نقش برجسته دانشگاه صنعتی شریف در مبارزات ضددیکتاتوری مردم ایران

گفتگو با دکتر محمد محدث

در این قسمت از برنامه می‌خواهیم نگاهی داشته باشیم به نقش برجسته دانشگاه صنعتی شریف در مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران در دو دیکتاتوری شاه و شیخ.

دانشگاه صنعتی شریف تهران، دانشگاهی است که حاکمان مستبد مؤسس و میراث خوارش توجه ویژه‌یی به آن داشته و دارند. نه به‌خاطر حضور فرزندان نخبه و نابغه مردم ایران در این دانشگاه، بلکه به‌عنوان یک ویترین بیرونی برای تبلیغ و اجرای طرح و برنامه‌های حکومت.

تلاش پر خرج و مخارج سلاطین در این ۶۰ساله البته ناکام ماند و درختی در آن بارور شد که متولیانش هیچ دل خوشی از ثمره و میوه‌های آن ندارند. دانشگاهی که می‌خواست هماوردی با MIt آمریکا کند، در محیطی پر اختناق و استبدادی، نخبگانش را با این سؤال مواجه کرد که مگر با سرکوب و بی‌عدالتی، امکان رشد و توسعه و اصلا فرصت حیات آبرومندانه میسر است؟ در آن فضای سرد استبداد، گرمای قلب «مجید شریف واقفی» پاسخی جز نبرد با دیکتاتوری نیافت. او در پیکار با ساواک و خیانت اپورتونیستها، نبوغ و دانش و توانمندی خویش را برای رهایی خلق در زنجیرش به‌کار گرفت. آن‌قدر مرز سرخ ایستادگی به هر قیمت درخشان گردید که به افتخارش، نام دانشگاه، «شریف» شد. هم‌پیمانان و رهروان آن مرد دلیر، زنانی چون «مریم» بودند که «زندگی» را برای تحقق «آزادی» به میدان نبرد با دیکتاتوری ارزانی داشتند

اگرچه استبداد خون‌ریز خمینی با نام «شریف» بر سردر دانشگاه، صدها دانشجو و استاد هوادار راه و آرمان «مجید» را به خاک و خون کشید و با ضد انقلاب فرهنگی هزاران نخبه این میهن را راهی زندان اوین و دربدر شهرهای عالم کرد... اما دانشگاه «شریف» به استبداد قهاری که برای علم و دانش، ذره‌ای هم ارزش قائل نبود، نشان داد راه «مجید» همواره پیمودنی است و یک «نه» بزرگ به گوش ارتجاع پرتاب کرد. بهای این مبارزه با ستمگران غارتگری که هم‌چون اشغالگران مغول، آمده بودند تا بکشند و اسیر کنند و چپاول نمایند، اعدام و شکنجه و ناپدیدسازیهای قهری صدها و هزاران نفره بود