حمایت از مبارزات مردم ایران علیه هر نوع دیکتاتوری در کنفرانس ۱۰ اکتبر

چرا شخصیت‌های سیاسی جهان بر شعار «نه شاه، نه شیخ» تأکید می‌کنند؟

در برنامه امروز، بار دیگر به کنفرانس بین‌المللی به مناسبت دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، می‌رویم و گزیده‌هایی از سخنان سه تن دیگر از شخصیت‌های سیاسی برجسته را می‌شنویم که در حمایت از مبارزات مردم ایران ایراد کرده‌اند.

عبدالله هوتی: راه‌حل ایران در دستان مردم این کشور است

عبدالله هوتی، نخست‌وزیر کوزوو در سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ و نماینده فعلی پارلمان این کشور، در سخنان خود از مریم رجوی تقدیر کرد که با کارزار علیه مجازات اعدام، توجه بین‌المللی را به این موضوع جلب کرده است.

عبدالله هوتی، نخست‌وزیر کوزوو در سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ و نماینده پارلمان:

مردم ایران تسلیم استبداد نشده‌اند. امروز، شهروندان از تمامی اقشار جامعه به نشان‌دادن شجاعت چشمگیر خود در مبارزه برای آزادی و دموکراسی ادامه می‌دهند. مقاومت آن‌ها از طریق کانون‌های شورشی روزبه‌روز سازمان‌یافته‌تر می‌شود.

پیام ما روشن است: راه‌حل ایران نه مداخله نظامی خارجی است و نه تعامل با یک دیکتاتوری مذهبی. راه‌حل در دستان مردم ایران قرار دارد.

مبارزه مردم ایران صرفاً رد رژیم حاکم نیست، بلکه طرد دیکتاتوری در تمامی اشکال آن است؛ همان‌طور که در شعار مردمی «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه، چه رهبر» بیان شده است.

ایرانیان به‌روشنی اعلام کرده‌اند که نه خواستار بازگشت به گذشته هستند و نه خواهان استمرار سیستم کنونی.

من از تلاش‌های رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت، خانم مریم رجوی، تقدیر می‌کنم؛ کسی که کارزارش علیه مجازات اعدام، توجه بین‌المللی را بر زندانیان سیاسی و قربانیان سرکوب متمرکز نگه داشته است.

ژان پیر برار: چرا نباید اجازه داد چهره‌های بدنام به صحنه بازگردند؟

ژان پیر برار، رئیس کمیته فرانسوی برای ایران دموکراتیک و نماینده افتخاری مجلس ملی فرانسه، در سخنان خود به تلاش‌هایش برای افشای عملکرد پسر شاه پرداخت و گفت:

ما در پاریس، در مجلس ملی و سنا، موفق شدیم اکثریت نمایندگان پارلمان فرانسه را همراه کنیم؛ نمایندگانی که حمایت خود را از مقاومت و مردم ایران برای رهایی از دیکتاتوری اعلام کردند.

امروز شاهد ظهور جریان‌هایی هستید که هرگز در کنار مردم ایران نایستاده بودند، اما امروز سر برآورده‌اند و می‌کوشند بگویند: «ما هم هستیم». به‌ویژه منظورم پسر شاه مخلوع ایران است؛ همان دیکتاتور سابق که آسیب‌های بی‌شماری به کشورش وارد کرد و اکنون پسرش که در آمریکا پناهنده است.

شعاری است که می‌گوید: «نه شاه، نه شیخ»؛ ما برای فرانسوی‌زبانان نیز همین را می‌گوییم: «نه شاه، نه شیخ». هر دوی آن‌ها به یک اندازه هولناک و ستمگرند.

بنابراین، ما همان‌گونه که مردم ایران تاکنون مبارزه کرده‌اند، همگام با آنان هستیم؛ اما هم‌زمان بسیار مراقبیم که اجازه ندهیم چهره‌های بدنام به صحنه بازگردند؛ مانند اقداماتی که بنیاد فردریش ناومان در آلمان انجام می‌دهد تا چهره کسانی را تطهیر کند که تنها وارثان جنایتکاران دیروز و امروزند.

ما به تعهدات پیشین خود پایبند خواهیم بود و اجازه نخواهیم داد مردم ایران از پیروزی خود و ثمره فداکاری‌هایشان محروم شوند.

توماس لوتسه: آیا اعطای جایزه صلح به پسر شاه با اصول دموکراسی سازگار است؟

توماس لوتسه، نماینده مجلس فدرال آلمان در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵، در سخنان خود به تصمیم بنیاد فردریش ناومان برای اهدای جایزه صلح خود به پسر شاه اشاره کرد و گفت که این اقدام، از نظر او، از حدود مدارا فراتر می‌رود.

توماس لوتسه، نماینده مجلس فدرال آلمان در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵:

نکته دوم که برای من بسیار مهم و دغدغه‌ای قلبی است: من سال‌ها نماینده پارلمان آلمان بودم و در آلمان، افزون بر احزاب و فراکسیون‌های پارلمانی، بنیادهای سیاسی نیز فعالیت دارند که بودجه قابل‌توجهی از دولت برای آموزش‌های سیاسی دریافت می‌کنند.

«بنیاد فردریش ناومان» یکی از این بنیادها و وابسته به لیبرال‌هاست؛ این بنیاد قصد دارد امسال جایزه صلح خود را به پسر شاه اهدا کند. به باور من، اینجاست که دست‌کم برای من، به‌عنوان یک کنشگر سیاسی، کاسه صبر و مدارا لبریز می‌شود.

اینکه صرفاً به دلیل تبار و تولدش به او حق رهبری داده شود، به عقیده من کاملاً غیردموکراتیک و نامناسب است.

زیرا به باور من، اهدای جایزه صلح به چنین فردی نهایت وقاحت است و باید جلوی آن گرفته شود.