بحران دارو از وعده تا واقعیت تلخ
۱۴۰۵/۴/۱۲
افزایش قیمت دارو
یکی از موضوعاتی که در هر عملکرد و تصمیم اقتصادی حکومت آخوندی بهصورت سرسامآوری افزایش قیمت پیدا میکنه، دارو و درمان هست! از سال ۱۴۰۰ تا الان چندبار افزایش قیمت تا ۶۰۰ درصدی رو مردم تجربه کردن؛ اما این روزها باز اوضاع وخیمتراز گذشته است.
برای هزاران بیمار سرطانی، بیماران خاص و خانوادههایی که هر روز با نسخههای پزشکی سر و کار دارند، جنگ اصلی نه در اتاقهای درمان که در داروخانهها جریان داره. جنگی برای پیدا کردن دارو و گام سخت بعدی پرداخت هزینههایی هست که هر روز سنگینتر میشه.»
حالا نمکپاشیدن کارگزاران و مهرههای رژیم برزخم بیماران هم مشکل مضاعفه که مدعی موفقیت در مدیریت بازار دارو هم هستن؛ اما روایت بیماران حکایت دیگهایه؛ افزایش چند برابری قیمت برخی داروها، کمبود اقلام حیاتی و نگرانی از آینده درمان.»
بله دیدیم که شرایط بهچه صورتی هست؛ اما رئیس سازمان غذا و دارو رژیم گفته: «مشکل عمدتاً مربوط به داروهای برند وارداتی است و بسیاری از داروهای داخلی همچنان با قیمت پایین عرضه میشوند.» بعد هم مدعی شده که رژیم ذخایر راهبردی دارو در اختیار داره و اینطوری بحران کمبود دارو رو مهار کرده!
پیش از این یک نمونه از صحبتهای هموطنانمون در گرانی دارو رو شنیدیم حالا یک اعتراف از مجتبی یوسفی، عضو مجلس رژیم بشنویم بعد این موضوع رو بیشتر بررسی میکنیم
مجتبی یوسفی: «برخی داروها برای بیماران خاص چهار تا پنج برابر گران شدهاند.»
«بخش بزرگی از داروسازی کشور در اختیار نهادهای دولتی و شبهدولتی است و بنابراین نمیتوان همه مشکلات را به جنگ یا شرایط خارجی نسبت داد.»
اینکه رئیس سازمان غذا و داروی رژیم منکر کمبود و گرانی سرسامآور دارو میشه، بهخاطر همون شرکتهای خصولتیه که کلان به جیب رژیم میریزه و محل چپاولهای آنچنانیه و اغلب هم زیرمجموعهی بیت خامنهای هستن مثل برکت و بقیهی این شرکتهای داروساز.
خب بگذارید کمی این موضوع رو درمقایسه روایتها بررسی کنیم.
از یکطرف مردم ایران با افزایش چندبرابری قیمت دارو مواجه هستن.
از طرف دیگه رژیم ارز ترجیحی دارو رو کاهش داده
در این شرایط رژیم مدعیه بازار دارو رو کنترل میکنه
این در شرایطیه که برای خیلی از خانوادهها، بیماری دیگه فقط یک بحران درمانی نیست؛ بلکه یک بحران شدید اقتصادیه!
نکته قابل توجه هم اینه که حتی گزارشهای رسمی هم از افزایش قیمت بیش از هزار قلم دارو و کاهش منابع ارزی حوزه دارو خبر میدن.
اما بالاخره چه کسی مسئول این شرایط فاجعهبار در حوزهی سلامت و درمانه؟
چهکسی پاسخگوی حذف تدریجی حمایتهای ارزی بدون ایجاد پوشش بیمههای کافی هست؟
چه کسی مسول ناکارآمد شدن بیمهها است؟
در بررسی این بحران نمیشه با دید اقتصادی صرف نگاه کرد؛ چون در هر بحران اقتصادی، اعداد و آمار اهمیت دارن؛ اما در حوزه سلامت، پشت هر عدد سلامت و جان یک انسان قرار داره. وقتی قیمت دارو چند برابر میشود، مسئله فقط اقتصاد نیست؛ مسئله حق دسترسی به درمان و حق زندگیه و تا زمانی که این هزارتوی فساد و چپاول بر میهن ما حاکمه، هرچیزی ازجمله سلامت مردم ایران، فرصت و غنیمتی برای چپاول بیشتره،
