بحران زیست‌محیطی؛ تالاب‌های میانکاله و سراب نیلوفر در آستانه نابودی کامل

در اثر سیاستهای غارتگرانه رژیم و قتل عام طبیعت ومحیط زیست ایران، تالابهای میانکاله در مازندران و سراب نیلوفر در کرمانشاه درمعرض نابودی است.  
به اذعان رسانه‌های حکومتی،تالاپ میانکاله، ذخیره‌گاه زیست محیطی شرق مازندران، به دلیل خشکسالی، برداشت بی‌رویه آب، ورود آلاینده‌ها و سوءمدیریت در آستانه نابودی قرار گرفته و در حال حاضر بیش از ۳۰ درصد سطح آبی تالاب از دست رفته است.

خشکی تالاب نه‌تنها گونه‌های نادر جانوری و پرندگان مهاجر را تهدید می‌کند، بلکه معیشت هزاران نفر از مردم محلی را که سال‌ها از طریق کشاورزی، صیادی و گردشگری به تالاب وابسته بوده‌اند، در معرض خطر قرار داده است.  

تالاب سراب نیلوفر، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی و ذخایر آبی کرمانشاه نیز به‌طور کامل خشک شده است.

این تالاب که سال‌ها به‌عنوان زیستگاه پرندگان مهاجر و منبع حیات منطقه شناخته می‌شد، اکنون به دشتی ترک‌خورده و بی‌آب تبدیل شده است.

 در پی بحران‌های زیست‌محیطی و سوءمدیریت رژیم آخوندی، نابودی تالاب‌های مهم کشور مانند میانکاله و سراب نیلوفر شدت گرفته است.

این تالاب‌ها که از ذخیره‌گاه‌های طبیعی و حیاتی ایران به شمار می‌روند، به دلیل خشکسالی، برداشت بی‌رویه آب و بی‌کفایتی نهادهای حکومتی در آستانه تبدیل شدن به کانون‌های ریزگرد و بیابان‌زایی قرار دارند.

سایت حکومتی «جهان صنعت» با اعتراف به این فاجعه نوشت:

«تالاب میانکاله، ذخیره‌گاه زیست‌محیطی در شرق مازندران، به دلیل خشکسالی، برداشت بی‌رویه آب، ورود آلاینده‌ها و سوءمدیریت در آستانه نابودی قرار گرفته است.» این گزارش می‌افزاید که در حال حاضر بیش از ۳۰ درصد سطح آبی تالاب از دست رفته است و این وضعیت، حیات گونه‌های نادر جانوری و پرندگان مهاجر و همچنین معیشت هزاران نفر از مردم محلی را که وابسته به کشاورزی و صیادی هستند، تهدید می‌کند.

در همین حال، تالاب سراب نیلوفر در کرمانشاه نیز که یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی و منابع آبی غرب کشور بود، به‌طور کامل خشک شده و به دشتی ترک‌خورده تبدیل شده است.

رسانه‌های حکومتی علت این فاجعه را «برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، کاهش بارندگی و سوءمدیریت منابع آبی» عنوان کردند. این نابودی، زنگ خطری جدی برای سایر تالاب‌ها و منابع طبیعی کشور است و پیامدهای جبران‌ناپذیری بر اکوسیستم و معیشت مردم خواهد داشت.

این وضعیت نشان‌دهنده شکست سیاست‌های رژیم آخوندی در حفظ محیط‌زیست و منابع ملی است. این روند تخریبی، فجایعی مشابه با خشک شدن دریاچه ارومیه را یادآور می‌شود که نتیجه مستقیم بی‌تفاوتی و مدیریت ویرانگر حکومت است.