۳۰۶ انجمن ایرانی علیه اعطای جایزه به بازمانده دیکتاتوری سلطنتی؛ چرا تاریخ ایران را نمی‌توان وارونه کرد؟

صدور بیانیه ۳۰۶ انجمن و تشکل ایرانیان آزاده در محکومیت اعطای جایزه «آزادی مردم ایران» به بازمانده دیکتاتوری سلطنتی، بازتاب اعتراض به نادیده‌گرفتن مبارزات مردم ایران علیه دو دیکتاتوری است؛ این کارزار چه پیامی برای جامعه جهانی دارد؟

گفتگو با امینه قرایی

در این قسمت از برنامه، همراه هستیم با خانم امینه قرایی تا نگاهی داشته باشیم به اقدام ۳۰۶ انجمن و تشکل ایرانیان آزاده در صدور بیانیه‌ای در محکومیت اعطای جایزه «آزادی مردم ایران» به بازمانده دیکتاتوری سلطنتی.

خانم قرایی، اگر ممکن است انجمن خودتان را برای ما و بینندگان عزیز معرفی کنید و بفرمایید به چه ضرورتی به امضای این بیانیه پیوستید و در این کارزار شرکت کردید؟

امینه قرایی: بله، انجمن ما، انجمن یادبود قربانیان قتل‌عام ۶۷ است.

دلیل اینکه ما هم به جمع امضاکنندگان این بیانیه پیوستیم، این بود که این اقدام را بی‌حرمتی به مردم ایران و مقاومت آن‌ها در طی این سالیان می‌دانیم؛ مردمی که علیه دیکتاتوری شاه برخاستند و قیام کردند و بهای آن را پرداختند و همچنان زیر شکنجه هستند.

ما هنوز عزیزان خودمان را برای آزادی این وطن، در دل زندان‌ها و شکنجه‌گاه‌ها اسیر داریم و هر روز خبر اعدام عزیزانمان را می‌شنویم. هنوز آثار شکنجه بر بدن فرزندان این سرزمین که به دست دیکتاتوری شاه شکنجه شده‌اند، باقی است.

چرا اعطای جایزه به بازمانده دیکتاتوری سلطنتی خشم‌برانگیز است؟

امینه قرایی: به‌عنوان مثال، مادر رضایی‌ها که فرزندانش در مسیر آزادی ایران در زمان شاه اعدام شدند، هنوز آثار شکنجه بر بدنش باقی است. ایشان شاهدی بر جنایات دیکتاتوری شاه هستند.

در دنیایی که از دموکراسی و حقوق بشر سخن گفته می‌شود، بسیار شرم‌آور است که بخواهند چنین جایزه ارزشمندی را به فرزند دیکتاتور بدهند؛ کسی که هرگز بابت آنچه پدرش انجام داده، از مردم ایران ابراز ندامت و پشیمانی نکرده و از آن‌ها عذرخواهی نکرده است. نه‌تنها چنین نکرده، بلکه به آن دوران هم افتخار می‌کند. از افتخارات او، پدرش و دورانی است که پدرش در رأس قدرت بوده است.

به همین دلیل می‌گویم این خبر برای همه ما بسیار شوکه‌کننده و غیرقابل‌باور بود. استعمار تلاش می‌کند، همان‌طور که بارها انجام داده، مسیر آزادی ایران را به انحراف بکشاند و تمام ارزش‌ها را جابه‌جا کند.

در حالی که مردم ما واقعاً با پوست و گوشت و جان خود برای آزادی ایران بها داده‌اند و حدود صد سال است که برای آزادی مبارزه می‌کنند، عده‌ای می‌خواهند به‌سادگی همه‌چیز را وارونه جلوه دهند و جایزه را تقدیم کسی کنند که برای ما هیچ ارزشی ندارد و حتی نماد ضد ارزش‌هاست.

درود بر غیرت ملی که در این کارزار و با همت این انجمن‌ها متبلور شده است.

امضای ۳۰۶ انجمن ایرانی چه پیامی برای جامعه جهانی دارد؟

خانم قرایی، شما انگیزه‌تان از شرکت در این کارزار را به‌خوبی توضیح دادید. امضای ۳۰۶ انجمن و تشکل ایرانیان در این شرایط مشخص تاریخی، به نظر شما چه معنایی دارد و پیام آن چیست؟

امینه قرایی: ببینید، همان‌طور که شما گفتید، ما در شرایطی بسیار حساس تاریخی هستیم و دنیا نظاره‌گر است. آنچه بر مردم ما در داخل ایران می‌گذرد، مقاومت جانانه آن‌ها در زندان‌ها و همچنین قیام اخیر دی‌ماه ۱۴۰۴، همه در برابر چشم جهان قرار دارد؛ قیامی که مردم در خیابان‌ها با شجاعت ایستادند و مبارزه کردند.

اکنون نیز کانون‌های شورشی ما در داخل ایران لحظه‌ای از پا نمی‌نشینند و با شعله‌های روشن مقاومت، صدای آزادی‌خواهی مردم ایران را به گوش دنیا می‌رسانند. پیام آن‌ها این است که ما خواهان این حکومت نیستیم؛ ما آزادی و رهایی سرزمینمان را می‌خواهیم. آن‌ها با وجود تمام خفقان و خطراتی که تهدیدشان می‌کند، از جان خود مایه می‌گذارند و شجاعانه ایستادگی می‌کنند.

عزیزان ما از داخل زندان‌ها پیام می‌دهند و ما نمی‌توانیم در اینجا، در جای امنی که نشسته‌ایم، نسبت به آنچه بر مردم ما می‌گذرد بی‌تفاوت باشیم. آن‌ها در زندان‌ها، خیابان‌ها، شکنجه‌گاه‌ها و هر جایی که امکان فعالیت دارند، مبارزه می‌کنند و بهای سنگینی می‌پردازند.

وظیفه ما این است که صدای آن‌ها باشیم و نگذاریم استعمار و ارتجاع، با همدستی یکدیگر، مسیر آزادی و مبارزات مردم ایران را به انحراف بکشانند. همان‌طور که خمینی آمد و انقلاب مردم ما را دزدید، نباید اجازه دهیم این‌ها نیز با همدستی دوباره، مسیر مبارزه مردم ایران را منحرف کنند.

امضای این بیانیه از سوی شمار زیادی از انجمن‌های ایرانی خارج از کشور، نشان‌دهنده بیداری مردم سرزمین ماست.