بازنشستگان چرا هر هفته به خیابان می‌آیند؟ وقتی حقوق ۱۶ میلیون تومانی کفاف زندگی را نمی‌دهد!

از تهران و کرمانشاه تا اهواز و اصفهان؛ بازنشستگان تأمین اجتماعی، فولاد و مخابرات در اعتراض به فقر، گرانی و بی‌عدالتی تجمع می‌کنند. چرا با وجود افزایش سرسام‌آور هزینه‌های زندگی، دریافتی بازنشستگان تغییری نکرده است؟

در ادامه برنامه می‌پردازیم به موضوع اعتراضات اقشار، به‌ویژه اعتراضات بازنشستگان که همین هفته، روزهای یکشنبه و دوشنبه، در شهرهای مختلف ایران برگزار شد. علت برگزاری این تجمعات چیست؟ بازنشستگان چه خواسته‌هایی دارند و چرا این تجمعات هر هفته برگزار می‌شود؟ خانم سوسن بزرگان‌فرد با ما در ارتباط هستند و به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.

چرا بازنشستگان در شهرهای مختلف ایران تجمع می‌کنند؟

در رابطه با اعتراضات بازنشستگان، همان‌طور که اشاره کردید، روزهای یکشنبه و دوشنبه، ۲۶ و ۲۷ مهرماه، شاهد تجمعات گسترده و اعتراضی بازنشستگان در شهرهای مختلف بودیم. بازنشستگان تأمین اجتماعی، فولاد و مخابرات در شهرهایی مثل تهران، کرمانشاه، شوش، اهواز، رشت، اصفهان، کردستان و لرستان تجمعات خود را برگزار کردند.

از جمله شعارهای آن‌ها این بود: «جنگ‌افروزی کافیه، سفره ما خالیه» و «عدالت، عدالت، مرگ بر این ولایت». شعار دیگرشان هم این بود: «مخابرات را ما ساختیم، سپاه کرد و ما باختیم».

وقتی آمار اعتراضات اقشار را جمع می‌زنیم، چه در ماه گذشته و چه از ابتدای سال تا امروز، بازنشستگان بیشترین آمار برگزاری تجمع و تظاهرات علیه ظلم و ستم حکومتی را به خود اختصاص داده‌اند.

حقوق ۱۶ میلیون تومانی؛ چرا هزینه‌های زندگی از توان بازنشستگان خارج شده است؟

اما در رابطه با قسمت دوم سؤال شما که پرسیدید علت این اعتراضات ادامه‌دار و سراسری بازنشستگان چیست، باید بگویم علت اصلی آن فقری است که حکومت به همه مردم ایران و به‌طور مضاعف به بازنشستگان تحمیل کرده است.

متوسط دریافتی بازنشستگان، می‌دانید، حدود ۱۶ و نیم میلیون تومان است. از ابتدای سال همین بوده و حتی یک ریال هم به آن اضافه نشده است.

درحالی‌که قیمت مواد غذایی بیش از ۱۰۰ درصد و در موارد زیادی بیش از ۲۰۰ درصد افزایش داشته است، برای مشخص شدن میزان فقری که رژیم به بازنشستگان تحمیل کرده، به آمار بانک جهانی اشاره کنم.

بانک جهانی در آماری که در سال ۲۰۲۵ ارائه داده، در رابطه با خط فقر مطلق نوشته است که برای اینکه هر فرد به زیر خط فقر مطلق سقوط نکند، باید روزانه ۳.۵ دلار هزینه معیشت بپردازد.

حالا شما فکر کنید که یک خانواده بازنشسته که ۲.۵ نفر هستند، روزانه ۳.۵ دلار هزینه کنند تا زیر خط فقر مطلق قرار نگیرند. این مبلغ چقدر می‌شود؟ روزی ۶ دلار و ماهی هم ۱۸۰ دلار که با دلار ۲۶۰ هزار تومانی هم که حساب کنیم، می‌شود ۴۷ میلیون تومان.

خب، مستمری یک بازنشسته حدود یک‌سوم هزینه لازم برای زندگی در خط فقر مطلق است. حالا شما هزینه‌های درمانی را که اکنون سر به فلک کشیده هم حساب کنید.

چرا اعتراضات بازنشستگان با وجود مشکلات معیشتی ادامه دارد؟

این بازنشستگان البته فرزند و نوه هم دارند که توقعات و هزینه‌هایی را نیز برای بازنشستگان به دنبال دارد.

برای همین، بازنشستگان با همه مشکلاتی که دارند، این اعتراضات را ادامه می‌دهند و به‌درستی هم می‌دانند که مشکل اقتصادی ناشی از سیاست‌های کلان حکومتی است؛ سیاست‌هایی که به قیمت فقر مردم، به‌خصوص بازنشستگان، هزینه‌های حفظ حکومت را از جیب و سفره مردم تأمین می‌کنند.