معیشت مردم اولویت است یا تأمین کسری بودجه از سفره‌ها؟

حکومت آخوندی از «اولویت معیشت مردم» می‌گوید، اما وقتی قیمت‌ها، نرخ ارز و هزینه زندگی را کنار این ادعا می‌گذاریم، این سؤال مطرح می‌شود: واقعاً قرار است معیشت مردم بهتر شود یا باز هم هزینه‌ها از جیب مردم پرداخت شود؟

یکی از دغدغه‌های اصلی مردم ایران، معیشت است؛ معیشتی که الان هر فشاری که به مردم می‌آید، رژیم و مقامات حکومتی می‌گویند که جنگ و محاصره است و کاریش نمی‌شود کرد. پزشکیان هم که ربط و بی‌ربط، هر جا که می‌خواهد صحبت کند، سریع بحث قیمت بنزین را می‌اندازد وسط که خلاصه اینجا باید یک چیزی را تغییر بدهید. یک تصویر ببینیم از پزشکیان:

ما می‌گوییم درست مصرف کنیم. ۶ میلیارد دلار اگه من بنزین ندارم، بیایم کالابرگ بدم، می‌تونم به حساب هر کسی ۳، ۴ میلیون تومان پول بریزم که زندگیشان بچرخد. کدومش بهتره؟

بله، ۶ میلیارد پول بنزین نده، دیگه همه‌چی حل می‌شه! حداقل زحمت نداده که یک ماشین‌حساب بردارید، ۶ میلیارد دلار، به قول خودش، ضرب و تقسیم کنه، بعد حرف بزنه. چون ۶ میلیارد دلار، با دلار حتی ۲۵۰ هزار تومان حساب کنیم، می‌شه هزار و پانصد همت که اگر به ۹۰ میلیون نفر مردم ایران تقسیم کنیم، می‌شه هر نفر ۱۶ میلیون تومان؛ یعنی ماهی حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، نه ۴ میلیون.

بعد می‌گه همین روزها... آه، در واقع خودش که اشاره می‌کنه، ولی ما هم این روزها ندیدیم.

۱۱ میلیارد یورو، فقط راستی‌ها پول را بردند و برنگرداندند. چطوری اون ۱۱ میلیارد را... طور نیست به آن اشاره نمی‌کند. قرار نیست مشکل حل کند، ولی این ۶ میلیارد بنزین قرار است که مثل ابراهیمی همه‌چیز را حل کند.

حالا همتی، رئیس بانک مرکزی رژیم، هم گفته که معیشت مردم را حل می‌کنه. اینو ببینیم:

«... گزارش فصلی که بانک مرکزی باید باشد خدمت عزیزان دادیم. ارز کالای اساسی تأمین می‌شه، اصلاً هم اصلاً تمام همت ما همین معیشت مردم، ان‌شاءالله تأمین می‌شه. گرفتاری نداریم. دارو، معیشت، اولویت یکی از همیشه بود.»

وقتی می‌گویند «معیشت اولویت ماست»، مردم چه چیزی روی سفره می‌بینند؟

بله، می‌گه معیشت مردم اولویت ماست. ان‌شاءالله، ماشاءالله، همه‌چی قراره حل بشه و تأمین بشه و گرفتاری نداریم.

با دلار رفته بالای ۲۶۰ هزار تومان، نزدیک ۲۷۰ هزار تومان را رد می‌کند و برای ۲۸۰ هزار تومان... اگه می‌خواستی بگی گرفتاری داشتیم، قرار بود چند بشه و چه‌طوری؟

که جنس صادراتی در خارج از ایران یک‌چهارم، یک‌پنجم قیمت همان جنس در بازار ایران...

ببینیم. بستنی ایرانی در اربیل ۲۸ هزار تومان. تو ایران قیمتش چنده؟ نگاه کن. حمام است، یعنی میهن است، از مجنون گرفت هستید و یکی از کالا و نمی‌دونم هر برند که بخواهیم، هر کدام نگاه کن، قیمت آن هر کیلو ۲۵... ۲۹ هزار.

۲۸ هزار تو ایران چه؟

بله، بستنی ایرانی که باید با ماشین یخچال‌دار حمل‌ونقل شود، هزینه عبور از مرز بدهد، بعد تازه سودی برای شرکت مربوطه داشته باشد، در اربیل در کردستان عراق ۲۸ هزار تومان است، اما در تهران همان بستنی ۱۰۰ هزار تومان است.

چرا کالای ایرانی برای مردم ایران گران‌تر از بازار خارجی تمام می‌شود؟

این اولویت معیشت مردم در حکومت آخوندی است؟ تنها چیزی که برای این حکومت اولویت دارد، تأمین کسری بودجه‌هایش از سفره مردم ایران است. بقیه‌اش دیگه حرف.