آیا ایران در آستانه قیام است؟ هشدار رسانه‌های حکومتی از انفجار اجتماعی

از شعار اعدام چهره‌های حکومتی تا سقوط قدرت خرید مردم؛ چرا سایه قیام‌های ۹۶ و ۹۸ بار دیگر بر سر حاکمیت سنگینی می‌کند؟

این روزها بحران در درون حاکمیت به نقاط بی‌سابقه‌ای رسیده است. از تلاش برای ترور آخوندی، وزیر پیشین رژیم، تا شعارهای اعدام روحانی و ظریف و اخیراً شعار اعدام یوسف پزشکیان، فرزند رئیس‌جمهور رژیم، در شهر مشهد، بخشی از جنگ باندهای درون حاکمیت است.

روزنامه حکومتی هفت صبح در مقاله‌ای با عنوان «مشهد و هشدار تکرار دی‌ماه ۹۶»، به شرایط انفجاری جامعه هشدار داده و وضعیت کنونی را با روزهای پیش از قیام دی‌ماه ۹۶ و آبان ۹۸ مقایسه کرده است.

این روزنامه نوشته است که اقدامات رادیکال‌ها در مشهد به‌شدت یادآور رخدادهایی است که در دی‌ماه سال ۱۳۹۶ در این شهر به وقوع پیوست. به گفته بسیاری از کارشناسان سیاسی، امنیتی و جامعه‌شناسان، دی‌ماه ۹۶ زمینه اعتراضات گسترده‌تر آبان ۱۳۹۸ را رقم زد.

چرا شرایط اقتصادی امروز با آبان ۹۸ قابل مقایسه نیست؟

اما تفاوت‌های میان شرایط امسال و سال ۱۳۹۸ چیست؟

ابتدا نگاهی به وضعیت اقتصادی بیندازیم. در سال ۱۳۹۸، حداقل دستمزد کارگر یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان بود. بالاترین نرخ دلار حدود ۱۵ هزار تومان بود؛ یعنی حداقل دستمزد کمتر از ۱۰۰ دلار نبود.

اما اکنون حداقل دستمزد ۱۶ میلیون تومان است و دلار از کانال ۲۷۰ هزار تومان هم عبور کرده است؛ در نتیجه، حداقل دستمزد به کمتر از ۶۰ دلار رسیده است.

آیا تجربه قیام‌های گذشته هرگونه امید به راه‌حل از درون رژیم را از بین برده است؟

از نظر رابطه مردم با رژیم نیز، با جنایت‌های رژیم در قیام‌های سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴، خانواده‌های بسیاری عزیزانشان را از دست داده‌اند.

از منظر اجتماعی، هرگونه شبهه درباره راه‌حل از درون رژیم در جامعه سوخته است. مردم در قیام‌های سال‌های گذشته به چشم خود دیدند که راه‌حل و پاسخ این رژیم چیزی جز قهر انقلابی نیست.

این واقعیت است که کارشناسان حکومتی، تمامیت رژیم را از چشم‌انداز قیام پیش‌رو به وحشت انداخته‌اند؛ اما این هشدارها مشکل رژیم را حل نمی‌کند.

جامعه زیر فشار بی‌سابقه اقتصادی و انباشت نفرت از حاکمیت، در نقطه انفجار قرار دارد.