نگاهی به وداع فرمانده وحید بنی عامریان با مادرش از قزلحصار

صدای وحید بنی عامریان - زندان قزلحصار

گزارش و گفتگو با امینه قرایی

«مامان جان

دشمنان و قاتلان مردم ایران بازجویان وزارت اطلاعات بارها در اتاق‌های بازجویی سعی کردند که عواطفی رو که نسبت به تو دارم تحریک کنند تا مرا بشکنند دلسوز تو شده بودند و می‌گفتند به‌خاطر مادرت دست بکش. راستش را بخواهی من همیشه با عواطفی که نسبت به تو داشتم در جنگ بوده‌ام بارها در انفرادی به یاد تو دور از چشم دژخیمان بغض کردم آنجا که در کرج با تو خداحافظی کردم و نمی‌دانستم که چه در پیش است آخرین دیدار را می‌گویم ساعتها اشک ریختم اما یک انقلابی یک هوادار مجاهد عواطفش به گستره‌ٔ تمام کودکان یتیم بینوا تمام مادران داغدار تمام زنان سرکوب‌شده تمام کارگران زحمتکش وسعت یافته است».

این بخشی از پیام فرمانده وحید بنی عامریان خطاب به مادرش است که در چهلمین روز شهادتش از سیمای آزادی پخش شد. در این قسمت از برنامه می‌خواهیم نگاهی داشته باشیم به این و این‌که این پیام چه چیزی را تداعی می‌کنه؟ این تداوم مسیر از شهیدان در سال ۶۰ تا امروز در این شهدا چه پیامی دارد؟ و این پیام خطاب به چه کس یا چه کسانی است؟