کنفرانس جهانی «نه به اعدام»؛ چرا به‌رسمیت‌شناختن مقاومت ایران به یک مطالبه سیاسی تبدیل شده است؟

از محکومیت اعدام‌ها تا حمایت از شورای ملی مقاومت ایران؛ پیام شخصیت‌های سیاسی جهان درباره آینده ایران و ضرورت مقابله با سرکوب

«زمان آن است که کشورهای دموکراتیک با به‌رسمیت‌شناختن شورای ملی مقاومت به‌رهبری خانم رجوی و مقاومت دموکراتیک واقعی علیه یک رژیم جنایتکار و تروریست، از مبارزه برای یک ایران آزاد حمایت کنند.»

این‌ها بخشی از سخنان جولیو ترتزی، رئیس کمیسیون سیاست‌های اروپا در سنای ایتالیا، است که در کنفرانس جهانی «نه به اعدام» ایراد کرد. آخرین قسمت از گزارش این کنفرانس را با گزیده‌ای از سخنان شخصیت‌های سیاسی شرکت‌کننده در آن با هم ببینیم.

در کنفرانس «نه به اعدام در ایران؛ ضرورت حسابرسی از سردمداران رژیم آخوندی و ارجاع پرونده جنایات این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل»، سناتور جولیو ترتزی، رئیس کمیسیون سیاست‌های اروپا در سنای ایتالیا و وزیر خارجه این کشور طی سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، در سخنان خود به ضرورت به‌رسمیت‌شناختن مقاومت ایران پرداخت و گفت:

«در طول ۴۰ سال گذشته، مقاومت ایران به‌رهبری مسعود و مریم رجوی همواره به جامعه بین‌المللی درباره چهره واقعی این رژیم هشدار داده است.

نقض گسترده حقوق بشر، تروریسم جهانی و جنگ‌های منطقه‌ای برانگیخته و آغازشده توسط نیروهای نیابتی‌اش؛ این است ماهیت جمهوری اسلامی، رژیم ایران. غرب دهه‌هاست که تمام هشدارها و فراخوان‌ها را نادیده گرفته است تا همواره به مماشات با آخوندها بپردازد و اکنون ما در حال سپری‌کردن فاجعه‌ای هستیم که برآمده از ضعف، ناشی از همین سیاست مماشات و باج‌دهی است. امروز زنان ایران، همراه با خیل عظیمی از جوانان، انقلاب برای آزادی و عدالت را در سراسر کشور، سراسر ایران، رهبری می‌کنند.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که دموکراسی‌های آزاد، از هر راه ممکن، از مبارزه برای یک ایران آزاد حمایت کنند؛ در وهله نخست، با به‌رسمیت‌شناختن شورای ملی مقاومت ایران به‌رهبری خانم رجوی و به‌رسمیت‌شناختن مقاومت دموکراتیک واقعی علیه یک رژیم جنایتکار و تروریست. زنده‌باد مقاومت، و تنها چشم‌انتظار پایان این رژیم مخوف، جنایتکار و آدمکش آخوندی باشید. با تشکر از همه.»

لارش ریسه: چرا باید درباره نقش رضا پهلوی و آینده اپوزیسیون پرسش کرد؟

لارش ریسه، رئیس کمیته دوستان ایران آزاد در نروژ و نماینده پیشین پارلمان این کشور، به انتقاد از رضا پهلوی، فرزند شاه سابق، پرداخت و گفت:

«ما شاهد بوده‌ایم که حکومت ایران اکنون چگونه از مجازات اعدام استفاده می‌کند. طی ماه‌های اخیر ۵۰ نفر اعدام شده‌اند و هنوز ۱۰۰ نفر دیگر در صف انتظار اجرای حکم هستند؛ حکومتی که پی‌درپی دست به اعدام می‌زند، و ما امروز به‌ویژه به یاد خانواده‌هایی هستیم که برای عزیزانشان دعا می‌کنند؛ خانواده‌هایی که می‌دانند احکام اعدام عزیزانشان صادر شده و اکنون به‌شدت نگران آنچه رخ خواهد داد هستند.

همچنین ما شاهد بودیم که نوعی جریان اپوزیسیون رقیب به رهبری رضا پهلوی، فرزند شاه سابق، به راه افتاد. ما حتی در نروژ دیدیم که چگونه حامیان رضا پهلوی از طریق تشکیلاتی قدرتمند و از منابعی نامشخص، هم تأمین مالی و هم حمایت می‌شدند؛ و کاملاً مشهود بود که رژیم این موضوع را که جنبش پهلوی بتواند به‌عنوان جایگزینی برای مجاهدین مطرح شود، امری کاملاً مثبت تلقی می‌کرد.

اعتراضات علیه رژیم کنونی ایران نیازمند قاطعیت و توانمندی بسیار بیشتری است. بنابراین، دیدن استواری و پایداری این جنبش مقاومت مایه دلگرمی من است و من افتخار می‌کنم که بخشی از آن هستم. من از خداوند برای این جنبش در راه تحقق صلح، دموکراسی و آینده‌ای روشن برای مردم ایران طلب برکت دارم و درودی ویژه به همه دوستانم در اشرف در آلبانی می‌فرستم. به تک‌تک شما بابت تلاش‌هایتان تبریک می‌گویم. بسیار سپاسگزارم.»

لوریس رزینلی: آیا آینده ایران می‌تواند بدون بازگشت به دیکتاتوری رقم بخورد؟

لوریس رزینلی، نماینده پارلمان ایالتی والونی بروکسل، در سخنان خود به مردم مبارز و مقاوم ایران ادای احترام کرد و گفت:

«در روز مبارزه با مجازات اعدام، من بدیهی است که نمی‌توانم تمام این چهره‌ها را به یاد نیاورم. تمام و باز هم ممنونم که چند نمونه از آن‌ها را در ویدیوی بسیار تکان‌دهنده‌ای که به اشتراک گذاشتید، پخش کردید؛ تمام این چهره‌های مقاومت ایران، از تمام این جوانان زیبایی که به‌رغم ترس، به‌رغم وحشتی که رژیم آخوندی از سال‌ها پیش در کشور شما مستقر کرده، جرأت کردند در ژانویه گذشته تا پای جان به‌پا خیزند.

من همچنین درود می‌فرستم به همه اعضای شورای ملی مقاومت ایران که از خارج، از تبعید، قلب مقاومت ایران را به تپش درمی‌آورید و امید به یک آینده دموکراتیک، یک آینده با جدایی دین و دولت را با برنامه ۱۰ ماده‌ای زنده نگه می‌دارید؛ برنامه‌ای که به نظرم به‌واقع پاسخگوی انتظارات جمعیت ایران و انتظارات یک کشور آزاد است؛ کشوری که فکر می‌کنم هر شهروندی در جهان که انتظار دارد از حقوقی برخوردار باشد، می‌تواند رویای آن را در سر داشته باشد.

نهادهای ما قطعاً در کنار مبارزه دموکراتیک برای یک ایران آزاد هستند. رژیم آخوندی باید سقوط کند و به‌لطف مقاومت مردم شجاع سقوط خواهد کرد، اما نباید با یک رژیم مرتجع جایگزین شود؛ رژیمی مثل رژیم شاه که در نهایت راه‌حل‌های بسیار بیشتری به جمعیتی که تشنه آزادی است، تشنه دموکراسی است و تشنه صلح است، ارائه نخواهد داد؛ و این تمام چیزی است که می‌توانیم برای آن‌ها آرزو کنیم.»