کارنامه سیاه یک‌ساله ولایت فقیه در جنگ با زنان کارگر

عملکرد یک‌ساله رژیم آخوندی بر علیه زنان کارگر

در آستانه اول ماه مه، روز جهانی کارگر، بررسی عملکرد یک‌ساله رژیم آخوندی پرده از یک تهاجم سازمان‌یافته علیه زنان کارگر برمی‌دارد. دستگاه سرکوب و غارت ولایت فقیه با نهادینه کردن استثمار سیستماتیک، نیمی از پیکره فعال جامعه را از چرخه اقتصاد رسمی حذف کرده و با نابودی کرامت انسانی، میلیون‌ها زن تحصیل‌کرده و سرپرست خانوار را به سیاهچال‌ مشاغل کاذب و غیررسمی رانده است.

دروغ‌پردازی رژیم در برابر حقایق مقاومت

در حالی که رژیم با عددسازی تلاش می‌کند ابعاد فاجعه را کوچک جلوه دهند، گزارش‌های مستند مقاومت ایران عمق خیانت به‌حقوق زحمتکشان را افشا می‌کند. آمار زنان اخراج شده از کار در یکسال اخیر، حداقل به‌بیش از ۷۰۰هزار زن با احتساب اخراجهای پنهان است و درحالیکه رژیم سعی در پنهان کردن آمار دقیق زنان شاغل در کارهای غیررسمی است ولی بیش از ۸۰درصد زنان شاغل نیز بدون بیمه و امنیت شغلی هستند.

و مهمتر اینکه مطابق مصوبه شورای عالی کار، برای کارگران زن در کارگاههای زیر۱۰نفر، یکسوم حقوق مصوب کارگران مرد میباشد.

استثمار سیستماتیک؛ سلاح رژیم علیه کرامت زنان

در دیکتاتوری حاکم بر ایران، استثمار تنها یک پدیده اقتصادی نیست، بلکه ابزاری برای سرکوب است. پزشکیان رئیس‌جمهور خامنه‌ای در حالی فرامین ولی‌فقیه را اجرا می‌کند که ساختار قدرت در ایران، اساساً برای کرامت زنان ارزشی قائل نیست.

رانده شدن متخصصان به مشاغل غیررسمی: یکی از تکان‌دهنده‌ترین جنبه‌های عملکرد یک‌ساله رژیم، هدر دادن سرمایه‌های انسانی هزاران زن تحصیل‌کرده و متخصص، به‌دلیل تبعیض‌های جنسیتی، از دستیابی به‌شغل مناسب است که برای بقا خود و خانوادهایشان، به‌دست‌فروشی، کارگری در کارگاه‌های زیرزمینی و مشاغل کاذب روی آورده‌اند. آمار بیکار شدن آنها به‌بیش از یک میلیون زن در سال ۱۴۰۴ میرسد که هیچ چتر حمایتی ندارند.

تعدیل جنسیتی: گزارش‌ها حاکی از آن است که در موج اخیر تعدیل نیروها به‌دلیل بحران‌های خودساخته رژیم، نرخ مشارکت زنان از ۱۴.۵ درصد به ۱۳.۶ درصد سقوط کرده است، که نشان‌دهنده اولویت رژیم در حذف زنان از محیط‌های کاری است.و نرخ بیکاری زنان جوان (۱۵ تا ۲۴ سال) به‌مرز بحرانی ۳۰.۹ درصد رسیده است؛ یعنی از هر سه زن جوان جویای کار، یکی با در بسته مواجه می‌شود.

سرپرستان خانوار در بن‌بست معیشت: زنان سرپرست خانوار که ستون‌های اصلی خانواده هستند، در چنگال غارتگری رژیم بیشترآسیب دیده‌اند. نبود حمایت‌های دولتی و غارت بودجه‌های حمایتی توسط مزدوران ولایت فقیه، این قشر فداکار را به‌زیر خط فقر مطلق رانده است، چرا که در استانهای مثل قزوین، البرزو آذربایجان شرقی، کارفرمایان وابسته به‌سپاه پاسداران زنان را مجبور به امضای سفته‌های سنگین و قراردادهای سفید‌امضا کرده اند. و در استانهای نظیر سیستان و بلوچستان و کردستان، نرخ بیکاری واقعی زنان به بالای ۷۰درصد رسیده است.

زنان کارگر در بخش کشاورزی و بسته‌بندی در جنوب کشور، عملاً در شرایط «کار اجباری» و بدون کوچکترین امکانات بهداشتی فعالیت می‌کنند که منجر به‌گسترش بیماری‌های شغلی مزمن در میان آنان شده است.

تأمین بودجه سرکوب از سفره زنان

تحقیقات نشان می‌دهد که بخشی از بودجه‌ای که باید صرف «بیمه بیکاری زنان» می‌شد، با دستور ولی‌فقیه رژیم و هماهنگی پزشکیان رئیس‌جمهور خامنه‌ای، مستقیماً به نهادهای سرکوبگر مثل «گشت‌های موسوم به‌حجاب» و «نیروهای نیابتی» منتقل شده است. این یعنی رژیم از گرسنگی دادن به‌زنان کارگر، هزینه سرکوب خود آن‌ها را تأمین می‌کند.

غارت ملی؛ از سفره کارگران تا تنور جنگ‌افروزی

ریشه این فلاکت، نه در کمبود منابع، بلکه در ساختار غارتی رژیم است. بودجه‌هایی که باید صرف ایجاد اشتغال پایدار برای زنان می‌شد، توسط رژیم آخوندی در مسیر تامین پروژه های اتمی و موشکی و حمایت از نیروهای نیابتی و جنگ افروزی در منطقه و تقویت دستگاههای سرکوب، سرمایه گذاری شده است.

اما پاسخ زنان ایران به‌این آپارتاید جنسیتی، سکوت نبوده است. خیزش‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ و تداوم فعالیت زنان کارگر، نشاندهنده پیشتازی آنها در  نبرد برای سرنگونی هستند. آن‌ها به خوبی درک کرده‌اند که:

حقوق کارگر از مسیر آزادی می‌گذرد.

تا زمانی که دیکتاتوری دینی بر سر کار است، فقر و استثمار نهادینه باقی خواهد ماند.

پیام روز جهانی کارگر: طنین قیام برای آزادی

روز جهانی کارگر برای زنان ستمدیده ایران، فراخوانی برای استمرار ایستادگی است. رژیم آخوندی با بیکارسازی و توهین به‌کرامت زنان، قصد داشت آن‌ها را خانه‌نشین کند، اما امروز این زنان رنج‌دیده به‌بخشی جدایی‌ناپذیر از پیکره مقاومت ایران برای سرنگونی تبدیل شده‌اند.

اول ماه مه امسال، طنین فریادهای حق‌طلبانه زنان کارگر، نویدبخش این حقیقت است که پایان استثمار و بازپس‌گیری کرامت انسانی، تنها در گرو انهدام تمامیت رژیم آخوندی و استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین از دولت است که طلایه داران آن زنان شجاعی هستند که پایان این رژیم زن ستیز را رقم خواهند زد.