کانون‌های شورشی چه پیامی دارند؟ چرا عملیات آتشین و فعالیت‌های تبلیغی ادامه دارد؟

از پیام‌های اعتراضی تا عملیات آتشین؛ کانون‌های شورشی چگونه دردهای جامعه را به راه‌حل پیوند می‌زنند و چرا سازمان‌یافتگی و پرداختگری در استمرار فعالیت‌هایشان نقش دارد؟

گفتگو با مجید حاجی علیرضایی

این روزها شاهد افزایش فعالیت‌های کانون‌های شورشی در شهرهای مختلف، از جمله فعالیت‌های تبلیغی و عملیات آتشین، هستیم. با آقای مجید حاج علیرضایی همراه می‌شویم تا نگاهی داشته باشیم به اهداف و پیام‌هایی که این عملیات‌ها دنبال می‌کنند.

پیام عملیات کانون‌های شورشی که تقریباً در سراسر ایران انجام شده، چیست؟

مجید حاج علیرضایی: به‌صورت خیلی خلاصه و در یک جمله، هم درد را نشان می‌دهد و هم درمان را. حالا چرا؟

همان‌طور که در گزارش قبلی نمایش داده شد، در جامعه امروز ایران، مؤلفه‌های پایه‌ای یک زندگی ساده وجود ندارد. شکاف طبقاتی عظیمی وجود دارد که باعث می‌شود تمام ثمره کار و تولید طبقه کارگر مستقیماً به جیب لایه خاصی از جامعه سرازیر شود.

بله، می‌بینیم که دستمزدها کمی بالا رفته است، اما مثلاً در بهترین حالت، مادر و پدر یک خانواده چهار نفره می‌توانند با ۱۲ تا ۱۴ ساعت کار در روز، درآمد ماهانه‌شان را به ۴۰ میلیون برسانند که معادل ۱۷۰ دلار است؛ رقمی که حتی کفاف اجاره خانه را هم نمی‌دهد. این در حالی است که نمی‌توانند رسیدگی مناسبی هم به بچه‌هایشان داشته باشند، چون مجبورند بیشتر روز را مشغول کار باشند. این تازه در صورتی است که هر دو شاغل باشند.

یعنی هزینه‌ها بسیار بیشتر افزایش پیدا کرده است. پس درد، پیش از بحث رفاه اجتماعی، به حداقل‌های زندگی و معیشت در ایران مربوط می‌شود و درمان هم در یک راه‌حل ریشه‌ای است.

اکنون در آبان هستیم و در آستانه سالگرد قیام آبان ۹۸ قرار داریم؛ زمانی که مردم به‌واضح‌ترین شکل خواهان سرنگونی این رژیم بودند. ببینید، با رژیمی که در آبان ۹۸ و دی ۱۴۰۴ کشتار می‌کند و روزانه در حال اعدام است، باید با زبان خودش صحبت کرد.

ببینید، در همین هفته گذشته:

• ۱۰ عملیات آتشین در پاسخ به حمله نیروهای خامنه‌ای به میدان تره‌بار تهران

• ۱۰ عملیات آتشین در پاسخ به تخریب کافه‌های بلوار ساحلی در خرمشهر

• ۳۰ مورد تصویرنگاری به مناسبت ۳۰ مهر

• ۶۰ فعالیت تبلیغی که یکی از نمونه‌های آن، هنگام استقبال از پزشکیان در سفرش به مشهد بود؛ جایی که یکصدا گفتند: «از مشهد گمشو!»

چرا فعالیت‌های کانون‌های شورشی ادامه دارد؟ راز استمرار چیست؟

مجید حاج علیرضایی: می‌توان این موضوع را در سه محور کلی دسته‌بندی کرد که عبارت‌اند از: سازمان‌یافتگی، خط درست و عنصر پرداختگری.

سازمان‌یافتگی خودش باعث می‌شود این نیرو از توانایی‌های زیر برخوردار باشد:

• بازتولید

• ضربه‌پذیری

• آموزش و ارتقا

• برخورداری از پشتوانه سیاسی

• تأمین ملأ اجتماعی

اما مورد دوم، یعنی خط‌مشی، جهت‌گیری و استراتژی درست، باید از دل واقعیت‌های جامعه و برحسب وضعیت رژیم بیرون بیاید، نه بر اساس روش‌های بی‌هزینه‌ای که اصلاً پاسخگوی مسئله اصلی و رویارویی با رژیم نیستند.

پرداختگری چه نقشی دارد و چرا رژیم از سازمان‌یافتگی می‌ترسد؟

اما مهم‌ترین عنصر، پرداختگری است؛ یعنی هر یک از کانون‌ها که تصمیم می‌گیرند وارد فعالیت شوند، از قبل پیه همه‌چیز را به تنشان می‌مالند و آگاهانه قدم در این مسیر می‌گذارند.

ببینید، رژیم دوباره دادگاه ۱۰۴ نفر را از سر گرفته است و می‌گوید مجاهدین هیچ تغییری در منش خود نداده‌اند، اکنون هم در قالب کانون‌های شورشی فعالیت می‌کنند و همگی باغی هستند. همچنین ادعا می‌کند هواداری از آن‌ها، حتی اگر فعالیتی هم نداشته باشند، مصداق بغی است. این در حالی است که روزانه در حال اعدام است.

اما تک‌تک این قهرمانان زیر حکم اعدام و یگان وحید، حتی زیر حکم اعدام هم از مواضعشان کوتاه نمی‌آیند؛ و این همان مبنا و شرط اصلی، یعنی پرداختگری، است.

تمام این سه محور و زیرمحورهای آن به سازمان‌دهی و کار تشکیلاتی ختم می‌شود. همین چیزی است که رژیم از آن می‌ترسد و به جنبش چنین قدرتی می‌دهد که بتواند آن استقبال را از پزشکیان در مشهد رقم بزند.