وحشت از قیام در هنگامه غارت و فساد

در نظام آخوندی این روزها فریادها بلندتر از همیشه است. در پس این هیاهو، آیا دغدغه‌ای واقعی نهفته است یا تلاشی برای فرار از تبعات بحرانی عمیق‌تر؟ عمق این بحران چیست؟ از حاجی بابابی نایب‌رئیس مجلس ارتجاع بشنویم:

«متأسفانه هر حرکتی در جامعه‌مون میره تبدیل میشه به حاکمیت و خواستن حاکمیت و نخواستن حاکمیت».

نخواستن حاکمیت! زنگ خطری است در گوش نظام؛ ترس از موجی که همه را در بر گیرد. این هشدار، در حالی بیان می‌شود که تصمیمات اقتصادی دولت، هر روز فشار را بر شانه‌های مردم سنگین‌تر می‌کند و حالا، بنزین دوباره به نقطه جوش رسیده و فضای انفجاری باندهای حاکم را به جان هم انداخته:

امیرحسین ثابتی: «باز هم بدونید مردم ما در مجلس با گران‌سازی بنزین مخالفیم، رأی هم ندادیم به چنین چیزی! ولی اخیراً رفتند تو جلسه هیأت دولت تصویب کردند سه نرخی‌اش بکنند، نرخ سوم آزاد، چند صددرصد افزایش! می‌خواهید افزایش بدهید ۱۰ درصد ۱۵ درصد نه این‌که بیایید بگید چند برابر نمی‌دونم چرا از گذشته عبرت نمی‌گیرید»

اما آیا تنها بنزین است که جامعه را به سمت قیام سوق می‌دهد؟ آخوند رسایی از تهدید گسترده‌تری ابراز وحشت می‌کند

حمید رسایی: «وقتی معیشت مردم فروبست جامعه فرهنگیان اساتید دانشگاه نیروهای انتظامی و نظامی پرستاران کارگران کارمندان روزبه‌روز بدتر می‌شود وقتی اقتصاد دو نرخی فساد را باز تولید می‌کند این فقط یک مشکل اقتصادی نیست این یک تهدید امنیت ملی ست»

دست‌اندرکاران این غارت در رأس نظام چنگالهای خود را در جامعه فرو برده‌اند. این واقعیتی است که در جنگ باندی به گوشه‌ای از آن اعتراف می‌شود:

«آقای محسنی اژه‌ای، ۲ سال قبل قوه قضاییه یکی از دادستانهای خودش رو به جرم فساد برکنار کرد. امسال همون فرد دادستان یک شهر دیگه شد»

در این غارت البته سردژخیم قضاییه تنها نیست.

نیک بین: «این اوضاع بازار ناشی از عدم نظارت یا تصمیم‌گیریهای خلق‌الساعه در سران قواست. همین دیروز در مشهد تجمع نانوایی‌دارها رو داشتیم که دولت حق و حقوق نانوایی‌دارها رو نمیده، با اون که قانون مصوب شده، در سران قوا چیزی خلاف قانون مصوب کردید!"

آیا این فاش‌گوییهای دیرهنگام، تلاشی است برای رهایی از فشارهای مردمی و فرار رو به جلو، در شرایطی که نیاز رژیم به غارت بیشتر مردم برای تأمین هزینه‌هایش از یک سو، و وحشت از قیام مردم از سوی دیگر، وضعیت متناقضی ایجاد کرده است؟ به نظر می‌رسد نظام بر سر دوراهی خطرناکی قرار گرفته: ادامه چپاول، یا مواجهه با قیامی توفنده‌تر آبان۹۸.