بازگشایی شتابزده مجلس ارتجاع در غیاب محمد باقر قالیباف
۱۴۰۵/۴/۲۴
چه وضعیتی را میشود از این صحنه نتیجه گرفت؟
گفتگو با خسرو شکراللهی
شامگاه دوشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵، مجلس ارتجاع آخوندی پس از نزدیک به ۵ ماه تعطیلی مطلق، سرانجام در جلسهای شتابزده، شبانه و در غیاب محمدباقر قالیباف بازگشایی شد. پارلمانی که از زمان آغاز جنگ عملاً فلج و منحل شده بود. به این موضوع میپردازیم که رژیم از برگزاری نمایش بازگشایی چه هدفی را دنبال میکنه و چه وضعیتی رو میشه از این صحنه نتیجه گرفت.
چرا رژیم در این شرایط اضطراری و به صورت شبانه اقدام به بازگشایی مجلس کرد؟ و به نظر شما رژیم چه اهدافی را دنبال میکند؟
اول؛ تثبیت موقعیت متزلزل مجتبی خامنهای: نصب تصاویر مجتبی خامنهای در صحن علنی مجلس نشان میدهد که او درست مانند نمایشهای جنازهگردانی پدرش، به شدت به این مانورهای تبلیغاتی نیاز دارد تا مشروعیت نداشته خود را در رأس هرم قدرت تثبیت کند و به نیروهای وحشتزده نظام بگوید که سکاندار جدید کیست.
دوم؛ پیشبرد سیاست جنگطلبانه و تروریستی: رژیم برای بقای خود راهی جز صدور بحران ندارد. سر دادن شعارهای انتقام در صحن مجلس و وصول فوری طرح موسوم به "اقدام راهبردی امنیت تنگه هرمز و خلیج فارس" در همان نخستین جلسه شبانه، گویای این است که مجتبی خامنهای میخواهد از اهرم مجلس برای دمیدن در تنور جنگافروزی و باجخواهی منطقهای استفاده کند.
سوم؛ مهار و مدیریت جنگ گرگها در درون رژیم: تعطیلی ۵ ماهه مجلس بعد از آتشبس، به یکی از داغترین نقاط درگیری باند پایداری (به سرکردگی رسایی) و باند قالیباف تبدیل شده بود. باند پایداری با متهم کردن قالیباف به ممانعت از برگزاری جلسات برای پیشبرد مذاکرات پنهانی با آمریکا، حتی تهدید به تحصن و برگزاری جلسات علنی در خیابان کرده بودند. اکنون رژیم ناچار شده این بازگشایی را کلید بزند تا سگدعوای باندهای غارتگر برای سهمخواهی از قدرت را از کف خیابانها و تجمعات شبانه به درون اصطبل مجلس منتقل و آن را مهار کند.
چهارم؛ سوپاپ اطمینانی برای شرایط انفجاری جامعه: مهرههای خود مجلس هم معترفند که کارد به استخوان مردم رسیده است. در همین جلسه اول، سخنگوی کمیسیون آییننامه داخلی اعتراف کرد که در این ۵ ماه مورد اعتراض و مطالبه شدید مردم بودهاند. نماینده دیگری اقرار کرد که از دست رفتن اعتماد عمومی یک "تهدید حیاتی" برای رژیم است. آنها میخواهند با چند غرفه خالی به نام رسیدگی به معیشت، خشم فروخورده جامعه را مهار کنند
شما به موضوعاتی اشاره کردید که بسا فراتر از این نمایش صوری بود و به وضعیت کلی که رژیم در آن قرار داره راه می بره. مختصات این وضعیت رژیم رو شما چطور ارزیابی می کنید.
بازگشایی مجلس ارتجاع هرگز نمیتواند بر بحرانهای ساختاری و مرگبار رژیم سرپوش بگذارد. امروز رژیم در چهار محور اساسی در بنبست کامل قرار دارد:
یک؛ جنگ مهارناپذیر گرگها در حادترین وضعیت: شکاف در راس حاکمیت عمیقتر از آن است که وصله پینه شود. حملات بیسابقه صداوسیما به قالیباف، متهم کردن او به معاملهگری و مخالفت آشکار باند پایداری با مذاکرات آمریکا و خواست شنیع آنها برای استعفای عراقچی، همگی نشاندهنده یک فلج ساختاری در هرم قدرت پس از حذف فیزیکی خامنهای پدر است.
دو؛ انزوای مطلق بینالمللی و منطقهای: با شعلهور شدن مجدد آتش جنگ، انزوای رژیم شتاب بیسابقهای گرفته است. نمونه بارز آن، لیستگذاری تروریستی سپاه پاسداران توسط دولت انگلستان است که نشان میدهد جامعه جهانی دیگر هیچ شانس و آیندهای برای بقای این اختاپوس جنگافروز قائل نیست.
سه؛ شروع مجدد اعتراضات کارگری در بستر فروپاشی اقتصادی: علیرغم فضای جنگی و امنیتی، اعتراضات معیشتی به دلیل وضعیت فاجعهبار زندگی تودهها مجدداً سر باز کرده است. ما شاهد یک فروپاشی تمامعیار هستیم:
در بخش مسکن: کارگری که کل دریافتیاش ۲۲ میلیون تومان است، چطور میتواند از پس ودیعه ۱.۵ میلیاردی و اجاره ۳۰ میلیون تومانی برآید؟
در بخش بهداشت: تورم شدید دارو کارگران را به جایی رسانده که در داروخانهها نسخهها را رها میکنند و از درمان منصرف میشوند.
بحران انرژی و تاریکی: حملات نظامی اخیر ۶۰ هزار میلیارد تومان خسارت مستقیم به زیرساختهای برق وارد کرده و کسری برق را به مرز فاجعهبار ۱۷ هزار مگاوات رسانده است. صنایع و خطوط تولید متوقف شده، کارگران بیکار و بیحقوق ماندهاند و مردم در گرمای طاقتفرسا بدون آب و برق رها شدهاند. این هزینه سنگین جنگطلبی است که رژیم غارتگر از جیب و سفره مردم پرداخت میکند.
چهار؛ شکست ماشین سرکوب و پیشتازی کانونهای شورشی: رژیم تصور میکرد با موج اعدامها و سرکوب وحشیانه میتواند فضای رعب و وحشت ایجاد کند. اما به عنوان یک دماسنج سیاسی، امروز میبینیم که این سرکوب عریان کوچکترین خللی در عزم مردم ایجاد نکرده است. گسترش روزافزون کانونهای شورشی مجاهدین خلق و تداوم عملیاتهای ضد اختناق آنها در سراسر میهن، مایه وحشت مدام سپاه پاسداران و اتاقهای فکر رژیم شده است. کانونهای شورشی نشان دادند که ارتش آزادیستان تودهها، کابوس شب و روز مجتبی خامنهای و دستگاه امنیتی اوست و این وضعیت انفجاری، مستقیماً به سمت قیام نهایی و سرنگونی این رژیم ضدبشری پیش میرود.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
