تظاهرات نیویورک؛ چرا صدای مقاومت ایران همچنان در رسانههای جهان شنیده میشود؟
۱۴۰۵/۷/۱۲
چرا تظاهرات بزرگ ایرانیان در نیویورک، نزدیک به دو هفته پس از برگزاری، همچنان مورد توجه رسانهها و محافل سیاسی قرار دارد؟ آیا گستردگی این حرکت توانسته بار دیگر موضوع ایران و آینده سیاسی آن را در کانون توجه بینالمللی قرار دهد؟
گفتگو با شهرام گلستانه
بعد از نگاه کوتاه و مختصر به وضعیت داخل رژیم، حالا نگاهمان را میبریم به سمت یکی از رویدادهای بینالمللی مقاومت ایران. نزدیک به دو هفته از تظاهرات بزرگ هموطنانمان در نیویورک با شعار «نه به اعدام» در اعتراض به حضور آن رژیم آخوندی در سازمان ملل متحد میگذرد، ولی همچنان شاهد بازتاب این اتفاق بزرگ در رسانهها و محافل سیاسی و رسانهای و شبکههای اجتماعی هستیم.
در این بخش از برنامه همراه هستیم با آقای شهرام گلستانه تا نگاهی به این موضوع داشته باشیم.
ارزیابی شما از توجه رسانهها و محافل و بهاصطلاح شخصیتهای سیاسی به تظاهرات بزرگ مقاومت در نیویورک چیست؟ این توجه ناشی از چیست؟ نظر شما امسال بهطور خاص؟
ببینید، تظاهرات امسال نیویورک، همینطور که به هر حال در جریان هستید، مقاومت ایران هر ساله علیه حضور نامشروع سران رژیم آخوندی در سازمان ملل تظاهرات کرده، ولی امسال بهطور خاص یک جلوه و وجهههای دیگری را به نمایش گذاشت. علاوه بر کیفیت و کمیت نفرات تظاهرکننده، همینطور که الان شما اشاره کردید، مورد توجه قرار گرفتن.
این تظاهرات هم در محافل سیاسی، هم در رسانهها، هم در رسانههای اجتماعی بسیار بسیار چشمگیر بود. فکر میکنم نیاز به توضیح نباشد که طبیعتاً شرایط امسال بسیار متفاوت از شرایط همه سالهای گذشته بود.
من به چند قلمش که شاید برجستهتر باشد اشاره میکنم. ببینید، امسال سالی بوده که دیگه اون رهبر پوشالی رژیم، خامنهای، در همان علی خامنهای دیگه وجود نداشت. به هر حال رژیم، یکسری جنگ، کلی ماجرا، داستانهای بینالمللی، ماجراجوییهای بینالمللی، حملات گسترده به کشورها، منطقه، تهدیدات بینالمللی، همه اینها را در چند ماه گذشته ما شاهدش بودیم.
بهخاطر همین دلایل، بهخاطر همین موضوعات، موضوع ایران به یک موضوع درجه یک دیگه، بهعنوان یک مسئله صرفاً خارجی مطرح نبود. فقط منظورم آمریکا نیست؛ در سطح بینالمللی، آمریکا، اروپا، کانادا، همه کشورها به نوعی درگیر مسئله ایران شدند.
این البته یک تأیید بر ارزیابی و تحلیلهای مقاومت ایران که از چهار دهه پیش در واقع به این انگشت گذاشته بود که رژیم ایران یک، خلاصه، یک موضوع استثنایی است که همه دنیا دیر یا زود باید به این مسئله بپردازد. بنابراین بسیار مورد توجه محافل سیاسی قرار گرفت.
من دو سه تا نمونه که خودم شاهدش بودم، چون خوشبختانه این شانس را داشتم که در هر دو روز تظاهرات همراه با سایر هموطنان و اشرفنشانها در این تظاهرات حضور داشتم.
از سخنرانهایی که در این تظاهرات شرکت کردند، من مجبورم که کوتاه بگم. البته مثل روز اول، آقای ژنرال وسلی کلارک آمد صحبت کرد. بحث دو نکته خیلی بسیار واضح اشاره کرد و بعد هم این نکات را هم علاوه بر سخنرانیاش در شبکههای اجتماعی خود ایشان منتشر کرد.
از جمله یکی اینکه بالاخره مسئله سرنگونی رژیم ایران، درسته که چیزی است که همه میخواهند، اما این فقط به دست مردم ایران محقق میشود. انتظار سرنگونی رژیم با حملات خارجی، از جمله حملات آمریکا... میدونین خود ژنرال وسلی کلارک، فرمانده ناتو در اروپا و به هر حال یک ژنرال چهارستاره ارتش آمریکا است، ولی با این حال انگشت گذاشتن بر این نکته، مجدداً یک تأیید بر صحت تحلیلهای مقاومت ایران بود.
یکی دیگه اینکه باز به صراحت گفت، باز میگم، نه فقط در صحبتهایشان، نه فقط در شبکههای اجتماعی، در مصاحبههایی که با رسانههای معتبر کرد که سازمان مجاهدین خلق تنها سازمانی است که نیروی زمین دارد و حاضر به فداکاری برای محقق کردن این امر.
چرا چهرههای سیاسی و نظامی در نیویورک روی نقش مردم ایران تأکید کردند؟
را وقتی که من دارم میگم، یک... وقتی به قول ما با دیدگاه شاید طرفداران بگم، ولی ببینید، از طرف کسی داره میاد. الان به موارد دیگه میخوام اشاره کنم. میدانم که وقت ما محدود، ولی واقعاً دلم نمیآید که اشاره نکنم و هموطنانمان در جریان این صحبتهای بسیار واقعاً قابل تأمل این افراد و شخصیتها قرار نگیرند.
روز بهاصطلاح یک سخنرانی دیگر که خوب میدانید از حامیان مقاومت ایران بوده، آقای شهردار رودی جولیانی بود که صحبتهای بسیار مفصلی کرد. شاید نزدیک به نیم ساعت صحبت کردند.
ایشان برای من که آنجا ایستاده بودم در صف، وقتی که ایشان آمد، علیرغم وضعیت جسمی نامساعد، بدون... ایشان چند وقت پیش تصادف هم داشتند. من واقعاً بسیار بسیار... در لحظه، در لحظهای که ایشان را دیدم با مسئله نفراتی که ایشان را داشتند میبردند، علیرغم اینکه بهراحتی خوب نمیتوانست راه برود، واقعاً برای من بسیار انگیزاننده بود که علیرغم همه اینها برای رساندن این پیام که رهبران رژیم ایران، آنهایی که به اسم رهبر شناخته میشوند، مثل پزشکیان و عراقچی، اینها که آن طرف خیابان در سازمان ملل هستند، اینها نمایندگان مردم ایران نیستند.
و بعد تأکید بر برنامه ۱۰ مادهای خانم رجوی، حمایت تام و تمام از شورای ملی مقاومت بهعنوان آلترناتیو دموکراتیک این رژیم که موجود و درد است و بایستی که، همانطور که آقای وسلی کلارک هم گفت، بایستی که روی این مقاومت حساب کرد.
اینها نمونههایی بود که خودم به چشم دیدم، ولی سیمای آزادی و برنامه شما مفصل از انواع و اقسام هم سخنرانیها و هم نمونههای دیگر صحبت کرده که من بیشتر...
بلی.
اما خب خیلی خوبه.
بله، خواهش میگیرم. البته در خدمت شما ما هستم، ولی...
بله، اجازه بدهید من سؤال بعدی را بپرسم. شما اشاره کردید به نکاتی که برخی از سخنرانان مطرح کردند در این دو روز تظاهرات. همین میخواستم بگم که...
بله، بله.
من میخواستم بپرسم در رابطه با توجه رسانهها، اگر که چیزی مورد توجه رسانهها قرار گرفت، اگر ما بتوانیم باز کوتاه خلاصه بگویید که چه چیزهایی مورد توجه رسانهها قرار گرفته؟ انعکاسات این برنامه.
رسانههای جهان دقیقاً چه چیزی را از تظاهرات نیویورک برجسته کردند؟
ببینید، تقریباً همه این نکات مورد توجه رسانهها قرار گرفت. آن هم رسانهها بهطور عام دارم میگم. ببینید، از معتبرترین رسانهها، من اینها را به قول معروف یه کم شاید از این شاخه به آن شاخه بپرم، ولی شما ببینید مثلاً خبرنگار ارشد فاکس نیوز، آقای اریک شان، که گزارش مفصل تهیه کرد، همینطور مصاحبههایی انجام داد. همینطور سایر رسانهها، تلویزیون نیشن، مصاحبههای...
چون بخشی از این سخنرانیها، سخنرانیهای زندانیان سیاسی بود. میدانید، همانطور که شما اشاره کردید، محتوای تظاهرات، علاوه بر نامشروع خواندن این رژیم، در واقع فراخوان خود خانم رجوی که برای این تظاهرات سخنرانی کردند، موضوع «نه به اعدام» بود. رژیم هر روز داره یکی... همین امروز هم متأسفانه یک جوان دیگر را به جوخههای اعدام سپرد که واقعاً بایستی که جامعه جهانی را به درد بیاورد.
و فیالواقع، بهاصطلاح انعکاس رسانهها حول همه این موضوعات بود. از جمله داشتم به این اشاره میکردم که با زندانیان سیاسی سابق، با خواهران زندانیمون، رسانهها مصاحبه کردند و جوانها مصاحبه کردند؛ با مسئولین شورای ملی مقاومت و دفتر نمایندگی شورای ملی مقاومت در آمریکا مصاحبه کردند و اینها را به گستردهترین وجه، حتی آنهایی که، اجازه بدهید این را بگویم، که نمیخواستن... همچنین علاقهای هم نداشتند، ولی اینقدر کمیت و کیفیت این تظاهرات بالا بود که مجبور شدند خلاصه نیمنگاهی به این بکنن.
در رسانههای اجتماعی که بسیار بیشتر... اصلاً فکر میکنم که تا همین چند روز پیش، تظاهرات نیویورک، تظاهرات دیروز نیویورک که وسط هفته برگزار شد، روز آخر هفته هم نبود. یعنی هرکس که اومده بود از کار و زندگی و اینها، خلاصه زده بود و آمده بود، در توییت و شبکههای اجتماعی قرار گرفت و همینطور ادامه داشت.
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وبسایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
