کنفرانس بین‌المللی«زنان نیروی تغییر، ایران آزاد ۲۰۲۵»- قسمت ششم

کنفرانس بین‌المللی

«زنان نیروی تغییر، ایران آزاد ۲۰۲۵»

در آستانه روز جهانی زن

با حضور خانم مریم رجوی

رئیس‌جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران

سخنرانی شخصیت‌های سیاسی زن

چهره‌های برجسته مدافع حقوق زنان و حقوق بشر

نمایندگان پارلمان، حقوقدانان برجسته و متخصصان بین‌المللی

سخنرانی‌های:

هلنا کاریراس وزیر دفاع پرتغال ۲۰۲۴-۲۰۲۲

ادیتا طاهری نایب نخست‌وزیر کوزوو ۲۰۱۴-۲۰۱۱، از رهبران استقلال کوزوو

شرون دیویس قهرمان شنای انگلستان، صاحب مدال المپیک و قهرمانی اروپا

ایزابلا کونوپاتسکا رئیس فدراسیون وکلای اروپا با بیش از ۱میلیون عضو ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴

دکتر کاتیا ده جووانی رئیس کمیتهٴ امور اجتماعی پارلمان مالت

سهام بادی وزیر زنان تونس (۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴)

 

هلنا کاریراس

مقاومت و قیام حق قانونی مردمی تحت ستم

و آخرین راه‌حل در برابر ظلم و استبداد است

که در اعلامیه جهانی حقوق‌بشر به‌رسمیت شناخته شده‌

مقاومت نه تنها یک انتخاب بلکه یک ضرورت است

مبارزه زنان در ایران تنها برای حق انتخاب پوشش یا حتی برای حق کامل شهروندان نیست

این یک مبارزه عمیق برای تغییرات بنیادی در ایران است

به‌همین دلیل ما باید به طرح ۱۲ ماده‌یی شورای ملی مقاومت ایران

برای حقوق و آزادی‌های زنان در ایران آزاد فردا ارج نهیم

هلنا کاریراس – وزیر دفاع پرتغال ۲۰۲۴-۲۰۲۲

خانم‌ها و آقایان، خانم رجوی عزیز و کمیسیون زنان، شرکت‌کنندگان گرامی در اینجا و هم‌چنین در اشرف۳،

من امروز در برابر شما ایستاده‌ام تا به زنان شجاع ایران احترام بگذارم، اما هم‌چنین به همه کسانی که مانند شما از مبارزه آنها برای آزادی و عدالت حمایت کرده‌اند.

به‌عنوان یک پژوهشگر، یاد گرفته‌ام که ملتهایی که زنان را نادیده می‌گیرند در نهایت شکست خواهند خورد.

جامعه‌هایی که زنان را سرکوب می‌کنند، بسترهای خشونت و بی‌ثباتی هستند و ما درک می‌کنیم که سرکوب زنان تنها به ضرر زنان نیست بلکه به ضرر مردان نیز تمام می‌شود.

به‌عنوان اولین وزیر دفاع زن در کشورم، با چالشهای متعدد روبه‌رو شدم. با این حال، شاهد قدرت تحولی مشارکت کامل و فعال زنان در رهبری بودم.

این تنها به این معنا نیست که در میز تصمیم‌گیری جایگاهی داشته باشیم بلکه به‌معنای داشتن صدایی است که پژواک میابد، به‌معنای رهبری با عمل است، همان‌طور که شما با شجاعت انجام می‌دهید. من می‌خواهم به روحیه مقاومت ادای احترام کنم.

همان‌طور که شما اغلب به ما یادآوری می‌کنید، مقاومت و قیام، حق قانونی مردمی تحت ستم است، حقوقی که در اعلامیه جهانی حقوق‌بشر به‌رسمیت شناخته شده و آخرین راه‌حل در برابر ظلم و استبداد است.

من کلمات شما را تکرار می‌کنم، مقاومت نه تنها یک انتخاب بلکه یک ضرورت است.

این نیرویی است که امید را زنده نگه می‌دارد، سازمان‌دهی را تقویت می‌کند و راه آزادی را هموار می‌سازد. نزدیک به نیم قرن است که زنان ایرانی تحمل خشونت رژیمی مردسالارانه را به دوش می‌کشند.

با این حال، آنها سازمان‌دهی کرده‌اند، صدای خود را بلند کرده‌اند. ازخیابان های تهران تا شهرها و روستاهای سراسر ایران، آنها به جهان معنای واقعی شجاعت، تعهد راسخ به ارزش‌ها و اقدام اثرگذار را نشان داده‌اند.

این تنها مبارزه برای حق انتخاب لباس یا حتی برای موجودیت کامل به‌عنوان شهروندان نیست.

این یک مبارزه عمیق برای تغییرات بنیادی در ایران است. به همین دلیل است که ما باید به طرح دوازده ماده‌ای شورای ملی مقاومت ایران برای حقوق و آزادی‌های زنان در ایران آزاد فردا ارج نهیم. طرحی که برابری را در رأس برنامه‌های سیاسی قرار می‌دهد. مبارزه زنان ایرانی در واقع مبارزه ماست.

همان‌طور که مارتین لوتر کینگ به زیبایی بیان کرد، بی‌عدالتی در هر کجا تهدیدی برای عدالت در همه جاست. مقاومت آنها الهام‌بخش است، ما را توانمند می‌کند تا در برابر فرسایش دموکراسی نه تنها در مرزهای خود بلکه فراتر از آن مقابله کنیم.

مبارزه آنها یادآور واضحی است که حقوق به سختی به دست آمده هرگز نباید مسلّم انگاشته شود. ما باید در برابر نیروهای ارتجاعی هشیار بمانیم و باید متحد شویم تا از ارزش‌های بنیادی خود دفاع کنیم.

در جهانی که به‌طور فزاینده‌یی با خطرات مواجه است، جایی که دموکراسی‌ها از درون تضعیف می‌شوند و جایی که اطلاعات غلط اعتماد را از بین می‌برد، نمونه زنان ایرانی هم‌چون فانوسی درخشنده است که به ما یادآوری می‌کند از چه چیزی باید دفاع کنیم.

مقاومت آنها، مقاومت شما، از ما پافشاری می‌طلبد. ما باید در خیابآنها، در خانه‌ها، در پارلمانها، در مدارس، در دولتها، در جامعه مدنی عمل کنیم تا صدای آنها را تقویت کنیم، چهره‌های آنها را نشان دهیم و پرچم‌های آنها را بلند کنیم.

این سیاست است و این فرهنگ است. این مبارزه زندگی ماست. متشکرم.

ادیتا طاهری

خامنه‌ای و رژیم سرکوبگر او توهماتی دارند که همیشه خواهند بود

وقتی میلوسویچ هم به یوگسلاوی سابق و کوزوو آمد این‌طور فکر می‌کرد اما او دیگر نیست

بنابراین به‌زودی ایران آزاد، دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت

و با زنان در رهبری را خواهیم دید

ادیتا طاهری – نایب نخست‌وزیر کوزوو ۲۰۱۴-۲۰۱۱، از رهبران استقلال کوزوو

مردم شجاع ایران، رهبر قدرتمند خانم رجوی عزیز، من قدرت آزادی را احساس می‌کنم. من قدرت میهن‌پرستی را احساس می‌کنم که از مردم ایران، که مدتها تحت ستم بوده‌اند، برخاسته است. اما شما دیدگاه، اتحاد، عشق و نوری دارید که می‌خواهید به ایران بیاورید.

و آن نور، ایران آزاد، دموکراتیک، بر اساس جدایی دین و دولت و آباد برای همه مردم و هم‌چنین برای زنان است. زیرا هر ملتی که زنان خود را توانمند کرده است، بسیار قوی است. زیرا زنان نیمی از جمعیت هستند.

مهم نیست که مردان بخواهند تبعیض قائل شوند. ما دارایی‌های استراتژیک داریم. ارزش‌های ما در بسیاری از زمینه‌ها برتری دارند.

اما داستانی دارم که برایتان تعریف کنم. خانم رجوی، ما زمانی «خامنه‌ای» خودمان را داشتیم. نامش میلوسویچ بود، اما دیگر این‌گونه نیست. می‌دانید چرا؟ چون ما او را به‌جای خودش فرستادیم، از شرش خلاص شدیم، پس شما هم همین کار را خواهید کرد. از شر «خامنه‌ای» و تمام خلافکاران خلاص بشوید. متشکرم.

من این‌را آزادانه و با اشراف می‌گویم. می‌دانید چرا؟ چون من یکی از رهبران آن جنبش کوزوو بودم که میلوسویچ و رژیم نسل‌کش او را به پایان رساند. پس من اینجا هستم تا از شما، همه شما، به‌ویژه از رهبر شما حمایت کنم. دیدن یک رهبر زن چه‌قدر الهام‌بخش است.

وقتی من دیپلماسی را شروع کردم، هیچ دیپلماتی نمی‌دانست کوزوو کجاست. هیچ‌گاه، هیچ‌وقت نشنیده بودند. من نقشه‌یی با خودم می‌بردم. اگر در دفتر دیپلماتها کره‌ جغرافیایی پیدا می‌کردم، نشان می‌دادم که این کشور من است. اما آنها ۱۰۰ سال ما را سرکوب کردند، پس به همین دلیل شما نمی‌دانید.

و زنان اشرف به شما درود می‌فرستم،

در نهایت، نمی‌خواهم طولانی کنم، اما برخی از عواملی که شما دارید را می‌خواهم فقط تکرار کنم.

رهبر! مهم است. به مردم ایران آفرین. خانم رجوی، آفرین. بدون رهبری، هیچ موفقیتی وجود ندارد.

دیدگاه مهم است. شما برنامهٔ ۱۰ ماده‌یی دارید. من اینجا هستم تا از شما حمایت کنم. شما اتحاد دارید، چون ما هم یک جنبش داشتیم، همیشه اتحاد کامل نبود. اما زنان در آنجا حضور داشتند. وقتی اختلالی پیش می‌آید، زنان می‌توانند عامل اتحاد باشند. چرا این را می‌گویم؟ چون وقتی ما به کنفرانس صلح رامبویی رفتیم تا بر سر توافق صلح تصمیم بگیریم و آزادی را برای کشورم کوزوو، به‌ارمغان بیاوریم، مردان تقسیم شده بودند. از یک‌سو جناح صلح‌طلب و از سوی دیگر، ارتش ما وارد قلعه رامبویی شدیم. باید تصمیم می‌گرفتیم برای صلح.

مردان با هم صحبت نمی‌کردند. من کسی بودم که شکاف را پر کردم. من هیأت را متحد کردم.

پس لطفاً به یاد داشته باشید که اتحاد یک ابزار بزرگ است.

و در نهایت، می‌خواهم صحبت‌هایم را این‌طور تمام کنم؛ فکر می‌کنم خامنه‌ای و رژیم سرکوبگر توهماتی دارند که همیشه خواهند بود. اما به شما گفتم، وقتی میلوسویچ به یوگسلاوی سابق و کوزوو آمد، او هم همین‌طور فکر می‌کرد. اما او دیگر نیست.

بنابراین به‌زودی شاهد ایران آزاد، دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت و با زنان در رهبری را خواهیم دید.

شرون دیویس

برایم تکان‌دهنده بود که در ایران ورزشکاران به‌طور خاص هدف قرار گرفته‌اند

فروزان عبدی در همان زمانی که من مدال المپیکم را بردم کاپیتان تیم ملی والیبال ایران بود

وقتی به فروزان فکر می‌کنم به‌این می‌اندیشم که می‌توانستم جای او باشم

من در همبستگی با زنان ایران و تمام زنانی می‌ایستم

که در سراسر جهان تحت سرکوب هستند

و برای زنان قهرمان شجاع کانون‌های شورشی: زن، مقاومت، آزادی!

ما زنان سراسر جهان باید کنار هم بایستیم

تا از برنامهٔ ۱۰ماده‌یی خانم رجوی برای تغییر حمایت کنیم

برای یک ایران آزاد و دموکراتیک که در آن زنان ایرانی

بتوانند ورزش کنند کار کنند رهبری کنند و صدای خود را داشته باشند

اصلی‌ترین دلیلی که امروز به اینجا آمدم این است که مستقیماً

با کانون‌های شورشی شگفت‌انگیز صحبت کنم که در ایران هستند

و باور نکردنی‌ترین خطرات را به‌جان می‌خرند

و می‌خواهم بگویم:

تک‌تک زنان ورزشکار در سراسر جهان یک «فروزان» هستند

شرون دیویس – قهرمان شنای انگلستان، صاحب مدال المپیک و قهرمانی اروپا

بسیار سپاسگزارم، خانم‌ها و آقایان. حضور در این جمع در روز جهانی زنان برای من افتخار بزرگی است، آن‌هم در میان این زنان شگفت‌انگیز و البته زنان خارق‌العاده‌یی که در اینجا حضور دارند.

مایلم کمی در مورد پیشینه‌ام توضیح بدهم، زیرا احتمالاً بسیاری از شما من را نمی‌شناسید و نمی‌دانید که چرا من برای حقوق زنان و دختران مبارزه می‌کنم. من مدال‌هایم را در رشتهٔ شنا در دههٔ هفتاد و هشتاد میلادی در کسب کردم و تمام زندگی‌ام را در رقابت با شناگران آلمانی گذراندم

اشرایط باعث شد که بسیاری از دختران (آلمانی) مدال‌هایی را که حقشان بود، از دست بدهند. این نابرابری به‌مدت ۲۰سال ادامه داشت تا سرانجام متوقف شد. اما نه به‌خاطر تصمیمات کمیتهٴ بین‌المللی المپیک، بلکه به‌خاطر فرو ریختن دیوار برلین در سال ۱۹۸۹.

من تصمیم گرفتم هرگز اجازه ندهم‌ چنین بی‌عدالتی‌یی دوباره برای نسل بعدی دختران رخ دهد.

باید در نظر بگیرید که در ارتباط با ورزش زنان، ۵۱درصد از جمعیت جهان را زنان تشکیل می‌دهند، اما فقط ۴درصد از بودجهٔ ورزش به آنها اختصاص می‌یابد. مردان ۹۶درصد همهٔ سرمایه‌گذاریهای ورزشی، را کسب می‌کنند. در سال ۲۰۱۵ کمیتهٴ بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت که ما دیگر حق رقابت عادلانه را نداریم. پس من نمی‌توانستم ساکت بمانم و ببینم که این حقوق از دختران جوانم گرفته می‌شود که با زحمت آن‌را به‌دست آورده‌اند. البته، وقتی در این مسیر قدم گذاشتم، هزینهٔ بزرگی بابت آن پرداختم، اما اگر لازم باشد، همه‌چیز را دوباره انجام خواهم داد.

من سال‌هاست که برخی داستان های شما را شنیده‌ام. اما باید بگویم، دیروز که در یک کنفرانس بودم، تنها فردی بودم که مدام گریه می‌کرد. چون داستان های شما باور نکردنی هستند و این داستان ها را باید به‌گوش مردم برسانید. چرا که اکثر ما در جهان، نه در این سالن چون شما سیاستمدار هستید، اما اکثر مردم درک درستی از شرایط ایرانیان ندارند. نمی‌فهمیم زندگی تحت این سرکوب چگونه است. نمی‌فهمیم زندگی در یک جنگ چگونه است. ما در غرب هشتاد سال است که جنگی نداشته‌ایم. ولی درک می‌کنیم که مادر بودن و زندانی شدن و دوری از فرزند چیست. می‌فهمیم وقتی حقوقمان از ما گرفته شود، چه احساسی دارد. پس این داستان ها را باید بازگو کنید. من مطالب زیادی را اینجا نوشته بودم، دربارهٔ این‌که من ۱۰سال مبارزه کرده‌ام و شما چهل و شش سال، دربارهٔ رنج دختران جوان شما و این‌که چگونه فقط با نوشتن چیزی روی دیوار یا پخش یک اعلامیه، سر از زندان در می‌آورند. یکی از چیزهایی که برایم کاملاً تکان‌دهنده بود این بود که ورزشکاران به‌طور خاص هدف قرار گرفته‌اند. یک زن جوان به‌نام فروزان عبدی. او کاپیتان تیم ملی والیبال ایران در همان زمانی بود که من مدال المپیکم را بردم. و وقتی به فروزان فکر می‌کنم، به‌این فکر می‌کنم که می‌توانستم جای او باشم. اگر در کشوری دیگر متولد شده بودم، چون شخصیتی صریح دارم، من هم در موقعیت او قرار می‌گرفتم. من بسیار به آنچه او انجام داد افتخار می‌کنم. او دوران زندانش را گذراند و وقتی زمان آزادی‌اش فرا رسید، او را در زندان نگه‌داشتند و سپس در سال۱۹۸۸، همراه با ۳۰هزار نفر دیگر، کشته شد. و این فاجعه تقریباً به‌گوش جهانیان نرسید. ۳۰هزار نفر، غیرقابل تصور است. بعد از شکنجه‌ها و سبعیت‌ها، و رژیم مستبد حاکم که زنان را به‌عنوان شهروندان درجه‌ سه می‌داند، روحیه و مقاومت هم‌قطاران ورزشکارم مرا آن‌چنان تحت‌تأثیر قرار داد که وقتی از من دعوت شد تا امروز اینجا باشم، نتوانستم نه بگویم.

من سال‌ها برای حقوق ورزشی مبارزه کرده‌ام، اما این مبارزه در مقایسه با مبارزه‌یی که شما انجام داده‌اید و حقوقی که زنان فوق‌العاده شما در ایران برای آن جنگیده‌اند هیچ‌چیز نیست.

من در همبستگی با زنان ایران و تمام زنانی می‌ایستم که در سراسر جهان تحت سرکوب هستند و برای زنان قهرمان شجاع کانون‌های شورشی، زن، مقاومت، آزادی!

زنان سراسر جهان، ما خواهران یکدیگر هستیم. باید کنار هم بایستیم تا از برنامهٔ ۱۰ماده‌یی خانم رجوی برای تغییر حمایت کنیم، برای یک ایران آزاد و دموکراتیک که در آن زنان ایرانی، درست مثل من، بتوانند ورزش کنند، کار کنند، رهبری کنند و صدای خود را داشته باشند. چه اتلاف عظیمی از استعدادها و منابع انسانی است که به زنان اجازه داده نشود بهترین خود باشند و کشورشان را رشد بدهند. من این‌را درک نمی‌کنم. شما این نیروی عظیم را در اختیار دارید، اما آن‌را قفل می‌کنید.

شما می‌توانید پیروز شوید. وقتی مبارزه‌ام را آغاز کردم، نبردی بسیار دشوار بود و فعالان با هر خیریه‌یی که من با آن کار می‌کردم، تماس می‌گرفتند، هر شغلی را که داشتم تهدید می‌کردند.

زندگی‌ام را تهدید کردند، حتی جان فرزندانم را تهدید کردند. اما تصمیم گرفتم که تسلیم نشوم، درست همان‌طور که شما تسلیم نمی‌شوید. چالش من اصلاً مشابه چالش شما نبود، قصد مقایسه ندارم. فقط می‌خواهم بگویم که ذره‌یی از آنچه شما تجربه کرده‌اید را درک می‌کنم و به‌همین دلیل امروز اینجا هستم. اما آنچه می‌خواهم بگویم این است: بعد از ۱۰سال، اکنون شش نامزد برای عضویت در کمیتهٴ بین‌المللی المپیک داریم که به‌زودی انتخاب خواهند شد و تمامی‌شان قول داده‌اند که از دسته‌بندی زنان در بازیهای المپیک محافظت کنند.

پس آنچه می‌خواهم بگویم این است که شما می‌توانید پیروز شوید. ما شما را می‌شنویم، شما را می‌بینیم و در کنار شما ایستاده‌ایم. اصلی‌ترین دلیلی که امروز به اینجا آمدم، این است که مستقیماً به دوربین نگاه کنم و با کانون‌های شورشی شگفت‌انگیز صحبت کنم که در ایران هستند و باور نکردنی‌ترین خطرات را به‌جان می‌خرند.

و می‌خواهم بگویم: تک‌تک زنان ورزشکار در سراسر جهان یک «فروزان» هستند.

به مبارزه ادامه بدهید!

ایزابلا کونوپاتسکا

می‌خواهم به خانم مریم رجوی یکی از شجاع‌ترین زنانی که تاکنون دیده‌ام ادای احترام کنم

بیش از ۴دهه است که شما مدافع سرسخت حقوق زنان بوده‌اید

وقتی جهان در کنفرانس پکن ۳۰سال پیش شعار «حقوق زنان، حقوق‌بشر است» را پذیرفت

شما پیش‌تر یک شورای رهبری تماماً متشکل از زنان را بنا نهاده بودید

هم‌چنین زنان شجاعی را که در کنار شما ایستاده‌اند تحسین می‌کنم

شجاعت آنها در مقابله با یک دیکتاتوری زن‌ستیز پیامی قدرتمند به‌همراه دارد:

زنان قربانی نیستند بلکه رهبران و سازندگان دوران آزادی هستند

در لحظات شک و کشاکش‌های خودم در برابر تعصبات، پیش‌ داوریها و بی‌عدالتی‌ها

به شما زنان شجاع ایران فکر می‌کنم و این به من نیرو می‌بخشد

می‌دانم که همین احساس برای تمام افرادی که امروز اینجا هستند نیز صادق است

زمان آن رسیده که همهٔ جامعهٔ بین‌المللی در کنار زنان ایران و مقاومت بایستد

حمایت از مبارزه آنان فقط یک وظیفهٔ اخلاقی نیست

بلکه گامی است به‌سوی جهانی آزادتر و عادلانه‌تر

پیروزی شما پیروزی دموکراسی در همه‌جا خواهد بود

ایزابلا کونوپاتسکا - رئیس فدراسیون وکلای اروپا با بیش از ۱میلیون عضو ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴

خانم رجوی، میهمانان گرامی، خانم‌ها و آقایان، باعث افتخار من است که در برابر جمعی از زنان برجسته ایستاده‌ام، زنانی که نه‌تنها در سیاست و حقوق، بلکه در ورزش نیز پیشگام و رهبر بوده‌اند و امروز در اینجا گردهم آمده‌اند تا همبستگی خود را با زنان شجاع ایران اعلام کنند.

این زنان، به‌رهبری خانم رجوی و مقاومت ایران، نه برای برابری دستمزد، بلکه برای حقوق ابتدایی انسانی خود، برای حق برابری، آزادی بیان، حق کار و آموزش مبارزه می‌کنند.

اجازه بدهید خاطره‌یی شخصی را با شما به اشتراک بگذارم. وقتی خواهرزاده‌ام ا‌ِما هشت ساله بود، خواهرم که خود نیز یک وکیل است، دربارهٔ جنبش حق رأی زنان با او صحبت کرد. در یک لحظه، ا‌ِما صحبت‌های مادرش را قطع کرد و پرسید: «آیا واقعاً در گذشته مردم باور داشتند که دخترها از پسرها کم‌ارزش‌ترند؟». سؤال او پوچی تبعیض جنسیتی را نشان می‌دهد. برای ما بسیاری از زنان اروپایی، غیرقابل تصور است که از حقوق اساسی خود محروم باشیم.

اما همان‌طور که امروز شنیدیم، برای میلیون‌ها زن ایرانی، این یک واقعیت روزمره است. برخلاف ا‌ِما که در درک این بی‌عدالتی دچار مشکل می‌شود، دختران و زنان ایرانی هر روز با آن مواجهند.

سؤال او به همهٔ ما یادآوری می‌کند که باید برای کسانی که هنوز از حقوق خود محرومند، مبارزه کنیم.

ما به‌عنوان رهبران اروپایی، من این‌را تکرار می‌کنم هر چند همهٔ سخنران امروز همین را گفتند، ما باید صدای زنان ایرانی را تقویت کنیم.

رژیم ایران حد و مرزی ندارد، اما خوشبختانه همبستگی نیز چنین است. برابری، زیربنای جوامع عادلانه است، اما حتی در اتحادیهٔ اروپا با تمام ساختارهای قانونی‌اش، برابری واقعی هم‌چنان امری در حال پیشرفت است.

همان‌طور که روز قبل در جلسه گفتم، هر زن پیشگامی، نبرد خود را داشته است، اما هیچ نبردی به‌تنهایی پیروز نمی‌شود. برای زنان حمایت هم مردان و هم زنان ضروریست برای ایجاد سیستمی عادلانه که در آن، همه به‌طور مساوی مشارکت داشته باشند. برابری جنسیتی فقط یک مسألهٔ مربوط به زنان نیست؛ این یک مسألهٔ جهانی است.

اکنون اجازه بدهید به یکی از شجاع‌ترین زنانی ادای احترام را که تاکنون دیده‌ام، به خانم مریم رجوی. بیش از چهار دهه است که شما مدافع سرسخت حقوق زنان بوده‌اید. وقتی جهان در کنفرانس پکن، سی سال پیش، شعار «حقوق زنان، حقوق‌بشر است» را پذیرفت، شما پیش‌تر یک شورای رهبری تماماً متشکل از زنان را بنا نهاده بودید. هم‌چنین زنان شجاعی را که در کنار شما ایستاده‌اند، تحسین می‌کنم. شجاعت آنها در مقابله با یک دیکتاتوری زن‌ستیز، پیامی قدرتمند به همراه دارد: زنان قربانی نیستند، بلکه رهبران و سازندگان دوران آزادی هستند.

در نهایت، به شما اطمینان می‌دهم که الهام‌بخش همهٔ ما هستید. ایستادگی شما گواهی بر عدالت است. در لحظات شک و کشاکش‌های خودم، نه در برابر مردان، بلکه در برابر تعصبات، پیش‌ داوریها و بی‌عدالتی‌ها، به شما، زنان شجاع ایران، فکر می‌کنم و این به من نیرو می‌بخشد. می‌دانم که همین احساس برای تمام افرادی که امروز اینجا هستند نیز صادق است. زمان آن رسیده که همهٔ جامعهٔ بین‌المللی در کنار زنان ایران و مقاومت بایستد. حمایت از مبارزه آنان فقط یک وظیفهٔ اخلاقی نیست؛ بلکه گامی است به‌سوی جهانی آزادتر و عادلانه‌تر.

پیروزی شما، پیروزی دموکراسی در همه‌جا خواهد بود.

دکتر کاتیا ده جووانی

همان‌طور که خانم مریم رجوی به‌درستی بیان کرده‌اند

ما حجاب اجباری، دین اجباری و حکومت اجباری را رد می‌کنیم

اکثریت پارلمان ما در مالت شورای ملی مقاومت ایران را

به‌عنوان یک جایگزین معتبر به‌رسمیت می‌شناسد

به خواهرانمان در ایران می‌گوییم

مبارزه شما مبارزه ما است و پیروزی شما پیروزی زنان

در هر گوشه‌یی از جهان خواهد بود

همگی با هم صدای زنان ایران را تقویت می‌کنیم که اعلام می‌کنند:

زن، مقاومت، آزادی!

دکتر کاتیا ده جووانی - رئیس کمیتهٴ امور اجتماعی پارلمان مالت

خانم رجوی عزیز، خانم‌ها و آقایان محترم، میهمانان گرامی، امروز، در روز جهانی زن، اذعان داریم که این روز فقط برای تأمل منفعلانه نیست، بلکه برای اقدام است.

هیأت ما حمایت قاطع خود را از مقاومت ایران و زنان شجاعی اعلام می‌دارد که برای آینده‌یی عاری از استبداد مبارزه می‌کنند. این مبارزه در ایران فوریت دارد، جایی که زنان نه تنها اعتراض می‌کنند، بلکه رهبری مبارزه برای یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر برابری و آزادی را برعهده دارند.

دوستان من، رژیم ایران سرکوب خود را شدت بخشیده و با استفاده از قانون حجاب و عفاف، زنان را تحت فشار قرار داده و ترس را در جامعه تزریق کرده است. حجاب اجباری فقط مربوط به پوشش نیست. این موضوع درباره سرکوب، نابودی افکار و حتی نابودی زندگی‌ها است. همان‌طور که خانم مریم رجوی به‌درستی بیان کرده‌اند، ما حجاب اجباری، دین اجباری و حکومت اجباری را رد می‌کنیم.

اکثریت پارلمان ما در مالت، شورای ملی مقاومت ایران را به‌عنوان یک جایگزین معتبر به‌رسمیت می‌شناسد که صدای ایرانیان را در طول دهه‌ها تقویت کرده است.

زنان در مقاومت ایران و در قیام‌ها پیشگام بوده‌اند. امروز، ما به هزاران نفری ادای احترام می‌کنیم که به‌دلیل ایستادگی در برابر استبداد رژیم اعدام شده‌اند و جان خود را فدا کرده‌اند.

خانم رجوی نشان داده‌اند که مبارزه برای حقوق زنان از مبارزه برای سرنگونی یک رژیم زن‌ستیز جدا نیست.

برنامه ۱۰ماده‌یی و طرح دوازده ماده‌یی ایشان، آینده‌یی را ترسیم می‌کند که در آن تبعیض از بین رفته، برابری جنسیتی حاکم شده و دین به‌طور واقعی از دولت جدا باشد.

ما از رهبران جهان می‌خواهیم که رژیم ایران را به‌خاطر جنایاتش علیه بشریت مورد حسابرسی قرار دهند و به سرکوب وحشیانهٔ زنان و حجاب اجباری پایان بدهند. ما خواهان توقف تمامی اعدامها و لغو مجازات اعدام هستیم. ما از دولتها می‌خواهیم که از مبارزه زنان ایران برای آزادی حمایت کنند و شورای ملی مقاومت ایران را به‌عنوان یک جایگزین معتبر به‌رسمیت بشناسند.

به زنان، خواهرانمان در ایران، می‌گوییم: مبارزه شما، مبارزه ما است و پیروزی شما، پیروزی زنان در هر گوشه‌یی از جهان خواهد بود. همگی با هم، صدای زنان ایران را تقویت می‌کنیم، در حالی‌که آنها اعلام می‌کنند: زن، مقاومت، آزادی!

بسیار سپاسگزارم.

سهام بادی

می‌خواهم ادای احترام ویژه‌یی به زن ایرانی داشته باشم

که خشونت‌های ناشنیده‌یی را تحمل می‌کند

و هم‌چنان با عزم تزلزل‌ناپذیر به مقاومت ادامه می‌دهد

او تجسم مقاومت است

ما چهره‌های مبارز خستگی‌ناپذیر را فراموش نمی‌کنیم

و در رأس همهٔ این زنان من به مقاومت و مبارزه خانم مریم رجوی

درود می‌فرستم

سهام بادی وزیر زنان تونس ۲۰۱۴-۲۰۱۱

خانم سهام بادی:

خانم‌ها و آقایان، خواهران عزیز مبارز، امروز در چنین روزی که قدرت، شجاعت و ارادهٔ زنان در سراسر جهان را جشن می‌گیریم، من با احساسی عمیق صحبت می‌کنم.

من از اپوزیسیون ایران به‌خاطر این دعوت تشکر می‌کنم و از حضور خانم مریم رجوی و هم‌چنین وزرا و شخصیت‌های تأثیرگذار و زنانی که امروز در اینجا جمع شده بودند، استقبال می‌کنم.

قبل از هر چیز به‌عنوان یک زن متعهد، به‌عنوان یک وزیر پیشین، به‌عنوان یک مبارز، بلکه مانند بسیاری از زنان در میان شما، به‌عنوان یک تبعیدی سیاسی برای هجده سال صحبت می‌کنم. بله، قبل از انقلاب تونس، من هم مانند بسیاری از شما، مسیر تبعید را تجربه کردم، مانند بسیاری از زنان دیگر، زنان دیگری که از تسلیم‌شدن در برابر بی‌عدالتی خودداری کردند.

امروز من می‌خواهم ادای احترام ویژه‌یی به زن ایرانی داشته باشم که خشونت‌های ناشنیده‌یی را تحمل می‌کند و هم‌چنان با عزم تزلزل‌ناپذیر به مقاومت ادامه می‌دهد. مادر، مبارز، روزنامه‌نگار، زندانی، او تجسم مقاومت است،

مقاومت در برابر بی‌عدالتی؛ ما چهره‌های مبارز خستگی‌ناپذیر را فراموش نمی‌کنیم و در رأس همهٔ این زنان من به مقاومت و مبارزه خانم مریم رجوی درود می‌فرستم.

من امروز در برابر شما، در مقابل شما، یک فراخوان می‌دهم: صدایمان را متحد کنیم، مرگ را محکوم و رد کنیم و با هم خواهان جهانی بشویم که در آن زن‌بودن دیگر به‌معنای هدف‌ بودن نیست، بلکه به‌معنای یک نیرو بودن است. تاریخ به ما می‌آموزد که دیکتاتوریها سقوط می‌کنند. بله، دیکتاتوریها سقوط می‌کنند و ظالمان محو می‌شوند، اما باشد که مبارزه زنان هرگز نمی‌میرد، زیرا ما زندگی هستیم، ما امید هستیم و ما آینده هستیم.

ما عهد خود را برای ادامهٔ مبارزه برای آزادی و برابری و عدالت تجدید می‌کنیم. حقوق ما هرگز قابل مماشات‌کردن نیست. هنگامی که صدای واحدی داشته باشیم، ما قادر به شنیدن صدای آینده هستیم و در آن زن با کرامت شریک واقعی و حقیقی در ساختن وطن‌ها در تصمیم‌گیریها و خواهد بود. به‌دلیل این‌که نیروی زنان نیروی جوامع (انسانی) است و هنگامی که زنان پیروز می‌شوند، جوامع پیروز می‌شوند.

زنده‌باد آزادی، زنده‌باد زنان آزاد، زنده‌باد صفوف آزادی با این زنان آزاده و این مردان آزاده.