فقر و گرانی جانها را به لب رسانده

سونامی گرانی در سبد معیشت

چند تا از تیترهای رسانه‌های حکومتی این روزها رو براتون میخونم: «سونامی گرانی در سبد معیشت، دهکهای بیشتری درگیر تله فقر شده‌اند، زندگی در تهران گرانتر از توان کادر درمان» اینها همه اعترافات رسانه‌هایی است که زیر سانسور شدید حکومتی گوشه‌ای از واقعیتها رو مجبورن منتشر کنند. اما واقعیت چیست؟

در ماه‌های اخیر موج فزاینده‌یی از تورم و گرانی، جان مردم را به لب رسانده.

مغازه دار: ماست یونانی برای ما آمده ۱۷۵ به ما داده‌اند، دویست هم قیمت مصرفشه. خب این هفته پیش ۱۵۰ تومن بود ماه پیشش باز ۱۳۰ تومن بود. یه بار که گفتی لبنیات گرونه ما هم باید گرون کنیم. یکبار گفتید که دلار رفته بالا باید گرون کنیم. دوازده و نیم درصد هم که به ما سود میدی. با ماهی بیست میلیون پول برق و صدمیلیون پول چرت و پرتهای دیگه. چه کسی مسبب این فاجعه ست؟؟؟

مردم می‌گویند: هر بار که وارد مغازه می‌شوی، قیمت جدیدی روی کالاها می‌بینی.
لبنیات، روغن، نوشابه، تنقلات، حبوبات، بیسکویت و حتی ساده‌ترین اقلام مصرفی، یکی پس از دیگری گران‌تر می‌شوند در این میان، حقوق و درآمدها هیچ تغییری نمی‌کند. حقوقی که قرار بود یک ماه زندگی را بچرخاند، حالا برای بسیاری از خانواده‌ها به یک هفته هم نمی‌رسد.

چیزی که بیشتر از همه به چشم میاد افزایش سرسام‌آور قیمتهاست انگار نه سه ماه بلکه چند سال گذشته. همین سس ۲۲۵ هزار تومانی شده ۳۴۰ هزار تومن اینم بهتون بگم تازه این قیمت قدیمه. قیمت جدیدش شده ۴۰۰و خورده ای. همین چیپس دل مزه تو قطعی اینترنت شده ۱۸۰ هزار تومن الآن شده ۲۱۰ هزار تومن. کوچیکش شده ۱۰۵ هزار تومن. واقعاً دیگه نمیدونم چی باید گفت. هر بار که برمی‌گردیم این قیمتها یک پله بالاتر رفته و قدرت خرید مردم یک پله پایین‌تر آمده.

آیا در حکومت آخوندی هیچ راه‌کار اقتصادی و مدیریتی‌ای هست؟ وقتی پاسخ منفی است باید نتیجه گرفت که این فشارهای بی‌اندازه به زندگی مردم سرانجام به قیامی بنیان‌کن که هرنوع ستم و غارت رو به پایان برسونه، ختم می‌شوند.

این است