بیگدلی: تاخیر در مذاکره و حل مسئله محاصره جایز نیست؛ هر تاخیر پیامدهای اجتماعی و سیاسی دارد

استراتژی واشینگتن از فشار نظامی به «خفقان اقتصادی» تغییر یافت؛ ضرورت اتخاذ تصمیمات مصلحتی برای عبور از بن‌بست

در شرایطی که تنش‌های ایران و آمریکا به وضعیت «تعلیق راهبردی» رسیده است، محاصره دریایی و انسداد تنگه هرمز به اصلی‌ترین ابزار فشار علیه معیشت مردم تبدیل شده است. بیگدلی، تحلیل‌گر رسانه حکومتی، با هشدار نسبت به وضعیت فرساینده کنونی تاکید می‌کند که راهبرد نظامی آمریکا به یک «جنگ اقتصادی بدون شلیک گلوله» تغییر ماهیت داده و در این شرایط، راهی جز ورود به مذاکره جامع برای نجات اقتصاد و معیشت ۹۰ میلیون ایرانی باقی نمانده است.

تغییر استراتژی آمریکا: از موشک‌زنی به خفقان اقتصادی

به باور کارشناسان، حضور نظامی آمریکا در آب‌های منطقه اکنون کارکردی مشابه یک محاصره کلاسیک یافته است که بدون هزینه‌های جنگ مستقیم، آثار مخربی بر پیکره اقتصاد داخلی دارد. بیگدلی در این باره می‌گوید:

«استراتژی نظامی به استراتژی اقتصادی تغییر یافته و این بسیار خطرناک است. آمریکایی‌ها به این جمع‌بندی رسیده‌اند که اقتصاد ایران را در حالت خفقان نگه دارند. این محاصره دریایی، بدون آنکه کشته‌ای داده شود، به یک استراتژی تبدیل شده است که می‌تواند بدون هزینه، مدت‌ها ادامه یابد».

تنگه هرمز؛ نقطه کانونی منازعه و فشار بر معیشت

بسته ماندن یا محدودیت در این گذرگاه حیاتی، نه‌تنها صادرات نفت را با دشواری روبه‌رو کرده، بلکه ثبات بازار داخلی و جریان ارز را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. بیگدلی هشدار می‌دهد که تداوم این وضعیت می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به چاه‌های نفت وارد کرده و فروش نفت را به کلی از بین ببرد. وی اعتراف می کند که نشانه‌های «خستگی و بی‌تابی» در سطح جامعه کاملاً مشهود است و نمی‌توان سرنوشت مردم را به تاسیسات هسته‌ای گره زد.

شکست طرح‌های مرحله‌ای و اصرار بر «مذاکره جامع»

گزارش‌ها حاکی از آن است که پیشنهادهای ایران برای بازگشایی داوطلبانه تنگه هرمز در قبال لغو محاصره، از سوی طرف آمریکایی رد شده است. بیگدلی دلیل این امر را اصرار دولت ترامپ بر حل‌وفصل تمامی موضوعات (شامل مسائل هسته‌ای و منطقه‌ای) در یک چارچوب واحد می‌داند. 

پیشنهاد دیپلماتیک: مصلحت‌سنجی برای حفظ نظام و معیشت

بیگدلی در هراس از پیامدهای اجتماعی که همان شورش و قیام مردم است؛ و برای خروج از این وضعیت خطرناک، نتیجه گیری کرد که:

• ضرورت مذاکره مستقیم: باید انتظارات به صورت مکتوب اعلام شده و موضوعات هرمز، محاصره و هسته‌ای به‌طور هم‌زمان روی میز قرار گیرند.

• توقف موقت فعالیت‌ها: اگر مصلحت کشور در توقف موقت برخی فعالیت‌ها برای برداشتن فشار از دوش مردم باشد، نباید در این تصمیم تاخیر کرد.

• پیشگیری از پیامدهای اجتماعی: هرگونه تاخیر در تصمیم‌گیری می‌تواند منجر به پیامدهای اجتماعی و سیاسی داخلی پیچیده‌تری شود.