قضاوت با شما؛ مجتبی بین دو تیغه قیچی مذاکره یا جنگ؟
۱۴۰۵/۸/۱
آیا بن‌بست تصمیم‌گیری، حاکمیت را در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» فرسوده کرده است؟ از تهدید نظامی و مناقشه تنگه هرمز تا زمزمه نوشیدن جام زهر؛ مجتبی خامنه‌ای با کدام مسیر می‌تواند از این بن‌بست خارج شود؟
اخلاقی ـ ۲۶ مهر ۱۴۰۵: «اگر حمله کنند، صدمات بسیار زیادی هم خودشان و هم منطقه خواهند دید.»
دیاکو حسینی ـ ۲۶ مهر ۱۴۰۵: «کنترل ایران بر تنگه هرمز که هر وقت دلش بخواهد این فلکه‌اش را ببندد که نفتی بیرون نرود و هر وقت بخواهد باز بکند، برای حتی دوستان ایران هم قابل تحمل و قابل درک نیست.»
قالیباف ـ ۲۲ مهر ۱۴۰۵: «اینجاست که ما می‌گوییم برای رسیدن به این هدف هم می‌جنگیم و هم مذاکره می‌کنیم.»
سردرگمی در رأس نظام؛ چرا تصمیم‌گیری دشوار شده است؟
سردرگمی مقام‌های نظام بازتاب بن‌بست مجتبی خامنه‌ای در تصمیم‌گیری است. حاکمیت در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» با فرسایش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی روبه‌روست.
بخشی از بدنه نظام، در نگرانی از گسترش اعتراضات، خواهان نوشیدن جام زهر از سوی مجتبی خامنه‌ای و پذیرش مسئولیت تصمیم‌گیری توسط او هستند.
تکرار تجربه جام زهر؛ آیا نوبت تصمیمی سرنوشت‌ساز رسیده است؟
کرباسچی ـ ۲۲ مهر ۱۴۰۵: «ولی خب امام فرمودند که من جام زهر را سر کشیدم دیگر در واقع و این یک درسی را به ما می‌دهد.»
این اظهارات بار دیگر موضوع پذیرش هزینه تصمیم‌های دشوار از سوی رأس حاکمیت را مطرح می‌کند؛ تصمیمی که می‌تواند مسیر آینده نظام را تحت تأثیر قرار دهد.
جنگ یا مذاکره؛ راه خروج از بن‌بست کدام است؟
آیا وضعیت مجتبی خامنه‌ای شبیه گیرکردن بین دو تیغه قیچی، یعنی جنگ و مذاکره، نیست؟ از یک سو، تهدیدهای نظامی و پیامدهای منطقه‌ای جنگ مطرح است و از سوی دیگر، اختلاف‌نظرها بر سر مذاکره و هزینه‌های ادامه وضعیت «نه جنگ، نه صلح» ادامه دارد.
قضاوت با شماست: آیا مجتبی خامنه‌ای سرانجام ناچار به انتخاب یکی از این دو مسیر خواهد شد؟
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
