هفت روی هفت ـ چرا رژیم روزانه دست به اعدام‌ می‌زند؟

۱۴۰۵/۲/۱۱

بررسی تازه‌ترین و مهمترین خبرها و تحولات هفته

سر خط مهمترین تحولات هفته:

ادامهٔ خون‌ریزیهای روزانه چرا؟

کارزارهای مقاومت علیه موج اعدامها و ضرورت حمایت از دولت موقت برای گذار دموکراتیک در ایران

پاسخهای آتشین به اعدام شورشگران دلیر

وضعیت کنونی آتش‌بس و پیامدهای آن

بالا گرفتن بحران درونی رژیم در زمینه‌های مختلف و بی‌راه‌حلی در قبال وضعیت وخیم اجتماعی

اعدامها تقریباً روزانه شده اجازه بدین تصاویری رو ببنیم:

این اعدامهای روزانه در شرایطی که رژیم در صحنهٔ بین‌المللی در منزوی‌ترین وضعیت قرار داره البته براش هزینهٔ زیادی داره، چرا به‌چنین هزینه‌یی تن می‌دهد؟

اولا درود به‌این شهیدان و شورشگران دلیر که رژیم رو به‌وحشت انداختن که به‌قول شما به‌رغم هزینه‌هایی که براش داره نمی‌تونه از اعدام روزانه اونها دست برداره و این نشونهٔ وحشت بسیار زیادش از تک‌تک این شورشگران هم هست.

اما در مورد هزینه که گفتین. نگرانی اصلی رژیم اصلاً از انزوای بین‌المللی نیست، نگرانی رژیم از داخل ایرانه. از جامعهٔ انفجاریه، بنا بر این در محاسباتش حسابی که روی داخل می‌کنه ۱۰۰ برابر حسابی است که روی خارج می‌کنه.

خب حتی داخل و جامعه رو هم که در نظر بگیریم، مگه این اعدامها خشم مردمو بیشتر نمی‌کنه؟

کاملاً درسته خشم مردمو بیشتر می‌کنه، اما تنها ابزارش برای کنترل جامعهٔ انفجاری هم سرکوب و در رأسش اعدامه. هیچ راه‌حل دیگه‌یی نداره. به‌همین دلیله که مجبور روزانه به‌اعدام مجاهدین و شورشگران ادامه بده. یا وقتی هم نمی‌تونه تعداد اعدامهای غیرسیاسی رو هر چه بالاتر ببره. ولی طبیعیه که این راه‌حل نیست و همون طور که رئیس‌جمهور برگزیدهٔ مقاومت هم در مورد هر یک از این اعدامها جنایتکارانه تأکید کرده، با این اعدامها نمی‌تونه از قیام بنیان‌کن مردم که در راهه جلوگیری کنه.

گفتین که رژیم از تک‌تک این مجاهدین و شورشگران که اعدام می‌کنه وحشت داره، چرا؟

چون تک‌تک اینها علائم و نشانه‌ها و طلایه‌های همون قیام بنیان‌کن هستند قیامی که با قیامهایی که تا حالا شاهدش بودیم فرق داره. سازمان‌یافته‌ است و با جلوداری واحدهای ارتش آزادی پیش خواهد رفت که منطقشان آتش جواب آتشه. این چیزیه که رژیم نه با موشک و نه با تیربار نمی‌تونه جلوشو بگیره.

از دلایلی هم که برای اعدام اونها میاره می شه به‌خوبی اینو فهمید

حمله به مأموران/ داشتن سلاح سرد یا گرم/ داشتن کوکتل مولوتف/ آتش زدن اماکن نظامی و خودروهای نظامی و. یعنی نشانه‌هایی از همون دو عامل سازمانیافتگی و سلاح که گفتم.

ضمناً ظهور این جوانان شورشگر و علت این‌که این‌قدر رژیم از اونها در غیظ و در ترس و نگرانی است اینه که مسیر اونا به‌ویژه روزی که اون قیام به‌پا بشه نه با سرکوب مسدود می‌شه نه با هیچ بهانه و روشی به انحراف می‌ره. شعارش صلح و آزادیه و چراغ راهنمایش هم نه شاه نه شیخه و جایی برای انحراف وجود نداره. شما حتماً حرفهای روزانهٔ اژه‌ای رو پا به‌پای همین اعدامهای روزانه دیدین غیظ و به‌هم ریختگی رو می‌شه از اون هم فهمید

هفت روی هفت ـ چرا رژیم روزانه  دست به اعدام‌ می‌زند؟ ـ قسمت دوم

 

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط