد در شهریورماه بود که رژیم به آن عمل نکرد.

خانم سوسن بزرگان‌فرد همراه ما هستند و توضیح بیشتری در این رابطه خواهند داد. 

سوسن بزرگان‌فرد:
موضوع ترمیم دستمزد و وعده‌هایی که داده شده ولی عملی نشده، یکی از دغدغه‌های اصلی میلیون‌ها خانوار ایرانی است. موضوعی که در هاله‌ای از ابهام قرار داشت، ولی الان دیگه تقریباً روشن شده که خبری از افزایش دستمزد نیست و بیشتر یک فریب بوده.

در اسفندماه سال ۱۴۰۴، این نمایش که به اسم شورای عالی کار هر ساله رژیم برگزار می‌کنه، مصوبه تعیین حداقل دستمزد برای سال ۱۴۰۵ رو تصویب کرد. البته بندی هم در آن وارد کرد که قرار بود تا پیش از پایان شهریورماه ۱۴۰۵، وضعیت دستمزد کارگران مجدداً مورد بررسی قرار بگیرد و در صورت لزوم ترمیم شود.

خط فقر ۹۰ میلیون تومانی؛ چرا دستمزد ۱۶ میلیونی ترمیم نشد؟

در همین تابستان، خبرگزاری حکومتی ایسنا نوشت که خط فقر در تهران ۹۰ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان است. یعنی دیگر نیازی به بررسی فنی ندارد و حداقل دستمزد ۱۶ میلیونی باید افزایش پیدا بکند تا حداقل بخشی از عقب‌ماندگی دستمزد از هزینه‌های زندگی را جبران کند، ولی خبری نشد.

بعد هم بهانه‌های مسخره آوردند؛ مثل اینکه علت اصلی تعویق ترمیم دستمزد، طرح استیضاح احمد میدری، وزیر کار رژیم، در مجلس آخوندی بوده. بهانه کردند که مجلس، وزیر کار را به دالان استیضاح کشانده و الان سرش شلوغ است و نمی‌تواند جلسات بررسی افزایش دستمزد را برگزار بکند.

اما سؤال اصلی اینجاست که منابع این افزایش دستمزد، که به قول خودشان اسمش را گذاشتند «ترمیم دستمزد»، از کجا قرار است تأمین شود؟ ردیف بودجه‌ای آن کجاست؟

امسال این دروغِ طرح استیضاح وزیر را مطرح کرده‌اند، اما سال ۱۴۰۴ هم همین وعده را دادند، اما خبری از افزایش دستمزد در شهریورماه نشد.

کاهش قدرت خرید کارگران؛ دستمزد فقط برای یک هفته؟

ولی قسمت مهم این عدم افزایش دستمزدها، پیامدهای آن است. با این درآمد، برای کارگران و حقوق‌بگیران جز این‌که مستمر با افت بیشتر قدرت خرید مواجه باشند، راه دیگری باقی نمی‌ماند.

و با تورم نقطه‌به‌نقطه آن، دست‌کم ۸۹ درصد، و با حقوقی که برای یک کارگر متأهل با همه مزایا، سقف دریافتی‌اش می‌شود ۲۴ میلیون تومان، امکان اداره زندگی وجود ندارد. کارشناسان می‌گویند که این حقوق فقط برای یک هفته کافی است.

حداقل دستمزد کارگر در شروع سال ۱۴۰۵، قدرت خرید ۱۰۹ دلار بوده، ولی الان با دلار بالای ۲۵۰ هزار تومان، که خودتون هم در خبرها گفتید، به کمتر از ۶۷ دلار و نیم رسیده.

یعنی تقریباً از اول سال تا الان، کارگرها ۴۰ درصد قدرت خریدشان را از دست داده‌اند.

آیا وعده ترمیم دستمزد دوباره تکرار می‌شود؟

در پایان می‌خواستم بگویم که اگر هم افزایشی صورت بگیرد، آن‌قدر بی‌ارزش است که هیچ مشکلی از زندگی کارگران را حل نمی‌کند. ولی چشم‌انداز این است که همان میزان بی‌ارزش را هم اضافه نمی‌کنند و این وعده بازبینی دستمزد، مثل سال ۱۴۰۴، وعده‌ای است که هرگز محقق نمی‌شود.