گرانی و تورم افسارگسیخته

گرانی‌ها هر روز به شکل وحشتناکی اوج می گیرد و حتی دیگر نانی در سفره مردم باقی نگذاشته است. در یک بازه کوتاه شاهد تورم و گرانی‌هایی هستیم که در کشورهای معمول در طول چند دهه هم رخ نمی‌دهد.

براساس محاسبات رسمی خود رژیم، سبد معیشت در اسفند سال قبل ۲۸ میلیون تومان بود، اکنون این رقم به 50میلیون تومان رسیده است. یعنی تقریباً ۹۰ درصد افزایش داشته است.

اجازه بدهید یک مقایسه ساده داشته باشیم، همین الان تورم در بحرین، ۱.۱ درصد می‌باشد، برای این که سبد معیشت خانوار ۹۰ درصد افزایش پیدا کند، ۵۸ سال زمان نیاز است تا این میزان رشد را داشته باشد. در عربستان با تورم ۱.۶ درصدی ۴۱ سال طول می‌کشد تا این میزان افزایش قیمت داشته باشیم.

اما نگاهی جزئی‌تر به قیمت کالاهای مورد نیاز مردم، برنج ایرانی بعد از جنگ ۱۲ روزه، از ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار تومان به ۳۰۰ هزار تومان رسیده یعنی قیمت آن ۲ برابر شده است.

اما گوشت: ران گوساله طی چهار ماه تقریبا دو برابر شد و به ۸۴۵ هزار تومان رسید. راسته گوساله نیز از ۵۳۹ هزار تومان به بیش از یک میلیون تومان جهش کرد. در بخش گوشت گوسفندی، قیمت ران از ۴۷۷ هزار تومان در اسفند به یک میلیون و ۱۲۵ هزار تومان در پایان تیر رسید؛ یعنی تقریباً ۱۳۶ درصد افزایش.

گوشت خورشتی گوسفندی هم در همین مدت بیش از ۸۳ درصد افزایش یافت و به یک میلیون و ۵۹۰ هزار تومان رسید.

شاخص‌های تورم نشان می‌دهند که لوبیا، برنج و لپه در ۶ ماه گذشته (تا پایان خرداد) حداقل ۷۰ درصد گران شده‌اند!

اما نگاهی دقیق‌تر به قیمت حبوبات در ماه تیر:‌

لوبیا چیتی ۱۵۹ درصد افزایش قیمت داشت یعنی ۲.۶ برابر. لوبیا قرمز با ۷۴ درصد، نخود ۶۸ درصد، عدس ۵۰ درصد، دهک‌های فرودست و کارگران و حداقل‌بگیران و کارگران روزمزد، قادر به خرید حبوبات و برنج نیستند.

ببینیم گرانی‌ها در دیگر مواد خوارکی چطور بوده است:‌

موز ۶۴ درصد، چای خارجی ۵۱ درصد، و سیب زمینی ۴۷ درصد کنسرو و ماهی قزل‌آلا با ۱۰ درصد گران شدند!

به جز تورم سنگین خوراکی‌ها، در همین بازه زمانی، کرایه خانه، حمل‌ونقل، تعرفه‌های انرژی از جمله قبض‌های برق و آب و همچنین دارو، هرکدام حداقل چند درصد گران شده‌اند؛

اما برگردیم به هزینه سبد معیشت که ابتدا گفتم ۹۰ درصد افزایش پیدا کرده است، اما نکته این است که در این محاسبه، هزینه مسکن در نظر گرفته نشده، توفیقی یک کارشناش رژیم در این باره گفت: سبد معیشت از اسفند ۱۴۰۳ که آخرین مصوبه دستمزد صادر شده، دچار یک تکانه شدید ۱.۸ برابری شده است. توجه داشته باشیم که هزینه‌های واقعی مسکن و نرخ واقعی کرایه‌خانه‌ها در این محاسبات دخیل نشده است.

بر اساس داده‌های رسمی رژیم مسکن هم بین ۵۰ تا ۷۰ درصد هزینة خانوار را به خودش اختصاص می‌دهد، یعنی اگر مسکن و دیگر گرانی‌ها را هم در سبد معیشت مردم وارد کنیم، بسیار بیشتر از ۹۰ درصد رشد داشته است آن هم در فاصلة‌ چند ماه!

سبد معیشت خانوار‌های کارگری، تقریبی از هزینه‌های زندگی یک خانواده کارگری، شامل خوراکی‌ها، آموزش، درمان، مسکن، حمل‌ونقل و سایر هزینه‌های متفرقه است؛ اما رژیم مبنای محاسبه سبد معیشت را سبد خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در نظر گرفته با این وجود ۹۰ درصد رشد داشته است، بواقع تکان دهنده و شوک‌آور است.

این میزان فشار به زندگی مردم و غارت جیب آنها، البته چنان خشمی را متراکم می‌کند که در قیام‌های آتشین این مردم خود را نشان خواهد داد