کنفرانس در سالن تاریخی چرچ هاوس لندن همزمان با روز جهانی علیه مجازات اعدام - قسمت آخر

سخنرانی خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت

و شخصیتهای سیاسی، نمایندگان پارلمان و مدافعان حقوق بشر

۱۱ اکتبر ۲۰۲۵ – ۱۹ مهر ۱۴۰۴

 

محکومیت نقض حقوق‌بشر و اعدامهای فزاینده در ایران

فراخوان به توقف احکام اعدام زندانیان سیاسی به‌خاطر هواداری از مجاهدین

لیست‌گذاری تروریستی سپاه پاسداران

و محاکمه خامنه‌ای و سران رژیم به جرم جنایت علیه بشریت و نسل کشی

 

اعلام بیانیه بیش از ۵۲۰ شخصیت سیاسی

نمایندگان پارلمان، مقامات و وزرای پیشین دولت، شهرداران

نهادهای مدنی و حقوقی، وکلا و حقوقدانان از کشورهای مختلف جهان:

«نه به اعدام، نه به مصونیت از مجازات عاملان قتل‌عام ۱۳۶۷ در ایران»

 

اعلام بیانیه ۱۷ شخصیت آمریکایی و ۱۷ شخصیت و انجمن اروپایی

محکومیت حکم اعدام ۱۷ زندانی سیاسی هوادار مجاهدین

 

سناتور جرارد کراول

موج اعدام‌های «قتل‌گونه» در چهارده ماه گذشته بیش از ۱۸۵۰ جان را گرفت

سپتامبر گذشته بیشترین حلق‌آویز در ۳۶ سال اخیر را رقم زد

هزاران نفر به‌اتهام‌های ساختگی امنیت ملی در صف مرگ قرار دارند

من حق مردم ایران برای سرنگونی استبداد را به‌رسمیت می‌شناسم

و از شورای ملی مقاومت ایران و برنامه دموکراتیک ۱۰ ماده‌ای آن

که توسط خانم رجوی ارائه شده حمایت می‌کنم

«نه به آخوندها نه به شاه

سناتور جرارد کراول عضو سنای ایرلند:

خیلی ممنونم. خانم‌ها و آقایان، خانم رجوی. من به شجاعت شما و به شجاعت شورای ملی مقاومت ایران درود می‌فرستم. به مجاهدین خلق درود می‌فرستم. بالاتر از همه به شجاعت کسانی که در حال حاضر در ایران هستند درود می‌فرستم. بنابراین، امروز اینجا در لندن، نه برای بحث، بلکه در همبستگی تزلزل‌ناپذیر در این روز جهانی بر علیه حکم اعدام گردن اومدیم. افکار و قلب‌های ما با کسانی است که زیر سایه رژیم وحشی ایران و با طناب دار روبه‌رو هستند. رژیمی که چوبه‌های دارش سایه‌ای بلند و تاریک بر ملتی که برای آزادی فریاد می‌زنه انداخته هستند. تحت ریاست‌جمهوری پزشکیان، ایران شاهد موجی بی‌رحمانه از اعدامها بوده. این‌ها اعدام‌ان، اون‌ها قتل هستند. قتل. در ۱۴ماه گذشته بیش از ۱۸۵۰نفر جان خودشون رو از دست دادند. ۶۱ نفر از اون‌ها زن بودند و زندانیان سیاسی بی‌شماری در میانشون بودند. تنها در ماه سپتامبر بیشترین تعداد اعدامها در ۳۶ سال گذشته ثبت شد که هفت برابر بیشتر از کل سال گذشته بود. من می‌دونم که در اینجا افرادی هستند که خانواده و دوستانشون در زندان و در صف اعدام هستند. اما روش اعدامی که آخوندها استفاده می‌کنن، وحشیانه‌ترین روش اعدامی است که می‌تونم تصور بکنم. با فرا رسیدن اکتبر، ۱۴نفر دیگه به طرز بی‌رحمانه‌ای کشته شدن. عفو بین‌الملل به درستی این رو یک حمله هولناک به حق زندگی نامیده. مجازات اعدام توسط این رژیم به‌عنوان سلاحی برای خاموش کردن هر گونه نشانه مخالفت، به‌ویژه از زمان قیام ۱۴۰۱ به کار گرفته شده. این روش‌ها وحشیانه هستن. همین هفته گذشته، هفت قلب در یک روز از تپش ایستادن، پس از تحمل هفت سال شکنجه به دار آویخته شدند. محاکمه محاکمه اون‌ها چیزی جز تمسخر عدالت نبود. در زندان قزلحصار، زندانی کرد، سامان محمدی خیاره تنها ۳۵ ساله بود. پس از ۱۲سال حبس که به‌خاطر اقدامی که در مقاومت انجام داده بود، در مقاومت علیه این رژیم در سال ۲۰۰۹ اعدام شد. این‌ها جنایتکار نبودند.

کسانی که اعدام شدند جنایتکار نبودن. شاعر، رویاپرداز، برادر، پسر، همسر، دختر و خواهر کسی بودند. تنها جرم اون‌ها شجاعتشون بود. امتناع از تسلیم شدن به استبدادی که به‌شدت از امید می‌ترسه. و این ترسی که آخوندها رو بیشتر از قبل برایشون مسئولیت شده. ترس، ترس از مردم بی‌دفاعی که اون‌ها رو امروز به دار می‌آویزند. امروز قلب ما برای ۱۷ زندانی سیاسی که با اعدام قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند، جریحه‌داره. به‌خاطر چه موضوعی به اعدام محکوم شدن؟ محاربه با خدا؟ این‌ها فقط اعداد بی‌چهره نیستن. این‌ها زندگی‌های پر جنب و جوشی هستند. یک بار دیگه اون‌ها خواهران، همسران، برادران و پدران کسانی هستند. داستان محمدجواد وفایی ثانی را تصور کنین و زندگی اون رو به لکه بهش نگاه کنین. یک قهرمان بوکس ۳۰ ساله از مشهد در سال ۲۰۱۹ دستگیر شد. اون رو با شکنجه بدنش رو نابود کردن اما روحش شکست‌ناپذیر باقی مونده. همین چند روز پیش دیوان عالی کشور سومین حکم اعدامش رو که توسط قاضی که به بی‌رحمی شهرت داره و صادر کرده بود این حکم رو تأیید کرد. چشمان اون‌ها از آن سوی اقیانوس‌ها به ما فراخوان میده و خواستار اقدامه. بی‌رحمی رژیم بسیار فراتر از طناب داره. هزاران نفر دیگه در صف اعدام به سر می‌برن با اتهامات مبهم یا به‌اصطلاح جرایم امنیت ملی. سمیه رشیدی در ماه گذشته پس از محرومیت از مراقبت‌های پزشکی ضروری در کما درگذشت. محرومیت از مراقبت‌های پزشکی، تصور کنین. یک نفر رو به‌قتل برسونین با ندادن مراقبت‌های پزشکی. یا زینب جلالیان یا محمدعلی اکبری منفرد، بازمانده دهه‌ها سرکوب که اکنون با مرگ بر اثر بی‌توجهی پزشکی روبه‌رو هستند. برای من بسیار دردناکه که کسی از طریق بی‌توجهی پزشکی بمیره. آیا شلیک کردن به این افراد انسانی‌تر نیست؟ خدای من. من از ایرلند به اینجا اومدم، کشوری که سرکوب رو تجربه کرده و می‌خوام اینو به همکارانم از پارلمان انگلستان بگم که ما ۸۰۰ سال سرکوب رو تجربه کردیم.

ما از این سرکوب عبور کردیم، زنده موندیم، به یک جمهوری تبدیل شدیم. همونطوری که ایران از آخوندها عبور می‌کنه، برمی‌خیزه دوباره و یک جمهوری واقعی می‌شه. ترس من در حالی که امروز با شما صحبت می‌کنم و برخی از سخنرانان بهتر از من گفتن اینه که دولتهای ما حرکتی انجام نمیدن. سکوتشون کر کننده است. من هفته گذشته خواستار بحثی در پارلمان خودمون در مورد ایران شدم تا در مورد وحشی‌گری رژیم فعلی بحث کنیم و در مورد سبوعیتش. درخواست بزرگی نبود اما نتیجه آن این بود که دولت ما مجبور به اظهارنظر در مورد وحشی‌گری و سبوعیت این رژیم شد. بنابراین، می‌خوام حق مردم ایران برای سرنگونی استبداد رو به‌رسمیت بشناسم و از شورای ملی مقاومت ایران و امید دموکراتیک اون‌ها که توسط خانم رجوی نمایندگی می‌شه حمایت کنم و بهشون بگم طرح ده‌ماده‌ای شما برای یک جمهوری مبتنی بر جدایی دین و دولت و آزاد که در اون زنان در موضع رهبری می‌تونن قرار بگیرن و اقلیت‌هاشون شکوفا میشن، آرزویی است که ما برای هر کشوری داریم، به‌ویژه برای ایران در حال حاضر. دوم این‌که فراخوان میدم که مصونیت باید پایان داد. جنایات بی‌شمار رژیم ایران باید به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع داده بشه و یک دادگاه باید برای اون تشکیل بشه. این باید از سوی هر کشوری در جهان غرب انجام بشه این کار. تحریم‌ها باید علیه خامنه‌ای و جلادانش و اعضای سپاه پاسداران و وزارت اطلاعاتش و قضاییه‌شون اعمال بشه و صدور حکم بازداشت تحت صلاحیت قضایی جهانی باید برای اون‌ها صادر بشه. سپاه پاسداران باید به‌عنوان یک نیروی تروریستی که امنیت اروپا رو تهدید می‌کنه در لیست تروریستی قرار بگیره. ما اون‌ها رو می‌بینیم. شما مردمی که اینجا هستین، مانند من، مطمئنم که شاهد این هستیم که اعضای سپاه پاسداران چطور آزادانه رفت و آمد می‌کنند. ما باید اکنون اقدام کنیم. سفارتخانه‌ها، سازمان ملل و رسانه‌های جهانی رو غرق کنیم از این فعالیت‌ها. به هر سیاستمداری که می‌تونین پیام بدین. بخوان که اعدامها باید در ایران متوقف بشه و خواستار توقف فوری اعدام‌های ۱۷نفری که در حال حاضر با اعدام روبه‌رو هستند بشین. در این روز علیه مرگ، اجازه بدین که خواهان این باشیم که دیگر قبری برای آنهایی که رؤیای آزادی دادن وجود نداشته باشه. برای این ۱۷نفر، برای تمام ایرانیان، بگذاریم برخیزیم و اون‌ها رو نجات بدیم. من به شما می‌گم نه شاه نه شیخ. مردم ایران بایدبه‌پا خیزند و آخوندها رو به دادگاههایی که اون‌ها رو به محاکمه می‌کشه ببرن. ممنونم.

 

 

دولت نوروزی

جامعه جهانی باید اعدامها در ایران را محکوم کند

و خواستار لغو حکم اعدام ۱۷زندانی زیر حکم اعدام شود

خامنه‌ای و مقامات قضایی رژیم به‌خاطر جنایت علیه بشریت در مقابل عدالت قرار گیرند

و حق مردم و کانون‌های شورشی برای سرنگونی رژیم به‌رسمیت شناخته شود

 

دولت نوروزی – نماینده شورای ملی مقاومت ایران در انگلستان

ما شاهد بودیم که برای سالیان متمادی، برای چهار دهه، این رژیم وحشی، هولناک و ظالم به نام خدا و دین، به نام اسلام، وحشی‌گری و سبوعیت خودش رو علیه مردم ایران پنهان کرده. این امر به‌ویژه در مورد جنبش اصلی اپوزیسیون یعنی سازمان مجاهدین خلق ایران به‌خاطر پایداری و تعهدشون به دموکراسی واقعی، آزادی، آزادی بیان و تمام آزادی‌های اساسی برای یک جامعه آزاد و دموکراتیک صدق می‌کنه. اون‌ها در برابر سرکوب سر خم نکردن. از همه چیز گذشتن، از پول، دارایی، عزیزان و حتی جان خودشون. اما در برابر این رژیم وحشی و متجاوز زانو نزدن. بیش از ۱۲۰هزار مخالف و زندانی سیاسی توسط این رژیم در طول ۱۴گذشته اعدام شدند. از جمله قتل‌عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی. …. اینجا به این موضوع اشاره بکنم یه بار دیگه که تمامی این لفاظی‌ها و به‌اصطلاح احکام اعدام، غیرقانونی و غیرقابل قبول هستند. اون‌ها تمام هنجارهای بین‌المللی رو نقض می‌کنند. همه در ایران می‌دونن که کل سیستم قضایی ابزاری در دستان ولی‌فقیه رژیم خامنه‌ایه که از این نهاد که مطلقاً هم مستقل نیست استفاده می‌کنه. هیچ‌یک از قضات، صلاحیت قاضی بودن ندارن. …. این به‌اصطلاح قربانیان که بهتر بگم به نظر من قهرمانان ما هستند، همونطور که آقای برکو بهش گفتن به درستی بهش اشاره کردن، محاکمه میشن. چرا که برای دفاع از آزادی و دموکراسی محکم ایستادن و در برابر دیکتاتوری مذهبی سر خم نکردند و نمی‌کنند. در مقابل، تمام این احکام اعدام توسط این آخوندهای وحشی صادر می‌شه که همه ما می‌دونیم شایسته جایگاهی که در ایران دارن نیستند. جامعه جهانی وظیفه داره ترور و سرکوبی که توسط رژیم ایران به‌منظور جلوگیری از قیام‌ها و جلوگیری از پیوستن مردم ایران به اعتراضات و تظاهرات برای سرنگونی و تغییر این رژیم برای جمهوری دموکراتیک اعمال می‌شه متوقف کنه.

رژیم می‌دونه که دوران جدیدی فرا رسیده، رژیم می‌دونه که آخرین نفس‌هاشو می‌کشه. بنابراین به اعدام‌های دسته‌جمعی، دستگیریهای گسترده خودسرانه و شکنجه سیستماتیک متوسل می‌شه تا مردم رو مرعوب کنه و از قیام جلوگیری کنه. تاکتیک دومی که این رژیم استفاده می‌کنه صدور تروریسم و بنیادگرایی به اسم اسلام، به نام اسلام، تحت نام اسلام، دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی، افزایش برد موشکهای بالستیک خودش و دستیابی به بمب اتمی به‌منظور تهدید جامعه جهانی، باج‌گیری از اون‌ها و ادامه‌دار شدن سیاست مماشات. این سیاست شکست‌خورده به‌منظور دادن زمان بیشتر به رژیم آخوندها و برای حفظ سیستم در حال فروپاشیشون هستش. روش سومی که این رژیم ازش استفاده می‌کنه، این اتهامات واهی، یک کمپین کاملاً آشکار، یک کمپین آشکار دروغ‌پراکنی علیه اپوزیسیون اصلی به‌ویژه سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران به‌منظور خدشه‌دار کردن چهره این مقاومت با اطلاعات نادرست و این کمپین و کارزار شیطان‌سازیه. اون‌ها وانمود می‌کنن که گویی این رژیم تنها گزینه هم برای مردم ایران و هم برای جامعه جهانی برای ادامه همکاری و انجام تجارت معموله. اما اکنون با وجود تمام سرکوب‌های رژیم، کانون‌های شورشی به دنیا و به مردم ایران ثابت می‌کنند که تمام اون تاکتیک‌ها دیگر کارساز نیستند. ……. جامعه جهانی باید به‌رسمیت بشناسه حق مشروع مقاومت ایران برای تعیین سرنوشت خود، برای به ارمغان آوردن آزادی، دموکراسی، یک جمهوری دموکراتیک و حمایت از طرح ۱۰ ماده‌ای خانم رجوی. گزینه ما، تنها گزینه در دسترس، گزینه و راه‌حل سوم خانم مریم رجویه که یعنی تغییر رژیم به رهبری کانون‌های شورشی و قیام مردم ایران و توسط مقاومت سازمان یافتشونه. بسیار متشکرم.

 

باب بلکمن

۱۷زندانی سیاسی با خطر اعدام روبه‌رو هستند

که هر یک تنها به‌دلیل وابستگی به سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شده‌اند

پرونده وخیم نقض حقوق‌بشر توسط رژیم ایران

برای پیگرد رهبران رژیم در دادگاه بین‌المللی

و صدور حکم بازداشت برای عاملان شناخته‌شده از جمله خامنه‌ای

باید به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع شود

باب بلکمن – نماینده پارلمان انگلستان

همکاران گرامی، خانم رجوی، دوستان عزیز، خانمها و آقایان، مایه افتخار است که امروز، هر چند به‌صورت مجازی، در کنار شما هستم تا درباره این گفتگوی به‌موقع پیرامون توقف اعدامها در ایران شرکت کنم.

این موضوع شایسته بیشترین توجه ماست، زیرا امروز «روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام» را گرامی می‌داریم.

در میان افزایش نگران‌کننده اعدامها در سال گذشته، باید صریح بگوییم: دخالت بین‌المللی برای نجات جان محکومان به اعدام در ایران هیچ‌گاه تا این اندازه ضروری نبوده است.

اکنون شاهد حدود پنج اعدام در روز هستیم؛ آماری هولناک که هر ماه رکوردهای تازه‌یی بر جا می‌گذارد. ایران هر سال بیش از هر کشور دیگری اعدام انجام می‌دهد، از جمله زنانی را که از همسران خود جدا می‌شوند.

این رژیم بی‌رحم برای حفظ کنترل خود، مردمش را سرکوب می‌کند. کسانی که اعدام می‌شوند، عمدتاً زندانیان سیاسی هستند که با رژیم تئوکراتیک مخالف‌اند.

هفته گذشته، کمیته بریتانیایی آزادی ایران بیانیه‌یی صادر کرد و خواستار اقدام فوری برای جلوگیری از اعدام زندانی سیاسی محمد جواد وفایی‌ثانی شد؛ کسی که حکم اعدامش از سوی دیوان عالی رژیم تأیید شده است.

ما هم‌چنین به ۱۷زندانی سیاسی دیگر اشاره کردیم که با خطر اعدام روبه‌رو هستند؛ هر یک تنها به‌دلیل وابستگی به اپوزیسیون دموکراتیک، یعنی سازمان مجاهدین خلق ایران، به اعدام محکوم شده‌اند.

نام‌ها و تصاویر آنان امروز در کنفرانس ما به نمایش گذاشته شده است تا یادآور هزینه انسانی و نیاز فوری به اقدام بین‌المللی باشد.

تنها «جرم» این زندانیان، پایبندی آنان به ایرانی آزاد و دموکراتیک است؛ ایرانی که می‌تواند نیرویی برای صلح، پیشرفت و شکوفایی در جهان باشد، نه بزرگ‌ترین حامی دولتی تروریسم.

با آزار و اعدام هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران، رژیم نشان می‌دهد از چه کسانی می‌ترسد و اپوزیسیون واقعی کیست — مقاومت سازمان‌یافته‌ای که به رهبری خانم رجوی پیش می‌رود.

امروز رهبران رژیم گستاخ‌تر شده‌اند؛ با دامن‌زدن به جنگ در منطقه و پیگیری غیرقانونی تسلیحات هسته‌یی، افکار عمومی جهان را منحرف می‌کنند، در حالی‌که مطمئن‌اند می‌توانند بی‌مجازات جنایات تازه‌یی مرتکب شوند.

برخی ادعا می‌کنند ایران به‌دنبال سلاح هسته‌یی نیست، به‌دلیل فتوایی از سوی ولی‌فقیه. اگر چنین است، چرا فتوایی برای منع اعدامها صادر نکرده است؟

برعکس، سلف او فتوایی صادر کرد که بر اساس آن دستور قتل‌عام هواداران مجاهدین خلق ایران را به جرم «محاربه با خدا» داد. این ریاکاری آشکار است و نباید فریب آن را بخوریم.

با توجه به آنچه می‌دانیم — واقعیت‌ها، قربانیان، عاملان، و انگیزه‌های رژیم — سکوت در برابر این اعدامها همدستی محسوب می‌شود. شاید سخن تندی باشد، اما حقیقت است.

چنان‌که کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان به‌تازگی یادآور شد، سیاست دولت بریتانیا در قبال ایران صرفاً به مدیریت بحران در موضوع هسته‌یی محدود شده و سایر مسائل حیاتی را نادیده گرفته است.

این رویکرد کوتاه‌نگرانه و نرم باید تغییر کند. رژیم تهران نه‌تنها تهدیدی برای مردم خود است، بلکه تهدیدی مستقیم برای بریتانیا و امنیت جهانی به‌شمار می‌رود.

ما دشمن مشترکی با مردم ایران داریم — رژیمی که از تروریسم یا جنگ تغذیه می‌کند و با اعدام و سرکوب به حیات خود ادامه می‌دهد.

به همین دلیل از دولت بریتانیا و جامعه بین‌المللی می‌خواهیم فوراً اقدام کنند تا از وقوع جنایت دیگری علیه بشریت در ایران جلوگیری کرده و جان زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را نجات دهند.

محکومیتها کافی نیستند. باید از گفتار به کردار گذر کنیم.

بریتانیا باید تحریم‌های هدفمند حقوق‌بشری علیه مسئولان اعدامها از جمله ولی‌فقیه علی خامنه‌ای اعمال کند و هر گونه تعامل آینده با تهران را مشروط به توقف کامل اعدامها و آزادی زندانیان سیاسی نماید.

ما هم‌چنین از دولت بریتانیا می‌خواهیم با متحدان خود و شورای ملی مقاومت ایران همکاری کند تا سازوکار و مکانیسمی برای پاسخ‌گو کردن رژیم در قبال این اعدامها بیابد، از جمله ارجاع پرونده وخیم حقوق‌بشری رژیم به شورای امنیت سازمان ملل متحد برای پیگرد احتمالی رهبران رژیم در دادگاه بین‌المللی و صدور حکم بازداشت برای عاملان شناخته‌شده، از جمله خامنه‌ای.

دولت بریتانیا باید تحریم‌های شدید علیه رهبران ایران اعمال کرده و کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار دهد و دارایی‌های آنان را برای منفعت مردم ایران مصادره کند.

همبستگی با مردم ایران امروز نه‌تنها یک ضرورت اخلاقی است، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده‌ای است که در آن ایران به‌عنوان جمهوری‌ای آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر جدایی دین و دولت، در خدمت صلح و ثبات جهانی خواهد بود.

در حالی‌که رژیم سرکوب خود را تشدید می‌کند، شجاعت مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته هم‌چنان شکست‌ناپذیر باقی مانده است. مبارزه آنان تجلی ارزش‌های جهانی آزادی و عدالت است که همه ما به آن باور داریم.

باید اطمینان یابیم که آنان تنها نمانند. باید اطمینان یابیم که هیچ زندگی‌ای که امروز در خطر است، فردا فراموش نشود. سکوت به ستمگر یاری می‌رساند، نه به قربانی. امروز ما انتخاب کرده‌ایم از کسانی سخن بگوییم که نمی‌توانند سخن بگویند.

متشکرم.

 

دیوید جونز

من می‌خواهم به ۱۷زندانی سیاسی، اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران

که در حال حاضر در ایران در صف اعدام هستند

از جمله قهرمان ۲۹ساله بوکس محمد جواد وفایی ادای احترام کنم

این اعدامها یک کشتار با مجوز دولتی با هدف سرکوب مخالفان

برای جلوگیری از قیامهای آینده

توسط سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت است

 

دیوید جونز – وزیر برگزیت ۲۰۱۷-۲۰۱۶، نماینده پارلمان انگلستان تا ۲۰۲۴

خانم رئیس مریم رجوی، مهمانان، همکاران ارجمند، دوستان عزیز، من بسیار متأسفم که امروز نتوانستم در این کنفرانس مهم به‌مناسبت روز جهانی اقدام علیه مجازات اعدام در لندن به شما بپیوندم.

اما به لطف فناوری مدرن، من می‌توانم از راه دور به شما بپیوندم تا حمایت خود را از این هدف و کارزار پایان دادن به اعدام در ایران اعلام کنم.

این باید در این روز یک اولویت بین‌المللی باشد، در حالی که، حداقل ۱۸۱۵نفر در چهارده ماه گذشته در ایران اعدام شده‌اند.

با هر معیاری، این یک وضعیت تکان‌دهنده است. و این پدیده‌ای است که باید تک‌تک ما را شرمسار کند.

اول، اشاره ویژه‌یی به زندانیان سیاسی شجاع داخل ایران، که با وجود خطرات شخصی عظیم، هم‌چنان به مبارزه علیه مجازات اعدام، علیه اعدام در داخل کشور، با سه‌شنبه‌های نه به اعدام خود ادامه می‌دهند.

شجاعت آنها الهام‌بخش و متحدکننده‌ٔ همه ماست و امروز، ما در کنار آنها در پیگیری کردن عدالت، پاسخگویی و مورد حسابرسی قرار دادن و پایان دادن به استفاده از مجازات اعدام در ایران و خارج از کشور ایستاده‌ایم.

من هم‌چنین می‌خواهم به‌طور مستقیم به ۱۷زندانی سیاسی، اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران، که در حال حاضر در ایران در صف اعدام هستند، از جمله قهرمان ۲۹ساله بوکس، محمد جواد وفایی، ادای احترام کنم.

در حالی که آنها هم‌چنان رژیم را به چالش می‌کشند و در برابر وحشیگری آن مقاومت می‌کنند، ما متعهد می‌شویم که اجازه ندهیم صدای شما خاموش شود. مقاومت و امتناع شما از تسلیم شدن در برابر بی‌عدالتی، الهام‌بخش همه ماست.

 

در واقع، این امر نسلی از ایرانیان را الهام می‌بخشد تا در اعتراضات خود و مبارزه‌شان برای یک ایران آزاد و دموکراتیک بدون اعدام، استوار بمانند. اعدامها در ایران به هیچ‌وجه قابل‌قبول نیستند.

آنها بدون آیین دادرسی، با محاکمات ناعادلانه و با تسهیل فعال قوه قضاییه و نیروهای امنیتی انجام می‌شوند. بنابراین، افزایش موج اعدام‌های اخیر باید به همان شکلی که هست، درک شود.

این یک کشتار با مجوز دولتی با هدف سرکوب مخالفان و جلوگیری از قیامهای آینده در چارچوب سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ایران، گواه دیگری است بر این‌که اعدامها بخشی از یک استراتژی عمدی برای حذف اپوزیسیون مستقل و جلوگیری از گسترش جنبش‌های طرفدار دموکراسی در کشور است.

این به هیچ‌وجه یک استراتژی جدید نیست. همان‌طور که گزارشگران ویژه سازمان ملل در مورد ایران در گذشته مستند کرده‌اند، رژیم در دهه 198 0 از اعدام‌های دسته‌جمعی که عمدتاً مجاهدین خلق و هواداران آن را هدف قرار می‌داد، استفاده می‌کرد.

رژیم از جنگ با عراق به‌عنوان سرپوشی برای پاکسازی نیروهای طرفدار دموکراسی مانند مجاهدین خلق و از بین بردن سازمان و مخالفان آنها در داخل کشور استفاده کرد.

امروزه، درگیری رژیم با اسراییل و باج‌گیری هسته‌یی این کشور از جامعه بین‌المللی در خدمت همان هدف غم‌انگیز است.

اما همان‌طور که هم اعتراضات مردمی و هم افزایش تعداد کانون‌های وابسته به مجاهدین خلق نشان می‌دهد، رژیم در حال جنگ است.

بنابراین، امروز، ما از دولت انگلستان می‌خواهیم که هر گونه روابط در آینده با رژیم را مشروط و اکیداً منوط به توقف فوری اعدام‌ها، آزادی همه زندانیان سیاسی و افراد دو تابعیتی، و دسترسی نامحدود گزارشگر ویژه سازمان ملل و هیأت حقیقت‌یاب بین‌المللی برای بازدید از ایران و ملاقات با قربانیان و بازداشت شدگان در داخل کشور کند.

ما هم‌چنین از بریتانیا می‌خواهیم که قاطعانه برای پاسخگو کردن رژیم، اقدام کند، از جمله حمایت از تلاش‌های مردم ایران برای صدور احکام دستگیری و پیگرد قانونی مسئولان رژیم، از جمله خامنه‌ای، ولی‌فقیه و سازوکارهایی مانند صلاحیت جهانی یا یک دادگاه شناخته شده بین‌المللی، همان‌طور که در واقع توسط هیأت حقیقت‌یاب سازمان ملل توصیه شده است.

دولت باید در تلاش‌های خود برای تضمین یک فرآیند پاسخگویی معتبر بین‌المللی، با شورای ملی مقاومت ایران از نزدیک همکاری کند.

شورای ملی مقاومت ایران، به رهبری خانم رجوی، برنامه‌یی ارائه می‌دهد که اعدام را در ایران آینده رد می‌کند، و به عدالت متعهد است، برنامه ۱۰ ماده‌ای، تجسم عینی خواسته‌های دموکراتیک اکثریت مردم ایران است.

اکنون مورد حسابرسی قرار دادن عاملان این اعدامها، واضح‌ترین نشانه این موضوع خواهد بود که جامعه بین‌المللی در مورد پایان دادن به اعدام‌های دولتی و حفاظت از حقوق‌بشر در سراسر ایران جدی است.

 

استرون استیونسون

رشد تصاعدی کانون‌های شورشی مجاهدین در سراسر کشور

شجاعت اپوزیسیون را به نمایش گذاشته است

غرب باید حق مردم ایران برای سرنگونی رژیم

و برپایی یک جمهوری دموکراتیک را به‌رسمیت بشناسد

و حقوق جوانان ایرانی و کانون‌های شورشی را برای دفاع از خود

در برابر تهاجم سپاه پاسداران به‌رسمیت بشناسد

باید با ارجاع پرونده سیاه حقوق‌بشر رژیم به شورای امنیت سازمان ملل

به مصونیت در رژیم ایران پایان دهیم تا مسئولان این جنایات

در یک دادگاه بین‌المللی به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه شوند

 

استرون استیونسون-نماینده پارلمان اروپا ۲۰۱۴-۱۹۹۹

خانم‌ها و آقایان، افتخار بزرگی‌ست که امروز در حضور شما سخن بگویم،

بحران به‌سرعت رو به گسترش ایران، پژواکی از نخستین روزهای شکل‌گیری جمهوری اسلامی بنیادگرا پس از سرنگونی شاه در سال ۱۹۷۹ دارد. خمینی انقلاب مردمی را ربود و پایه‌های دیکتاتوری بی‌رحمانه خود را بنا نهاد.

مردم ایران خیلی زود دریافتند که با جایگزین کردن خودکامگی وحشیانه شاه با سرکوب بنیادگرایانه و بی‌رحمانه آخوندها، از چاله به چاه افتاده‌اند. از همان روز تا امروز، جلادان رژیم با جدیت کار خود را آغاز کردند: شکنجه و اعدام هزاران نفر، از جمله بیش از ۳۰ هزار زندانی سیاسی در جریان قتل‌عام سال ۱۳۶۷ که گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره ایران، آن را «جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی» توصیف کرده است.

اکنون شمار اعدامها در ایران به سطحی بی‌سابقه رسیده است. در دوران ریاست‌جمهوری پزشکیان به‌اصطلاح «میانه‌رو» تنها در ۱۴ ماه گذشته، ۱۸۵۰ نفر از جمله ۵۹ زن و شماری از زندانیان سیاسی شکنجه و اعدام شده‌اند. امروز رژیم استبداد مذهبی آخوندها بر لبه پرتگاه ایستاده است. ملاها که در فساد و بی‌کفایتی غرق شده‌اند، ثروت ملت را صرف تأمین مالی تروریسم و نیروهای نیابتی کرده‌اند.

اقتصاد ایران اکنون در ویرانی کامل است، در اثر سوءمدیریت و فشار تحریم‌ها خفه شده است. میلیاردها دلار صرف برنامه مخفیانه بمب اتمی و موشکهای بالستیک شد که امروز به تلی از خاکستر تبدیل شده است. ۹۰ میلیون ایرانی فقیر دیگر از آخوندها و خشونتشان نمی‌ترسند. رشد تصاعدی کانون‌های شورشی مجاهدین در سراسر کشور شجاعت اپوزیسیون را به نمایش گذاشته است؛ آنها هر روز شعارهای ضد رژیم را بر دیوار ساختمانهای عمومی می‌نویسند.

پادگانهای سپاه و بسیج را به آتش می‌کشند، بنرهای رهبران شورای ملی مقاومت مانند خانم مریم رجوی را نصب می‌کنند و حملات سایبری علیه شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی رژیم انجام می‌دهند. پلاکاردهایی با شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشد چه ملا» به‌طور منظم بر روی پل‌ها و ساختمانهای رژیم در سراسر ایران ظاهر می‌شود. دولتهای غربی باید به درخواست‌های خسته‌کننده خود برای دیپلماسی و مذاکره با این رژیم شرور پایان دهند.

غرب باید حق مردم ایران برای سرنگونی رژیم و برپایی یک جمهوری دموکراتیک را به‌رسمیت بشناسد و حقوق معترضان، جوانان ایرانی و کانون‌های مقاومت را برای دفاع از خود در برابر تهاجم سپاه پاسداران به‌رسمیت بشناسد. ما باید شورای ملی مقاومت ایران را به‌عنوان آلترناتیو دموکراتیک و معتبر به‌رسمیت بشناسیم. باید برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی برای یک جمهوری آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر جدایی دین و دولت را تأیید کنیم.

ما باید با ارجاع پرونده سیاه حقوق‌بشر رژیم به شورای امنیت سازمان ملل، به مصونیت پایان دهیم تا مسئولان این جنایات در یک دادگاه بین‌المللی به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه شوند. ما باید تحریم‌های هدفمند علیه رهبر رژیم، خامنه‌ای، و دیگر مقام‌های ارشد مسئول جنایات علیه بشریت اعمال کنیم و از اصل صلاحیت جهانی برای صدور حکم بازداشت و تعقیب قضایی عاملان این جنایات استفاده کنیم.

و اساساً ما باید از الگوی آمریکا، کانادا و استرالیا پیروی کنیم و سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار دهیم. در واقع، باید بپرسیم چرا بریتانیا و اتحادیه اروپا هنوز چنین نکرده‌اند. سپاه پاسداران مستقیماً امنیت ما و امنیت جامعه بین‌المللی را تهدید می‌کند. خانم‌ها و آقایان، شمارش معکوس برای سرنگونی رژیم آغاز شده است. شکافها در حال گسترش‌اند. فشار در حال افزایش است.

رژیم از درون در حال پوسیدن است. پرسش این نیست که «آیا» سقوط خواهد کرد، بلکه سؤال این است که «چه زمانی» سقوط می‌کند. و هنگامی که آن روز فرا برسد، ما باید اطمینان حاصل کنیم که آزادی، دموکراسی و عدالت جایگزین آن شود. پس امروز عهد کنیم که در کنار حقیقت بایستیم، در کنار عدالت بایستیم و در کنار مردم ایران بایستیم.

 

مسعود ضابطی – رئیس کانون وکلای ایرانی مقیم انگلستان

خواهران، برادران، خانم‌ها و آقایان، دوستان، از این استقبال گرم شما بسیار متشکرم. اجازه بدین در شروع قدردانی خودم رو از قهرمانانی که در کنار ما اینجا نشستند و در مسیر آزادی در کنار مردم ایران ایستادند و می‌ایستند رو ابراز بکنم.

نمی‌توانم بهتون بگم که چه میزان حمایت شما، حمایت تزلزل‌ناپذیر شما، انرژی شما، عشق شما به مردم ایران و به هر آنچه که ما به‌دنبال دستیابی به اون هستیم، چقدر برای ایرانیان نه تنها در سراسر دنیا، بلکه در داخل ایران که هر قدم شما، هر فعالیت شما رو تماشا می‌کنند و به هر کلمه‌ای که شما به زبون میارین گوش می‌دهند، معنا داره. بسیار ممنونم.

هم‌چنین می‌خوام از این فرصت استفاده کنم و از خانم مریم رجوی برای رهبری، پایداری، مقاومت و فداکاریشون برای بیش از ۴۵ سال برای مردم ایران تشکر کنم.

خانم رجوی، می‌خوام به خود شما بگم که جهان بیش از هر زمان دیگری به رهبری شما نیاز داره.

و اگر یک حقیقت وجود داشته باشه که من به اون کاملاً اطمینان دارم اینه که شما مردم ایران رو به سوی دموکراسی هدایت خواهید کرد و بزرگترین تهدید برای جهان و کل منطقه خاورمیانه‌رو از بین خواهید برد. هم‌چنین نمی‌تونم اینجا بایستم بدون این‌که از خواهران و برادرانمان در اشرف۳ یادی نکنم.

ما همه شما رو دوست داریم و به هر کاری که هر روز برای ما انجام می‌دین بسیار افتخار می‌کنیم. می‌خوام سریع صحبت‌هامو تموم کنم ولی می‌خواستم خبر مهم دیگری از ۱۸شخصیت بسیار ارشد آمریکایی و ۱۷شخصیت اروپایی رو با شما در میون بگذارم که اون‌ها هم به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با حکم اعدام بیانیه‌یی رو به‌طور عمومی امضا کردند و منتشر کردند.

در اون بیانیه، که من برخی از اسامی اون‌ها رو می‌خونم تا شما هم بدونین که اصلاً اون‌ها نسبت به خطر جدی و قتل‌عام‌های بزرگی که برای زندانیان سیاسی در ایران در حال وقوعه هشدار میدن. اون‌ها توجه رو در واقع به این موضوع جلب می‌کنن که ۱۷ زندانی سیاسی متهم به عضویت در مجاهدین با اعدام قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند که دیگران به‌خوبی اون‌ها رو قهرمانان ما توصیف کردند. این نامه هم‌چنین تأکید می‌کنه که رژیم ایران برای سرکوب، ساکت کردن مردم ایران، این بیانیه هم‌چنین تأکید می‌کنه رژیم ایران از مجازات اعدام به‌عنوان سلاح ترور برای سرکوب، ساکت کردن مردم ایران استفاده می‌کنه. اون‌ها هم‌چنین نه تنها قتل‌عام ۶۷ و کشتار ۳۰ هزار زندانی سیاسی توسط رژیم رو محکوم می‌کنن بلکه همونطور که دیگران هم گفتن، تمجید هولناک از اون قتل‌عام و توصیف اون به‌عنوان یک رویداد تاریخی مثبت رو هم محکوم می‌کنند و در نهایت که موضوع حیاتیه اینه که اون‌ها به این واقعیت اشاره می‌کنن که رژیم اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق رو به یک دلیل و تنها یک دلیل هدف قرار میده و اون ترسه. اون‌ها از این سازمان می‌ترسند، از اعضاش می‌ترسند و از حمایت گسترده‌یی که در داخل ایران داره می‌ترسند.

پس فقط برای ذکر چند نام از شخصیت‌های آمریکایی، ما آقای تام ریج رو داریم، وزیر سابق امنیت داخلی، آقای رابرت توریچلی، سناتور سابق آمریکا، مایکل موکیزی، دادستان پیشین آمریکا، آقای لوئیس فری، مدیر پیشین اف.بی.آی، تعدادی پرسنل نظامی و بازنشسته نظامی از جمله ژنرال جیمز جونز، ژنرال چاکوالد و بسیاری دیگران. و شخصیت‌های اروپایی که امضا کردن از جمله برخی از نمایندگان پارلمان ما اینجا در انگلستان مانند باب بلکمن، نماینده پارلمان، آقای دیوید جونز، آقای جان برکو، لرد استیو مک‌کیب، جیم شنون، نماینده پارلمان و بارونس سولون و پیتر آلتمایر و لیست بلندبالایی از دیگران. از همه اون‌ها برای هر کاری که برای جلب توجه به جنایات رژیم ایران انجام می‌دهند متشکرم. فقط می‌خوام خیلی سریع با گفتن چیزی که برای همه ما روشنه، نکاتم رو پایان برسونم و اون اینه که ماهیت رژیم ایران الآن برای تمام جهان آشکار شده. حتی اون‌هایی که به‌دنبال بستن چشمان خودشون و برگردوندن روی خودشون و تظاهر به این‌که رژیم ایران جنایاتی رو که مرتکب می‌شد مرتکب نمی‌شه بودند، دیگه نمی‌تونن خودشون رو مخفی کنند. در داخل ایران رژیم فجیح‌ترین جنایات رو مرتکب می‌شه، همونطور که توصیف شد، جنایت علیه بشریت، دستگیریهای گسترده خودسرانه، شکنجه، تعرض، قتل، اعدام. این یک رویداد روزانه شده برای مردم ایران. متأسفانه این هم برای رژیم کافی نیست. این‌که خارج از مرزهای خودش همون مرگ، همون ویرانی و تروری که بر مردم ایران تحمیل کرده صادر می‌کنه بهش،

ما هم‌چنین پیامی برای رژیم داریم. زمان شما به سر رسیده. سلطنت شما به‌زودی به پایان می‌رسه و ایران با سپیده‌دمی جدید روبه‌رو می‌شه. در عین‌حال، کار ما تموم نمی‌شه. ما یک لحظه هم آروم نخواهیم گرفت تا زمانی که تک‌تک اعضای این رژیم و هر کسی که اون‌ها رو که در جنایاتی در ایران مرتکب شدن حمایت کرده، حسابرسی بشه ازشون، به پای میز محاکمه کشیده بشن هر کجای دنیا که باشن. و پیامی به جامعه بین‌المللی داریم. زمان نشستن کنار گود تموم شده. روزهای مماشات به پایان رسیده. مماشات چیزیه که ما رو به این نقطه و خطراتی که با اون روبه‌رو هستیم و جنایاتی که مرتکب شده این رژیم رسونده. روزهای جستجوی مسخره برای آخوند میانه‌رو هم که اصلاً هیچ وقت وجود نداشته به پایان رسیده. زمان یک رویکرد قاطع در قبال رژیم ایران و حسابرسی برای تک‌تک جنایاتی که مرتکب شدن فرا رسیده. به قهرمانانی که الآن اشاره شد، اسمشون خوانده شد، برخی از عکس‌هاشون اینجا در بالا وجود داره. اون‌ها عدد نیستن، اون‌ها انسان هستن، اون‌ها فرد هستن، اون‌ها بهترین کسانی هستن که ما داریم.

نهایتاً جامعه بین‌المللی باید با تمام وجود از مردم ایران و حق اون‌ها برای مقاومت در برابر استبداد و سرکوب همونطور که خانم نوروزی پیش‌تر می‌گفت حمایت بکنه. پیام نهایی من اینه، برای مردم ایران و از طرف مردم ایران، پیام روشنه، ما یک قدم به عقب برنمی‌داریم. نه ملا، نه شاه. نه شاه نه شیخ.

آزاده حسینی
خانم رجوی، میهمانان گرامی، عصر بخیر. نام من آزاده حسینی و من یک معلم در این شهر فوق‌العاده هستم. به‌عنوان یک معلم اینجا نیومدم، به‌عنوان عضوی از خانواده‌ای که عمیقاً تحت رژیم ایران رنج برده ایستادم. دو عموی من، غلامحسین حسینی و عباس حسینی توسط رژیم ایران در کشتارهای زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ اعدام شدند. تنها جرم اون‌ها حمایت از سازمانی بود که برای آزادی، دموکراسی و آینده‌ای بهتر مبارزه می‌کنه بود. لازم بگم که هر دو عموی من تحت رژیم شاه هم زندانی و شکنجه شده بودند. اون‌ها از آخرین زندانیان سیاسی بودند که در ابتدای انقلاب ۵۷ از زندان آزاد شدند. به همین دلیل من دوباره تکرار می‌کنم: نه شاه، نه شیخ.

این تراژدی برای خانواده من به همینجا ختم نشد. عمه من، مریم حسینی هم‌چنین در حمله به اشرف در عراق توسط مزدوران رژیم آخوندی در سال ۲۰۱۳ به‌شهادت رسید. به‌عنوان یک معلم، من روزهایم رو صرف کمک به جوانان برای یافتن صداشون، تشویق اون‌ها به تفکر آزادانه و بیان نظراتشون و احترام به زندگی انسان صرف می‌کنم. قلبم به درد میاد وقتی می‌دونم که در سرزمین مادری‌م هزاران زن و مرد جوان، بسیاری هم‌سن دانشجویان من، به‌خاطر مطالبه این حقوق اساسی سرکوب و زندانی میشن و اعدام. افزایش تعداد اعدامها در ایران که در حال حاضر، همونطور که می‌دونید، به یک اعدام در هر سه ساعت رسیده، نشونه قدرت رژیم نیست، نشونه ضعف و استیصال این رژیمه. رژیمی که نمی‌تونه مشکلات مردم را حل کنه، نه از نظر اقتصادی، نه در بهداشت و درمان، نه در آموزش، تنها بر ترس و ارعاب مردم برای بقا تکیه می‌کنه. اما چنین رژیمی نمی‌تونه برای مدت طولانی دوام بیاره و سرنگونی اون حتمیه. امروز من به این گردهمایی اومدم، بهش می‌پیوندم تا بگم نه به اعدام و آری به آزادی. مجازات اعدام ابزار عدالت نیست. این سلاح رژیم برای سرکوب و ترسه. با این حال، ایجاد ترس و سرکوب نمی‌تونه حقیقت رو متوقف کنه. شجاعت کسانی که در برابر استبداد ایستادن مانند عمه و عموهام، بسیاری از ایرانیان شجاعی که تصاویر بسیاری از اون‌ها در پشت سر من می‌بینین، هم‌چنان الهام‌بخش ماست. در پایان، می‌خوام تحسین عمیق خودم رو نسبت به خانم مریم رجوی و طرح ده‌ماده‌ای ایشون ابراز کنم. طرحشون که چشم‌اندازی دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین از دولت و بنا بر حقوق انسانی و ارزش‌های انسانی رو برای آینده ایران ارائه میده. ایرانی بدون اعدام، بدون شکنجه و بدون تبعیض. بیاینبه‌پاخیزیم، صدای خودمون رو برای کسانی که نمی‌توانند سخن بگن و خانواده‌هایی که در انتظار عدالت هستند و نسل جوان ایران که شایسته آزادی هستند بلند کنیم.

ندا ضابطی

سلام، سلام خانم رجوی، سلام به شما خانم‌ها و آقایان. واقعاً افتخاریه که اینجا هستم و در برابر همه شما صحبت می‌کنم. من ندا هستم، ۲۰ساله هستم و در رشته حقوق تحصیل می‌کنم. من در انگلستان به دنیا اومدم و اینجا بزرگ شدم. هرگز به ایران سفر نکردم هر چند آرزو می‌کنم که کاش می‌تونستم. من حق رفتن به مکان و جایی که خانواده‌ام برای نسل‌ها اون رو خانه خودشون می‌نامیدند ندارم. با وجود این‌که هرگز به ایران نرفتم، این فرهنگ و مردمی است که عمیقاً بهش احساس نزدیکی می‌کنم. از کودکی داستانها یا بهتر بگم شهادت‌های عینی درباره شرایط سخت زندگی تحت این رژیم سرکوبگر و تمامیت‌خواه که مرگ رو به نمایشی برای ساکت کردن شهروندان تبدیل کرده شنیدم و با بزرگ شدنم خودم با تعجب زیادی دیدم که نام زنان، فعالان و کودکان ایرانی بیشتر و بیشتر در تیتر اخبار قرار می‌گیره و نام اون‌ها همواره همراه با کلمات قتل، اعدام و یا نام افراد از دست رفته در اعتراضات بوده. من پنج عضو خانواده‌ام رو اعدام کردن. بسیاری دیگر با دستگیری، شکنجه و موارد دیگر روبه‌رو بودند. اعضای خانواده من این‌ها هستند: لطیف ضابطی، عفت ضابطی، محمد ضابطی و نصرت زمانی. در مورد محمد و نصرت، اون‌ها در دوم می‌۱۹۸۲ به‌قتل رسیدند. شاید شنیدن این‌که پنج نفر از اعضای خانواده من به دست رژیم اعدام شدن، شاید شما رو شوکه کنه ولی برای هیچ ایرانی یا ایرانی در جامعه ایرانیان در خارج از کشور خصوصاً تکان‌دهنده نیست. برای ما واقعاً انگار عادیه چون داشتن پنج عضو خانواده اعدام شده و تعداد بیشتری که در زندانهای رژیم هستند، شکنجه شدن، البته هیچ وقت نباید عادی باشه. این اصلاً عادی نیست. می‌خوام تأکید کنم که تاکتیک‌های ارعاب تا مدتها پس از اجرای اعدام ادامه پیدا می‌کرد. والدین قربانیان مجبور شدن هزینه گلوله‌هایی که جوخه اعدام برای کشتن فرزند خود اون‌ها استفاده کرده بپردازند. اعضای خانواده اون‌ها مجبور به پنهان کردن علت شهادت اعضای خانواده‌شون شدن و به این شدن که بگن تصادف رانندگی یا خودکشی بوده. تهدید شدن، به محل دفنشون نمی‌تونن برن، اون‌ها نمی‌تونن حتی مراسم ترحیم برگزار کنند. قانون بین‌الملل صریحه، حق زندگی باید محافظت بشه و هیچ‌کس نباید به‌طور خودسرانه از اون زندگی محروم بشه. مجازات اعدام در جایی که وجود داره تنها تحت سخت‌ترین شرایط پس از یک محاکمه عادلانه، بی‌طرفانه و شفاف که بالاترین استانداردهای عدالت رو برآورده کنه مجازه. و بعد از این پروسه است که قابله حتی اعمال بشه، جاهایی که وجود داره حتی. با این حال، در ایران، این اصل اساسی به‌طور معمول نقض می‌شه. اعدامها با روند نگران‌کننده‌ای رو به افزایش انجام می‌شن. اغلب بر اساس اتهامات مبهم و سیاسی مانند محاربه با خدا، افساد فی‌الارض. این عبارات در تعاریف حقوقی روشن ریشه ندارن. اون‌ها گسترده و در واقع بی‌اساس و مبهم و عمداً برای جرم‌انگاری مخالفت سیاسی و سرکوب اپوزیسیون و ایجاد ترس در جامعه طراحی شدن. این‌ها ابزار عدالت نیستند. متهمان از دسترسی به وکلا محروم‌اند. برای گرفتن اعتراف تحت شکنجه قرار می‌گیرن و در پشت درهای بسته بدون هیچ‌گونه شفافیت و بدون هیچ حسابرسی از مقامات رژیم محکوم میشن. ما نمی‌تونیم بشینیم و شاهد اعدام یک زن دیگر، یک کودک دیگر، شکنجه یک کودک دیگر تا حد غیرقابل شناسایی شدنش باشیم. ما نمی‌تونیم شاهد این باشیم که یک زندانی سیاسی دیگر رو به‌قتل می‌رسونن. با این‌که مردم ایران دیگه چیزی برای از دست دادن ندارن اعتراض می‌کنن. ما در زندان نفراتی داریم که هر سه‌شنبه در اعتراض به اعدامها و مجازات اعدام از خوردن غذا امتناع می‌کنن. ما باید شرمنده باشیم که در آسایش خودمون یه گوشه‌یی از دنیا زندگی آرومی داریم. جایی که آزادی بیان هرگز زیر سؤال نمیره. اگر که کمتر از اون افراد کاری کنیم. ما باید شرمنده باشیم. اگر این‌که کمتر از کسانی که در زندانهای رژیم رنج می‌برن کاری انجام بدیم. از شما می‌خوام بیاین تغییر ایجاد کنیم. بیاین به اعدام‌های خشونت‌آمیز رژیم ایران پایان بدیم. من این سخنان رو تموم می‌کنم در حالی که زندگی‌هایی در ایران به امید ما در یک قدمی مرگ هستند. خانواده‌هایی که به ما امید دارن. هر ثانیه اهمیت داره. بیاین بگیم نه به اعدام، نه به شاه، نه به شیخ، زنده باد آزادی و دموکراسی.

رضا رحمانفرد

به نام خدا و به نام شهدای خلق، به نام خدای ۱۳۴۴ و ۱۳۵۷ و ۱۳۶۷. با سلام به شما و تشکر از حضورتان در این کنفرانس و گردهمایی باشکوه و سلام بر خواهر مریم عزیز و یارانش و برادران و خواهرانم در شهر اشرف.

میهمانان برجسته و سخنرانان محترم، عصر همگی بخیر. اجازه بدین به فارسی ادامه بدم. من غلامرضا رحمان فرد امروز اینجا ایستاده‌ام نه به‌عنوان کسی که به‌خاطر اعدام برادرش نادر ۲۰ ساله داغدار است. نه به‌خاطر انتقام خون برادرم، بلکه به‌خاطر دادخواهی خون هزاران شهید راه آزادی. ما همگی خانواده شهدا هستیم. نه ترحم می‌طلبیم و نه از تهدید و توطئه دشمن می‌هراسیم. ما هم‌چون نخل‌های سرفراز جنوب میهن در برابر هر طوفان حوادث ایستاده‌ایم. با تصویر عزیزانمان. نه برای شیون و گریه که برای ادامه راهشان تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون. دژخیم تو سلاح داری ولی ما حافظه بیدار و زنده و اراده‌های صیقل خورده و آماده برای اجرای مأموریت تاریخی سرنگونی. ما همراه کانون‌های دلیر شورشی در هر خانه‌یی از وطن، وطن در زنجیر، شمعی از آزادی می‌افروزیم. شما قبرهای شهدایمان را تخریب می‌کنید. ولی بدانید شهدا در ذهن و ضمیر و عملیات دلیرانه اختناق‌شکن کانون‌های شورشی تا سرنگونی رژیم منحوستان به حیات خود ادامه می‌دهند. درود می‌فرستیم به کانون‌های شورشی در خاک وطن، به مردان و زنان شجاعی که در دل شهرها و روستاها به‌رغم سرکوب وحشیانه پرده اختناق را از هم می‌درند و شعله مبارزه و امید را در دل‌های مردم و به‌ویژه جوانان زنده نگه می‌دارند. و می‌گویند یک ایران آزاد و دموکراتیک در دسترس است. آنها کابوس خامنه‌ای جلاد شده‌اند. مبارزه کانون‌های شورشی نه برای انتقام، بلکه برای احقاق حقوق پایمال شده مردم است. مهم‌ترین حق که حق حاکمیت و انتخاب آزاد حاکمان است، حق آموزش، حق سلامت و حق زندگی آزاد و شرافتمندانه. ما به جامعه جهانی می‌گوییم حق مشروع کانون‌های شورشی برای مبارزه جهت سرنگونی این رژیم خونخوار را به‌رسمیت بشناسید. به مردم‌مان در ایران می‌گوییم شما تنها نیستید. ما صدای شما در تبعید و در محافل آزادیخواه جهان هستیم و بر این پیمان استوار می‌مانیم. ما طرح ۱۰ ماده‌ای خانم رجوی را داریم که برای یک ایران آزاد و جمهوری دموکراتیک است. برای برابری زن و مرد، برای یک ایران دموکراتیک و غیراتمی. و اما و اما این آلترناتیوهای قلابی بی‌ریشه یک‌شبه، رسوا و بی‌اصل و نسب که خواهان بازگشت دیکتاتوری گذشته است. مردم آگاه ایران فریب تبلیغات دروغین و حساب‌های جعلی در شبکه‌های اجتماعی که به دروغ آن را به‌عنوان یک آلترناتیو معرفی می‌کنند، نخواهند خورد. چرا که به‌خوبی فهمیده‌اند این نه یک آلترناتیو، بلکه مانع و مزاحم سرنگونی است. به‌خاطر بیاوریم که مردم ایران در قیام سراسری خود در سال ۱۴۰۱ با صدای بلند و رسا گفتند: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر. از حضور همه حضار و شخصیت‌های برجسته و تعهدشان برای حمایت از حق و عدالت عمیقاً قدردانی می‌کنم. سرفراز و پیروز باشید

رعنا رحمان فرد

متشکرم خانم‌ها و آقایان. نام من رعناست و فارغ‌التحصیل زبان‌شناسی از لندن هستم. در آغاز می‌خوام از همه دوستان و سخنرانان پیشین برای شرکت در این کنفرانس بسیار مهم امروز تشکر کنم. همونطور که بسیاری از سخنرانان اشاره کردن، این مبارزه در واقع یک ماراتونه، نه یک دو سرعت. ما بسیار سپاسگزاریم که شما اینجا هستین تا حمایت خودتون رو نشون بدین و به این مبارزه اضافه کنید. بسیار متشکرم.

مبارزه برای آزادی در ایران از قلب و ذهن جوانان اون متولد شد. از بنیان‌گذاران جوان دانشجویی که در سال ۴۴ سازمان مجاهدین رو بنا نهادند و با دیکتاتوری شاه مخالفت کردن تا جوانان شجاعی که اکنون قیامهای سراسری را در ایران رهبری می‌کنند. امروز ما در اینجا در حمایت از اون‌ها ایستادیم تا صدای اون‌ها رو تقویت کنیم. آزادی برای مردم ایران همیشه پرهزینه بوده. در طول ۴۶ سال گذشته دهها هزار مبارز آزادی در ایران به‌خاطر گفتن نه به رژیم، نه به شاه و نه به آخوندها اعدام شدند. عموی من، نادر رحمان فرد، یکی از هواداران سازمان مجاهدین بود و یکی از اون‌هایی که بهای آزادی رو با جانش پرداخت. او هوادار سازمان مجاهدین بود. همه ما در اینجا جایگاه، داستانها و پیشینه‌های مشابهی داریم و افتخار می‌کنیم که نام این قهرمانان کشورمون رو بر خودمون داریم. حمایت ما از این گروه، از این جنبش از سر وظیفه در قبال مردم‌مان و افتخار یادگیری از افرادی مانند خانم رجوی است که این مقاومت را بدون یک روز وقفه رهبری کردند. ما از قدرت و شجاعت او الهام می‌گیریم. خانم‌ها و آقایان، برای مدتی بسیار طولانی این رژیم خونخوار خون بهترینهای این کشور رو بدون هیچ پاسخگویی ریخته. به جامعه بین‌المللی می‌گیم که کلمات و محکومیت‌های شما و تحریم‌ها علیه افراد دیگر اثر کافی ندارند. کلمات شما به تنهایی هیچ معنایی ندارند اگر اعمال شما شما رو در این راه همراهی نکنند. تنها امسال نزدیک به ۲۰۰۰ اعدام صورت گرفته. همین الآن ۱۷زندانی سیاسی در ایران که اون‌ها هم از هواداران سازمان مجاهدین خلق هستند در معرض خطر قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند. مذاکرات و گفتگو با رژیم، به عبارت دیگه مماشات با این رژیم فقط بهش زمان بیشتری میده. این یک توهین به قربانیان و خانواده‌های اون‌هاست. ما از شما می‌خوایم در سمت درست تاریخ بایستید، در کنار مردم ایران، نه اون‌هایی که اون‌ها رو سرکوب می‌کنن. در کنار سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ایران و طرح ده‌ماده‌ای خانم رجوی برای آینده دموکراتیک بایستید تا بتونیم آزادی رو به ایران بیاریم و عاملان این جنایت شنیع رو به پای میز محاکمه بکشونیم. متشکرم.

 

لینک های مرتبط:

کنفرانس در سالن تاریخی چرچ هاوس لندن - همزمان با روز جهانی علیه مجازات اعدام -قسمت اول

کنفرانس در سالن تاریخی چرچ هاوس لندن همزمان با روز جهانی علیه مجازات اعدام- قسمت دوم