درگذشت و جاودانگی مجاهد قهرمان محمد افضلیان

مجاهد صدیق محمد: محمد افضلیان! مجاهد مریمی! مجاهد شورشی! مجاهد عصیانگر! حاضر! حاضر! حاضر! درود درود درود.

مجاهد قهرمان محمد افضلیان پس از ۴۷ سال نبرد و مجاهدت بی‌وقفه با فاشیسم مذهبی در صفوف مجاهدین و ارتش آزادیبخش ملی ایران در آلبانی درگذشت و به‌یاران صدیق و شهیدش پیوست.

محمد افضلیان متولد ۱۳۳۴، فرزند دلاور مردم نائین، در زمانی که برای ادامهٔ تحصیل در رشته مهندسی مکانیک به آمریکا رفته بود با شنیدن دفاعیات و شهادت گل سرخ انقلاب ضدسلطنتی مهدی رضایی با مجاهدین آشنا شد.

محمد در این باره نوشته:

در آبان‌ماه پنجاه و هفت به آمریکا رفتم. جهت تحصیل. در همین روزهای اول که وارد آمریکا شدم به‌دنبال آن چیزی که سال‌ها بودم پیدایش کردم و آن سازمان مجاهدین خلق ایران بود در همین آبان‌ماه بود که پدر رضایی‌ها به فرانسه آمده بود و در فرانسه برایش جلسه‌یی ترتیب داده بودند و از گل سرخ انقلاب مهدی رضایی و بقیه اعضای خانواده‌اش که شهید شده بودند صحبت می‌کرد و درست در همین نقطه بود که دیدم گمشدهٔ خود را پیدا کردم و جایی را که به دنبالش می‌گشتم پیدا کردم.

اولین تماسی که با سازمان گرفتیم از آمریکا، از آن شبهای فراموش‌نشدنی بود. هیچوقت یادم نمی‌رود. چرا که بالاخره به آرزوی خود رسیدیم. توانستیم به آنچه که می‌خواستیم دست پیدا کنیم و آن گنجینه عظیم و والای توحیدی و یا هر چیز دیگری که بخواهیم اسمش را بگذاریم دست پیدا کردیم و آن شب تا صبح از خوشحالی خوابمان نبرد.

پس از انقلاب ضدسلطنتی در ۱۳۵۷ فعالیت حرفه‌یی خود را با مجاهدین از طریق انجمن دانشجویان مسلمان در آمریکا آغاز کرد و در سال ۱۳۶۴ به منطقهٔ مرزی ایران و عراق شتافت تا به‌یکانهای رزمی مجاهدین بپیوندد.

در سال ۱۳۶۶ با تشکیل ارتش آزادیبخش ملی ایران لباس رزم و شرف پوشید و در بسیاری از عملیات ارتش آزادیبخش ملی ایران دلاورانه جنگید. از جمله در عملیات میدان، قرقان، لک لک، دانی‌گز، گرماب، مریوان، سپیدار، پیرانشهر، آفتاب، چلچراغ، فروغ جاویدان و مروارید.

در دوران ۱۴ سالهٔ حبس خانگی و پایداری پرشکوه مجاهدین در اشرف و لیبرتی در صفوف مقدم نبرد می‌درخشید از جمله در مقاومت دلیرانه اشرف در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸ و ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ در برابر حملات و موشک‌باران مزدوران نیروی تروریستی قدس به‌سرکردگی دژخیم قاسم سلیمانی.

مجاهد صدیق محمد افضلیان در نقشه مسیر خود در سال ۹۲ با تأکید بر ارج و اهمیت رزم و پایداری حماسی و فداکارانهٔ مجاهدین در اشرف و لیبرتی نوشت:

دشمن فکر می‌کند که با محاصره و محدودیت حمله و هجوم و یا با حائل قرار دادن دیوار می‌تواند اشرف و لیبرتی را سوراخ کند و به متلاشی کردن و تسلیم وا دارد. بخدا اگر به غیر از نسل مجاهد خلق و انقلاب مریم پاک رهایی می‌بود نمی‌توانست از آن عبور کند بلکه هفتاد هزار بار کفن پوسانده بود. بله این مجاهدین هستند که با اتکا به انقلاب مریم پایداری ده ساله‌شان را به‌خصوص در این شبهای قدر که قرآن نازل شده است، رقم می‌زنند و در برابر تمامی توطئه‌ها فشارها و محدودیتها ایستادند و پایداری کردند و جهانی را به شگفتی و تحسین و حمایت خود برانگیختند در این شب قدر که با آقا علی نجوا می‌کنم و در خلوت با او هستم، این را از او می‌خواهم که رهبری‌مان مسعود و مریم را در پناه خودش حفظ کند و امید را به دلهای مردم به اسارت کشیده شده باز گرداند و مجاهدین را چنان قدری بدهد که ظلم را از میهن اسیرمان بردارند.

محمد قهرمان در این دوران به‌رغم بیماریهای مختلف در برابر اذیت و آزارهای دست‌نشاندگان خامنه‌ای در عراق مقاومت و پایداری می‌کرد.

محمد: پس از شش ساعت انتظار در ورودی لیبرتی، لباس شخصی‌ها در ساعت سه نیمه شب، بیماران و پرستاران آنها را که حاضر به پیاده شدن از آمبولانسها نبودند با تهدید به مرکز گردان منتقل کردند. صبح شنبه ۲۵ شهریور دژخیم صادق محمد کاظم، در مرکز گردان نظامی به مأموران دستور داد به بیماران و نفرات همراه آنها آب و غذا ندهند و آنها را در زیر آفتاب نگه دارند.

در ساعت ۱۰ صبح شنبه‌ حال دو تن از بیماران، مجاهدان خلق محمود خسروی و محمد افضلیان به وخامت گرایید و مأموران به ناگزیر آنها را در حالت بیهوشی به کلینیک لیبرتی منتقل کردند.

مجاهد صدیق محمد افضلیان در نقشه مسیر خود در سال ۹۳ در شبهای قدر با مولای متقیان علی ع عهد بست که همراه با لشکرهای فدایی لیبرتی به دشمن درس فراموش نشدنی بدهد. او در این باره نوشت:

دشمن با هر شقی و شکلی از توطئه وارد شود با لشکرهای فدایی لیبرتی و با پرچم فروغ چنان درسی بدهیم که هزار بار از کرده خودش پشیمان شود و چون کوه استوار در برابرشان مقاومت خواهیم کرد و با استعانت از راهبر و پیشوای تاریخی مجاهدین علی علیه‌السلام سمبل وفای به عهد و فدای بیکران یک‌مرتبه دیگر با نقشه مسیر جدید با رهبری عقیدتی‌ام تجدید عهد می‌کنم. از اعماق وجودم برای ایستادگی و مقاومت تا هر کجا و تا تهران.

محمد قهرمان بارها می‌گفت که انقلاب ایدئولوژیک مریم رهایی که سرچشمهٔ همهٔ توانایی‌های مجاهدین است برای او تولدی تازه و سرفصلی بزرگ در زندگی انقلابیش بوده است. او در تجدید عهد خود در سال ۹۹ از جمله نوشت:

حاملان خون علی و حسین، خون حنیف، خون اشرف و موسی و خون یکصد و بیست هزار شهید سربدار پرچم سرخ و خونین حسین را بر دوش‌های زخمی و پرتوان خود کشیدند تا آن را تقدیم نسلی دیگر از مجاهدین بکند که ادامه دهندگان راه آنان باشد و اینک این پرچم سرخ در دستان من و ما می‌باشد و این دست از سختی‌های راه باکی ندارد. چون این دست، دست مجاهد انقلاب کرده مجاهد خلقی است که با مریم پاک رهایی دوباره متولد شده است. دستی که با خدا و خلق پیمان بسته و تا پای جانش بر سر این پیمان آزادی و رهایی خلق اسیرمان مقاومت و ایستادگی خواهند کرد.

قهرمان مجاهد خلق محمد افضلیان، با روحیهٔ رزمنده انقلابی و سرشار از ایمان به انقلاب و رهایی در جمع یارانش نقشی برجسته داشت. پر توان و بی‌نام و نشان انواع مسئولیتها را خلاقانه برعهده می‌گرفت و شکافنده و پیشقدم بود.

مجاهد صدیق محمد افضلیان در شب قدر سال ۱۴۰۳ با مولای متقیان چنین راز و نیاز کرد:

با عشق به تو یاعلی و عشق به خلق اسیرمان و برداشتن مسئولیت رهایی آنها می‌توان خواست تو را که نجات خلق در زنجیر است، محقق کرد. خدایا! ما را در برداشتن چنین مسئولیتی یاری فرما به یمن انقلاب ایدئولوژیک و برخورداری از رهبری برادر مسعود و خواهر مریم که رهایی خلق هدف آنهاست، ما را در تحقق این هدف یاری فرما.

پیام تسلیت خانم مریم رجوی

با تسلیت به‌خاطر فقدان دریغ‌انگیز مجاهد صدیق محمد افضلیان که اکنون به همرزمان شهیدش در سلسله عملیات ارتش آزادی پیوسته است، به پاکبازی و صدق و فدای او در ۴۷ سال نبرد حرفه‌یی با ارتجاع و دیکتاتوری دینی درود می‌فرستم.

محمد که دانشجوی مهندسی مکانیک در آمریکا بود در مسیر مبارزه با رژیم جهل و جنایت آخوندها، از رفاه و تحصیلات و هرآنچه داشت، دست شست و با تمام وجود، قدم در راه آزادی مردم و میهن محبوبش گذاشت.

خوشا به سعادت این قهرمان مجاهد خلق که با وفای به پیمان، سرفراز و رستگار شد.

مجاهدانی چون محمد افضلیان ستارگان تابناک میهن ما در شبهای ظلمت حاکمیت آخوندها هستند که فراراه فرزندان ایران‌زمین می‌درخشند.

یقین دارم که راه و رسم جنگاوری و ارزشهای مجاهدی و انقلابی او تا روز پیروزی، در میان همرزمان مجاهدش و در پیکار شورشگران برای آزادی ایران، جاریست و به‌ویژه برای جوانان رزمنده در شهر زادگاهش نائین، انگیزاننده و الهامبخش است.