معیشت گروگان سیاست‌های حکومتی

تحمیل فقر فراگیر به مردم ایران توسط حکومت آخوندی

یکی از شوم‌ترین نتایج حاکمیت آخوندی بر میهنمون ایران، غارت و چپاول سرمایه‌های ملی و تحمیل فقر فراگیر به مردم ایران است، فقری که برای مردم کشوری با ثروت و غنای ایران، هیچ دلیل اقتصادی ندارد، رژیم و به‌خصوص دولت پزشکیان مدعی هستند که همه‌چیز را حل می‌کنند و در این شرایط جنگی مدیریت امور را در دست دارند؛ اما آنچه مردم ایران می‌بینند این است که بحران‌ها زاییده‌ی سیاست‌های ضدمردمی رژیم آخوندی است.

اقتصاددان حکومتی تأکید می‌کند که اقتصاد ایران «گروگان سیاست» است؛ جمله‌یی که عمق بحران را در نسبت قدرت و مدیریت اقتصادی نشان می‌دهد. در حاکمیت آخوندی طی ۴۶سال گذشته، تصمیم‌های کلان اقتصادی، به‌جای آن‌که از مسیر علم و منافع ملی بگذرند، همواره تحت‌تأثیر محاسبات و منافع سیاسی و نظامی ــ با محور حفظ نظام به‌قیمت ایجاد بحران معیشت برای مردم ــ گرفته شده‌اند.

کارشناس حکومتی که به «اقتصاد گروگان سیاست» حاکم اشاره دارد، راه برون‌رفت از این چرخه را در «اصلاحات ساختاری» می‌داند؛ اصلاحاتی که با بود و نبود حاکمیت نسبت مستقیم دارد: «استقلال بانک مرکزی، بازنگری در ساختار بودجه، مهار هزینه‌های غیرضروری نهادهای فرادولتی و کاهش هزینه‌های برون‌مرزی. تا زمانی که این اصلاحات تحقق نیابد، اقتصاد ایران در چرخه‌ٔ معیوبی از تصمیم‌های سیاسی و پیامدهای اقتصادی گرفتار خواهد ماند.»