هفت روی هفت ـ پیام کنوانسیون ایران آزاد در واشینگتن چه بود؟

بررسی تازه‌ترین و مهمترین خبرها و تحولات هفته

سر خط مهمترین تحولات هفته:

کارزارهای مقاومت، کنوانسیون ایران آزاد در واشینگتن

سلسله عملیات کانونهای شورشی به‌مناسبت سالگرد قیام آبان

معنی دو قطعنامه و ضربه پیاپی در دو روز و ابراز وحشت رژیم 

بحران و رویارویی در رأس نظام در بستر بحران سرنگونی

می‌خواهیم ببینیم که پیام کنوانسیون ایران آزاد در واشینگتن چه بود؟

در کنوانسیون ایران آزاد که به مناسبت سالگرد قیام آبان برگزار شد، پیام شفاف و قوی از یک جامعه در حال تغییر و حرکت به سمت دموکراسی به گوش رسید. این کنوانسیون نه تنها یادآور قیام آبان بود بلکه به تجربیات شش ساله اخیر نیز پرداخته و نشان داد که مردم ایران چگونه در پی تغییر رژیم هستند. پیام اصلی این کنوانسیون، ترسیم نقشه مسیر تغییر در ایران به سمت یک جمهوری دموکراتیک بود؛ تغییری که پیامدهای آن تنها به ایران محدود نمی‌شود بلکه اثرات عمیق منطقه‌ای و جهانی دارد.

جامعه‌ای که امروز در ایران وجود دارد، جامعه‌ای انفجاری است. اکثریت بزرگ زنان و جوانان، نیروی محرکه قیام‌ها هستند. به ویژه ساکنان حلبی‌آبادها و حومه‌های فقیرنشین، که یک سوم یا چهارم جمعیت را تشکیل می‌دهند، به شکل یک انبار باروت به شمار می‌روند. مردمی که از زندگی در شرایط اقتصادی دشوار، نظیر تورم و قحطی آب و برق رنج می‌برند، آماده‌اند تا رژیم را به زیر بکشند. در این شرایط، درگیری بین مردم و رژیم همچنان ادامه دارد و دریایی از خون بر روی زمین جاری است.

این واقعیت‌ها سبب شده است تا شهرهای شورشی و کانون‌های شورشی در ایران بپا خیزند. این قدرت رزمنده آن‌ها، مهم‌ترین ویژگی قیام‌های ادامه‌دار بوده و پاسخ به این سؤال که چگونه تغییر محقق خواهد شد، را ارائه می‌دهد. اما باید توجه کرد که پاسخ در جنجال‌ها و تبلیغات نیست، بلکه در انسان‌های از خود گذشته‌ای است که مانند مجاهدان اشرف۳، نمایندگان واقعی اراده مردم برای تغییر هستند.

این انسان‌ها با شجاعت و فداکاری خود، نمونه‌هایی از ایثار و وفای به پیمان را نمایان می‌کنند و پشتوانه‌ای از 60 سال تجربه سیاسی، تشکیلاتی و مبارزاتی را برای گشودن راه آزادی گرد آورده‌اند. در واقع، کانون‌های شورشی، نیروی واقعی تغییر هستند که به هیچ وجه از فدای هستی خود نمی‌ترسند. آن‌ها به قول مسعود، گام باقیمانده تا قیام را با قدرت و خواست قوی‌تری به جلو می‌رانند.

از زبان یکی از سخنرانان کنوانسیون، جان برکو، که سال‌ها رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان بوده، می‌شنویم که دو ادعای پوچ در برابر تغییر وجود دارد: اول ادعای بی‌اساسی که می‌گوید هیچ آلترناتیوی وجود ندارد و دوم اتهام به نمایش‌ها و جنجال‌هایی که هیچ‌گاه نمی‌توانند واقعیات را تغییر دهند. این ادعاها تنها به تقویت رژیم کنونی منجر خواهند شد و به وضوح نشان می‌دهد که مردم ایران برای تغییر ایستاده‌اند و عزم راسخی برای آزادسازی خود دارند.

در نتیجه، پیام کنوانسیون ایران آزاد، دعوتی به همبستگی و متعهد شدن به مسیر تغییر است، مسیری که ضرورت آن نه تنها برای مردم ایران، بلکه برای تمامی آزادی‌خواهان در سطح جهانی حائز اهمیت است. اکنون زمان آن است که صدای آزادی‌خواهان ایران، در همه جا طنین‌انداز شود و جهان به تعهداتش در حمایت از آنها پاسخ دهد.

هفت روی هفت ـ پیام کنوانسیون ایران آزاد در واشینگتن چه بود؟ ـ قسمت دوم