اعتراضات  بازنشستگان و سایر اقشار به ستوه آمده از ستم  وچپاول آخوندی

تهران، اهواز، شوش، اصفهان، کرمان، فلاورجان، گچساران، همدان، زنجان، میلک، ۹ شهریور ۱۴۰۴- در روزهای ۸ و ۹ شهریور ۱۴۰۴، موج گسترده‌یی از اعتراضات در شهرهای مختلف ایران به‌وقوع پیوست که بازنشستگان، کارگران، کشاورزان و سایر اقشار به ستوه آمده از ستم و چپاول رژیم آخوندی را به خیابان‌ها کشاند. این اعتراضات که دامنه آن از تهران و اهواز تا اصفهان و کرمان گسترده بود، نشان از تشدید بحرانهای معیشتی و اجتماعی تحت حاکمیت ولی‌فقیه دارد.

خیزش بازنشستگان علیه غارت و چپاول

بازنشستگان تأمین اجتماعی در اهواز، شوش و تهران، با سر دادن شعارهایی هم‌چون:

«جنگ‌افروزی کافیه، سفره ما خالیه» 

«دروغ و دزدی کارشون»،

به‌طور مستقیم رژیم آخوندی را هدف قرار دادند.

در شوش، بازنشستگان با فریاد:

«می‌جنگیم، می‌میریم، حقمونو می‌گیریم» 

«تأمین و غارت کردند، ما رو بیچاره کردند»

خواستار احیای حقوق غارت‌شده خود شدند.

در تهران نیز بازنشستگان با شعار «کارگر زندانی آزاد باید گردد» همبستگی خود را با دیگر اقشار تحت ستم نشان دادند.

اعتراضات گسترده علیه فقر و فساد

علاوه بر بازنشستگان، اقشار دیگری نیز به این خیزش سراسری پیوستند:

• کشاورزان: کشاورزان فلاورجان در ۹ شهریور برای گرفتن حقابه خود در مقابل فرمانداری تجمع کردند. روز قبل نیز کشاورزان زنجان و اصفهان در اعتراض به خشکسالی و عدم رسیدگی حکومت، دست به تجمع زدند.

• کارگران و کارکنان: کارگران پیمانکاری نفت و گاز گچساران با شعار:

• «کارگر داد بزن، حقتو فریاد بزن»

•  «کارگر بیدار است از تبعیض بیزار است»،

• خواستار احقاق حقوق پایمال شده خود شدند.

• در همدان نیز کارکنان فروشگاه رفاه در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مزایای خود، درهای فروشگاه را بستند.

• رانندگان کامیون: رانندگان کامیون در مرز میلک در ۸ شهریور ۱۴۰۴ با تجمع، نسبت به وضعیت اسفبار خود و بی‌توجهی مقامات رژیم آخوندی اعتراض کردند.