بیانیه ۳۰۶ انجمن و جامعه ایرانی در محکومیت موضع‌گیری به سود فرزند شاه سابق؛ چرا حق انتخاب مردم ایران نادیده گرفته می‌شود؟

شهناز فلاح، مدیر ائتلاف بین‌المللی زنان علیه بنیادگرایی در کانادا و از امضاکنندگان بیانیه، در گفت‌وگو با برنامه «روی خط ایران» تأکید کرد که مبارزه مردم ایران برای آزادی و دموکراسی، با دیکتاتوری گذشته و حال سازگار نیست و هیچ‌کس نباید حق تعیین سرنوشت مردم ایران را نادیده بگیرد.

گفتگو با شهناز فلاح

اما بپردازیم به ادامه برنامه. اخیراً ۳۰۶ انجمن و جامعه ایرانی در اروپا، آمریکا و استرالیا بیانیه‌ای در محکومیت موضع‌گیری به سود فرزند شاه سابق صادر کردند. در همین رابطه، همراه هستیم با خانم شهناز فلاح، مدیر ائتلاف بین‌المللی زنان علیه بنیادگرایی از کانادا که از جمله امضاکنندگان این بیانیه هستند.

چرا ۳۰۶ انجمن ایرانی این بیانیه را امضا کردند؟

بفرمایید، حرف انجمن شما و ۳۰۵ انجمن دیگر که امضای مشترکتان را پای این بیانیه گذاشتید، چیست؟

شهناز فلاح: ببینید، انجمن ما، همان‌طور که گفتیم، یکی از ۳۰۶ انجمنی است که این بیانیه را امضا کرده‌اند؛ به این دلیل که از حق دموکراتیک مردم ایران دفاع می‌کند. این بیانیه در واقع توهینی آشکار به خواست مردم ایران است؛ مردمی که برای دموکراسی و آزادی مبارزه می‌کنند.

بسیاری از کسانی که این بیانیه را امضا کرده‌اند، هنوز آثار شکنجه‌های دوران دیکتاتوری سلطنتی سابق را بر جسم و روح خود دارند. آن‌ها از شکنجه‌شدگان، دستگیرشدگان و اعضای خانواده‌هایی هستند که فرزندانشان به دست همان رژیم دیکتاتوری اعدام شدند.

در واقع، این اقدام بی‌احترامی به حق آزادی مردم ایران است؛ اقدامی که از سوی چنین ارگانی صورت گرفته و اصلاً قابل قبول نیست.

به‌جای اینکه از فرزند دیکتاتور حمایت کنند و با این کار در جامعه تفرقه بیندازند، باید بر این مسئله تمرکز کنند که مردم ایران خواهان آزادی هستند و دیکتاتوری سابق را نیز نمی‌خواهند. به همین دلیل است که ما این بیانیه را امضا کردیم.

ما به دنیا اعلام می‌کنیم که خواهان آزادی و دموکراسی برای مردم ایران هستیم و اجازه نمی‌دهیم کسی به حق آن‌ها در این زمینه بی‌احترامی کند.

آیا جنجال‌آفرینی به سود بقایای دیکتاتوری سلطنتی به نتیجه می‌رسد؟

فکر می‌کنید آن‌هایی که به دنبال این جنجال‌آفرینی‌ها برای بقایای دیکتاتوری سلطنتی هستند و در واقع تلاش می‌کنند با این تشبثات برای این جماعت بازارگرمی کنند، به هدفشان می‌رسند؟

شهناز فلاح: ببینید، یک نکته کاملاً مشخص است. من می‌خواهم از صحبت‌های خواهر مریم برای شما مثال بیاورم. ایشان در همان جلسه‌ای که در برلین برگزار شد، فرمودند که اشتباه اصلی سیاست غرب، نادیده گرفتن مقاومت مردم ایران است؛ مقاومتی که ۴۷ سال است با دیکتاتوری می‌جنگد.

این مقاومت، دیکتاتوری قبلی را هم نمی‌خواهد. در واقع، جنگ اصلی در ایران میان مردم ایران، کانون‌های شورشی و مردم به‌پاخاسته از یک‌سو و این رژیم از سوی دیگر است. این، جنگ اصلی است.

همان‌طور که رهبر مقاومت گفتند، درس بزرگ دو جنگ و خیزش سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که سلطنت هرگز به ایران بازنمی‌گردد و چیزی جز یک سراب نیست.

اما در این میان، تفرقه‌افکنی و طرح مسائل تفرقه‌انگیز در این مبارزه باعث می‌شود که بخشی از تلاش‌ها به مسیر دیگری کشیده شود. با این حال، این مقاومت می‌داند در چه مسیری حرکت می‌کند و با نه گفتن به دیکتاتوری، چه دیکتاتوری قبلی و چه دیکتاتوری فعلی، هدف مشخصی را دنبال می‌کند: سرنگونی این رژیم.

آزادی و دموکراسی؛ خواست مشترک مردم ایران چیست؟

شهناز فلاح: هدف ما برقراری یک دولت آزاد و حکومتی دموکراتیک بر اساس احترام به آزادی‌ها در جامعه است. هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی این هدف را بگیرد؛ همان‌طور که تاکنون نیز نتوانسته است.

این حرکت‌های سخیف، به نظر من، تنها باعث بی‌آبرویی همان نهادها و ارگان‌ها می‌شود و به هیچ عنوان نمی‌تواند سد راه این مبارزه باشد؛ زیرا هدف مشخص است.

همان‌طور که ندا هم گفت، ما از رهبری‌مان می‌آموزیم و با همین هدف مشخص، بدون هیچ چشم‌داشتی، برای رهایی مردم ایران تلاش می‌کنیم؛ همان‌طور که مردم داخل ایران نیز تمام تلاش خود را به کار می‌گیرند.

همه یک حرف دارند: آزادی، آزادی، آزادی؛ و برای آن می‌گویند: حاضر، حاضر، حاضر. هیچ چیزی نمی‌تواند سد راه این مبارزه بسیار قوی شود.