بخوان به‌نام گل سرخ ـ شماره۷۰

عفت اسماعیلی ایوانکی و جعفر کاظمی

مجاهد شهید عفت اسماعیلی ایوانکی در سال۱۳۳۸ در تهران متولد شد. او دانشجوی سال آخر رشته حقوق بود و فعالیت‌های سیاسی را قبل از انقلاب ضدسلطنتی با شرکت در تظاهرات دانشجویی علیه رژیم شاه آغاز کرد.

بعد از انقلاب سال۵۷ به انجمن دانشجویان مسلمانِ هوادار سازمان مجاهدین پیوست و فعالیت خود را در ارتباط با مجاهدین خلق ایران آغاز کرد و در تمامی فعالیت‌های سیاسی سازمان پس از انقلاب ۲۲بهمن ۱۳۵۷ تا مقطع ۳۰خرداد ۶۰ شرکت داشت.

عفت قهرمان در تاریخ ۲۶فروردین سال۱۳۶۰ در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «به‌نام خدا و به‌نام خلق قهرمان ایران و به‌نام تمامی شهدای در خون طپیدهٔ تاریخ بشریت. شهدایی که با خون پاک خود قسط را بر‌پا می‌دارند و بساط ظلم و ستم را از حیات انسان‌ها بر‌می‌چینند‌.

بی‌شک راه آنان راه خدا و خلق است. آنان حاملان بر حق قسط و آزادی‌اند حاملان خون حسین، خون حنیف، خون نسرین و. و بالاخره به نام سازمان مجاهدین خلق ایران، سازمانی که حقانیتش را در میدانهای اعدام و زندان و شکنجه به اثبات رساند نه در گوشهٔ خانه و کنجِ اتاقها.

مثل همان کاری که مرتجعین کردند. آنان (مجاهدین) پرچم سرخ و خونین حسین را بر دوشهای زخمی اما پرتوان خود کشیدند تا آنرا تقدیم نسلی که ادامه‌دهندگان راه آنان باشند.

نسل عباس عمانی، ناصر محمدی و مصطفی و نسرین‌ها و اینک این پرچم سرخ در دست ماست و این دست از سختی‌ها باکی ندارد. چون این دست، دست یک مجاهد خلق است.

دستی که با خدا و خلق پیمان بسته و تا پای جانش بر سر این پیمان که آزادی و رهایی است ایستادگی خواهد کرد و من با الهام از آرمانهای این سازمان بود که اسلام انقلابی را در عمل یافتم و تا پای جانم که هیچ ارزشی ندارد برای این سازمان و آرمانهای توحیدی و انقلابی آن مبارزه خواهم کرد.

زیرا شهادت دریچه‌ای است بسوی روشنایی، بسوی آزادی، بگذار مرتجعین باز هم ما را به زندان اندازند، شکنجه کنند، اعدام کنند، اما در عزم ما خللی وارد نخواهد شد. آنان محکوم به فنا هستند و ما پیروزیم. مجاهد پیروز است.

هر چه بر‌افراشته‌تر باد پرچم پرافتخار سازمان مجاهدین خلق ایران، زنده باد خلق و زنده باد آزادی

عفت اسماعیلی فرزند یوسف متولد۱۳۳۸