نگاهی به اجاره مسکن در ایران از دیماه ۱۴۰۴ تا امروز

اعداد خود سخن می‌گویند

دو روز پیش خبرگزاری حکومتی ایلنا نوشت هزینه حداقلی برای اجاره مسکن ۱۰ میلیون تومان در ماه است. این یعنی معادل حقوق پایه یک کارگر. در حالی که در دنیا هزینه مسکن باید یک چهارم حقوق پایه رو داشته باشد. خودتان حساب کنید که ۱۴ میلیون کارگر ایرانی و خانواده هاشون چطوری در فقر و بدمسکنی و بی‌مسکنی دست و پا می‌زنند. این در حالیه که اجاره‌های مسکن هم مرتب افزایش پیدا می‌کند

در حالی که درآمدها ثابت مانده، اجاره‌خانه در ایران هر ماه بالا می‌رود؛ مستأجران می‌گویند دیگر انتخابی ندارند: یا کوچ، یا بدهکاری….

ببینیم عددها چه می‌گویند؟ طبق گزارش خبر آنلاین در ۴ اسفند ۱۴۰۴ تورم نقطه‌ای اجاره در دی سال گذشته حدود ۳۲.۷ درصد و تورم سالانه: حدود ۳۵.۲ درصد بوده است.

یعن یک خانواده اگر در دیماه سال ۱۴۰۳ ۱۰ میلیون اجاره می‌داد، حالا در دیماه۱۴۰۴ باید حدود ۱۳ تا ۱۴ میلیون پرداخت کند.

اما واقعیت بازار از این هم بالاتر است. گزارشها نشان می‌دهد که در برخی موارد افزایش اجاره حتی به بیش از ۳۷ درصد رسیده و در مواردی «افزایش‌های بسیار شدید» حتی تا نزدیک ۱۰۰ درصد هم گزارش‌شده

اما حالا ببینیم قوانین چه می‌گفتند و چه شد؟

به گزارش اقتصاد آنلاین دولت در سال ۱۴۰۴ سقف افزایش را حدود ۲۵ تا ۲۶ درصد تعیین کرد و به مستاجران این پیام راداد:
اما در عمل هم‌چنان که دیدیم در همان ایام هم سقف افزایش اجاره‌بها از سقف ادعایی حکومت بالاتر رفته بود.

اما در ماههای اخیر و به‌طور مشخص از دی ۱۴۰۴ تا امروز در شرایط جنگ و تعطیلی کارخانه‌ها و مراکز تولیدی و بیکار شدن بسیاری از کارگران و کارمندان، اجاره‌خانه در ایران حداقل ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش یافته؛ اما درآمدها همراه آن رشد نکرده‌اند. نتیجه روشن است: فشار بیشتر بر مستأجران و شکل‌گیری یک بحران اجتماعی از جمله ریزش از طبقهٔ متوسط به طبقات پایین تر

به گزارش اقتصاد نیوز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ اقشار بزرگی از طبقه‌ٔ متوسط به طبقه‌ٔ پایین‌تر نزول کرده‌اند این اقشار به‌دلیل ناتوانی در تأمین هزینه‌های سکونت به حاشیه شهرها رانده شده‌اند اقتصاد نیوز در ادامه می‌افزاید: «تورم افسارگسیخته اجاره‌بها تنها جیب مستاجران را خالی نکرده، بلکه باعث شکل‌گیری موج جدیدی از جابه‌جایی‌های اجباری شده است. این جابه‌جایی‌ها که غالباً به شکل کوچ به مناطق ارزان‌تر، حاشیه‌نشینی و یا بازگشت به خانه والدین نمود پیدا می‌کند. »

اقتصاد نیوز با عنوان «فروپاشی استقلال و بحران بلوغ دوباره» می‌نویسد: یکی از غم‌انگیزترین پیامدهای بحران مسکن، بازگشت اجباری مجردهای مستقل یا حتی زوج‌های جوان به خانه پدری است.

این رسانه زیر عنوان وقتی اجاره‌بها تمام زندگی را می‌بلعد می‌نویسد:
وقتی تمام درآمد یک فرد صرفاً برای بقا در یک چهاردیواری هزینه می‌شود، . مستاجران با برداشت از پول پیش یا فروش دارایی‌های اندک خود مانند خودرو و طلا برای جبران افزایش اجاره‌بها، در واقع در حال مصرف کردن آینده خود هستند. این فقر فزاینده، قدرت ریسک‌پذیری و خلاقیت را از نیروی کار جوان می‌گیرد»

البته این تبهکاریهای رژیم از طرف مردم پاسخ خشم‌آگین خود را هم دارد که بیشک در انتظارش هست.

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط