نگرانی ما این است؛ آیا اختلافات درونی به نقطه بی‌بازگشت رسیده است؟
۱۴۰۵/۸/۴
از تهدید با اسلحه و رگبار تا نگرانی از تجمعات؛ چرا مقام‌های رژیم از گسترش دوقطبی‌ها و تبدیل مطالبات معیشتی به بحرانهای فراگیر سخن می‌گویند؟
این روزها در نظام، باندها بر سر موضوعات مختلف رودرروی یکدیگر قرار دارند و با هم اختلاف‌نظر و اختلاف مسیر دارند. هر یک دیگری را متهم می‌کند که نظام را به سمتی می‌کشاند که نباید. این سمت کدام است و چرا همه در این ترس مشترک هستند؟
شدت بحران در درون نظام به حدی است که ظاهراً هیچ نقطه وحدتی به چشم نمی‌خورد.
دیدارنیوز ـ رشیدی کوچی، عضو سابق مجلس ارتجاع ـ ۲۵ مهر:
«شماها هر چیزی را به گند می‌کشید. هر اتفاق مثبتی را خرابش می‌کنید با زیاده‌روی‌تان، با افراط‌تان. چون حالا شما ادعایتان می‌شود که دلسوز هستید، حق دارید هر حرفی که دلتان می‌خواهد بزنید؟»
رسیدن باندها به وحدت، تنها از طریق «اسلحه پر» و «رگبار» در چشم‌انداز است.
در هفته گذشته، یک نفر با سلاح به یکی از وزیران پیشین حمله برد و شعارهایی داد. یک روحانی از اعضای مجلس خبرگان، در اظهاراتی درباره مذاکرات با آمریکا، خطاب به مسئولان کشور هشدار داد:
«اسلحه را پر می‌کنیم، روی رگبار می‌گذاریم، دستمان روی ماشه است. در صورتی که کاری کنید که خلاف عزت ما باشد، یک خشاب برای هر نفرتان؛ یک خشاب خالی می‌کنیم».
تهدید با اسلحه؛ اختلافات درونی تا کجا پیش رفته است؟
تهدید عضو مجلس خبرگان رهبری به ترور مسئولان:
«از زبان شما می‌گم، اسلحه رو پر می‌کنیم، کنارمون می‌گذاریم. یک کاری بکنید خلاف عزت ما باشه، برای هر نفرتون یه خشاب خالی می‌کنیم».
شدت شکاف و فاصله درونی نظام، حتی برای خودشان نیز به‌اندازه‌ای باور نکردنی است که ریشه آن را در بیرون نظام جست‌وجو می‌کنند.
انصاف‌نیوز ـ موسوی بلده ـ ۲۶ مهر:
«اوضاع دارد بد، بد می‌شود. ما روزهای خوبی نداریم. الآن من بیایم مثلاً بگویم تفرقه، الآن من بیایم بگویم که آقاجان، مرگ بر فلان، ظریف، مرگ بر فلان، مرگ بر فلان، مذاکره، مرگ بر نمی‌دانم چی‌چی، قالیباف، مرگ بر خاتمی، مرگ بر روحانی، این‌ها همه‌شان اکثرشان مشکوک‌اند، این‌ها».
اما خیلی زود، ریشه این بحران در ناکارآمدی و کارنامه فاسد نظام، در اعترافات مقام‌های آن بیرون می‌زند.
پزشکیان ـ ۲۵ مهر:
«حالا من نمی‌خواهم طوری حرف بزنم که بد شود. الآن گیر داریم برای این‌که آدم‌ها را طوری تربیت کردیم که بلد نیستند چه جوری یک اداره را مدیریت کنند، یک بنگاه را مدیریت کنند. با دعوا کردن و با عوض کردن هم فرق نمی‌کند، برای این‌که چیزی را که تربیت کردیم همین است.
دولت در این وضعیت مشکل دارد، جنگیم، تعارف هم با کسی نداریم. اگر قرار بود دولت این کار را بکند، خب دولتهایی که پول داشتند هم نتوانستند این کار را بکنند».
چرا وزارت کشور از تجمعات و تشدید دوقطبی‌ها نگران است؟
بالاخره نگرانی اصلی نظام از تشدید جرقه میان باندهای متخاصم، از زبان سخنگوی وزارت کشور به این ترتیب بیرون می‌زند:
زینی‌وند ـ سخنگوی وزارت کشور رژیم ـ ۲۹ مهر:
«در رابطه با بحث تجمعات، ما تقریباً به تجمعات کسی که بخواهد بیاید مطالبه سیاسی، اجتماعی داشته باشد یا حتی صنفی داشته باشد، تقریباً هیچ مجوزی نداده‌ایم».
او در ادامه درباره علت این محدودیتها گفت:
«در واقع نگرانی ما این است که دوقطبی‌ها را تشدید کند و یک کم انسجام اجتماعی را دچار به‌اصطلاح اخلال کند».
وی هم‌چنین با اشاره به پیامدهای تجمعات و اعتراضات گفت:
«این‌ها نزاع در کشور درست می‌کند و نزاع در کشور درست کرده. در دوره‌هایی آثار جبران‌ناپذیری ایجاد کرده. همین وقایع دی‌ماه، شروع اولیه‌اش چی بود؟ مسائل معیشتی بود، در بازار بود؛ ولی دشمن که می‌آید روی این‌ها سوار می‌شود، تعریف می‌کند، یک آدم‌هایی را اجیر می‌کند، مسلح می‌کند و کار را به سختی می‌کشاند.
سال ۹۶ شروع به‌اصطلاح یک‌سری مطالبات در یکی از شهرهای مهم کشور چی بود؟ اقتصادی بود، به‌ظاهر فوری آمد تسری پیدا کرد و کشور را دچار خسارتهایی کرد».
البته کارشناسان حکومتی پیش از این‌ها، ضربآهنگ رشد و گسترش آتش کانون‌های شورشی را در ضربان جامعه ملتهب و ناراضی دیده و به نظام هشدار داده‌اند.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
