فقر مطلق چگونه آینده ۴ نسل را تهدید می‌کند؟ وقتی خرید چند قلم مواد غذایی به آرزو تبدیل می‌شود!

آیا سقوط قدرت خرید و سوءتغذیه، زخم‌هایی بر جای می‌گذارد که حتی نسل‌های بعد هم از آن در امان نباشند؟

یک مرد: آقا، امروز ما برای خانه خرید کردیم. این چهار قلم، همه خرده‌جنس هستند؛ روی هم شده ۴۸۰ هزار تومان ناقابل. حالا این را می‌خواهم بگویم، آقایان مسئولین! قدرت خرید یک ایرانی به اینجا رسیده است.

یک مرد: این یخچال ماست...

یک مرد: امروز تیرماه ۱۴۰۵ است. پنج تا موز، یک آب گازدار و یک شیر، یعنی سه قلم کالا، برای یک خانواده سه‌چهارنفره؛ این شد یک میلیون تومان. واقعاً شرف ندارید!

یک شانه تخم‌مرغ یک ماه پیش ۷۰ هزار تومان بود، الان شده ۳۰۰ هزار تومان. لبنیات چند درصد افزایش قیمت داشته؟ ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصد! مرغ برای مردم به خاطره تبدیل شده؛ شده حسرت، شده آرزو. الان هم نوبت لبنیات شده است. مگر حقوق کارگر و کارمند چند درصد بالا رفته؟ مردم دیگر توان خرید این‌ها را ندارند؛ دیگر بریده‌اند، کارد به استخوانشان رسیده است. یک مغازه دیگر هم قیمت‌ها را اعلام می‌کند.

چرا فقر غذایی فقط سفره مردم را کوچک نمی‌کند، بلکه سلامت روان را هم هدف می‌گیرد؟

محمد قدیری وصفی، روان‌پزشک و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، درباره ارتباط فقر، کاهش مصرف مواد غذایی و سلامت روان توضیح می‌دهد:

«مطالعات نشان می‌دهد که وقتی یک جامعه دچار فقر است، سطح افسردگی، اضطراب و استرس بالا می‌رود. متأسفانه وقتی فقر از یک مقطعی بیشتر می‌شود، طبق شاخص‌های اقتصادی، مثلاً اسمش را بگذاریم "فقر مطلق". به‌عبارتی، بلایی سر مغز می‌آید که در آن فقر مطلق، انسان آن‌قدر گرفتار نیازهای پایه‌ای می‌شود که ممکن است حداقل‌ها هم برآورده نشوند. مغز دچار یک هرج‌ومرج مطلق می‌شود؛ به‌طوری‌که دیگر درکی از آینده نداشته باشد.»

آیا زخم فقر و سوءتغذیه تا چهار نسل بعد هم باقی می‌ماند؟

این کارشناس می‌گوید آسیب‌های روانی ناشی از فقر و سوءتغذیه به چهار نسل بعد هم منتقل می‌شود. اگر در خانواده‌ای که دچار فقر شده است، اتفاقی رخ دهد و در نسل بعد هم تکرار شود، حتی اگر فقر برطرف شود، آن موضوع در چهار یا پنج نسل دیگر نیز پایدار می‌ماند.

فقر مطلق به معنای آن است که یک فرد حدود سه دلار در روز درآمد دارد که معادل عددی حدود ۸۱۰ هزار تومان می‌شود و در ماه به ۲۴ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان می‌رسد. با این حساب، ده‌ها میلیون هم‌وطن ما که حقوقشان زیر این رقم است، در فقر مطلق به سر می‌برند؛ وضعیتی که باعث می‌شود مواد غذایی کافی به مغز فرد نرسد.

وقتی فقر آینده نسل‌ها را تهدید می‌کند، راه رهایی از این بحران چیست؟

پاسخ به این فاجعه هولناک، نه در وعده‌های پوشالی مهره‌های حکومتی، بلکه در خیزش و قیام عمومی برای سرنگونی کامل رژیم آخوندی و استقرار یک جمهوری دموکراتیک نهفته است.