فریاد اعتراض اقشار مختلف میهن به آسمان می‌رود

نگاهی به اعتراضات اقشار مختلف مردم

گزارش و گفتگو با مهری سعادت

تصاویری از اعتراضات اقشار مختلف مردم در روزهای اخیر رو دیدیم و همراه هستیم با خانم مهری سعادت تا نگاهی به این موضوع داشته باشیم

الان ابعاد اعتراضات اقشار مردم به چه صورت هست و خواستها و حرفهاشون چیه؟

ابتدا اجازه بدین درودهای خودم رو نثار مجاهد شهید سربدار شده امروز مهدی خانکی کنم. اگر تنها نگاه کوتاهی به ابعاد این اعتراضات بکنیم، میشه به این موارد اشاره کرد:

سه‌شنبه‌های نه به اعدام در ۱۳۰‌امین هفته آن هم در ۵۹ زندان که نیشابور هم همین هفته اضافه شد.

اعتصاب غذای ۱۵۰۰ زندانی زیر حکم اعدام در واحد ۲ قزلحصار با خواسته نه به اعدام که روز ۲۸ تیر خانواده‌های زندانیان هم جلو زندان قزلحصار تجمع کرده و شعار نه به اعدام دادند.

از زندانها شروع کردم چون بهرحال، خفقان‌ترین نقطه و زیر سرکوب مستقیم و البته پنهان هر رژیم دیکتاتوری، زندانها هستند، وقتی این قضیه به رژیم فاشیستی آخوندی، میرسه که حالت فاجعه و متفاوتی پیدا می‌کنه، حالا اگر به اعتراضات شهرهای میهن هم فقط یک نگاه کوتاهی بکنیم، در همین چند روز اخیر اینها مواردش هستند:

کارگران پویا نخ در ایلام در اعتراض به بیکاری و وضعیت بد معیشتی در مقابل استانداری رژیم تجمع کردند

اعتصاب و تحصن متقاضیان مسکن در اراک؛ برای چهارمین روز متوالی ۱۴۰۵۰۴۳۰

تجمع اعتراضی بازنشستگان مخابرات در اصفهان، کرمانشاه، سنندج، بیجار با شعار ستاد فرمان امام مخابرات رو برده حق ماها رو خورده

اعتماد موبیل سپاه مخابرات رو برده حق ماها را خورده

اعتصاب کارگران ریخته‌گری ماشین‌سازی در تبریزی ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵

در اراک- تجمع و اعتراض متقاضیان نهضت ملی مسکن برای دومین روز ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵ [اسم نهضت را هم برای چاپیدن بیشتر مردم رویش گذاشته‌اند

- تهران- تجمع غارت‌شدگان شرکت آرین پارس موتور ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵

- تجمع اعتراضی بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵ با شعارهای مشابه

زیرنویس: اهواز ـ بازنشستگان تأمین اجتماعی ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵

زیرنویس: اراک ـ متقاضیان مسکن ـ ۲۸ تیر ۱۴۰۵

زیرنویس: یزد ـ متقاضیان مسکن ـ ۲۸ تیر

با شعارهایی مثل: مدعی عدالت تا کی دروغ به ملت

خیابان خیابان سنگر زحمتکشان

تورم گرانی نه به جنگ و ویرانی

تجمع اعتراض حق مسلم ماست

جنگ‌افروزی کافیه سفره ما خالیه

و تا اعتراضات مردم به قطع‌های مکرر برق، گاز، آب یعنی اولیه‌ترین نیازهای معیشت سادهٔ مردم که روزانه اتفاق می‌افته و اعتراضات مردم از جمله اهالی شهرقدس، و تا اعتراضات دانشجویان، اساتید، دانش‌آموزان در چند هفته قبلتر و البته زنجیرهٔ این اعترضات کماکان رو به گسترش به‌لحاظ کمی و تنوع افشار مردم است و خواسته‌هایشان هم که برخی از شعارهایشان ذکر شد، مشخص و ملموس است که صرفاً صنفی نیست و بار سیاسی داره و حتی خط و خطوط رژیم را نشونه می‌گیره از جمله سیاست جنگ‌افروزی، سیاست سرکوب و خفقان و سیاست‌های غارتگرانهٔ ثروت کشور و حق و حقوق اولیهٔ مردم.

با توجه به سرکوب اجتماعی و افزایش اعدامها که رژیم دائما هم افزایش میده قاعدتاً باید این انتظار رو میداشت که اعتراضات کمتر باشه پس چرا شاهدیم که بیشتر شده؟

به نظرم به این سؤال از دو وجه میشه پرداخت، یکی خواسته‌های مردم و چیزی که روی آن انگشت می‌گذارند و دومی هم نحوهٔ برخورد رژیم با این پدیده. خواسته‌های مردم، آن هم در هوای بیش از ۵۰ درجهٔ خوزستان با قطعی‌های مکرر آب، روی امورات لوکس و کمالیات نیست، روی اولیه‌ترین نیازها و پایه‌ای‌ترین حقوقشان است: از سرمایهٔ جان در چالش نه به اعدم، تا غارت سرمایه‌هایی که مردم با کد یمین و عرق جبین به نهادهای این رژیم داده‌اند که روزی مسکن یا ماشین بگیرند، . خب مردم می‌بینند که این رژیم توانایی تولید شغل نداره، پولش از بی‌ارزش‌ترین پول‌های دنیا شده، زیرساخت‌های کشور ویرانه، بحران آب در خیلی از شهرها حتی تهران، وجود داره، کشوری که دریای نفت و گاز داره، اما در تأمین گاز مردم مونده

از طرفی مردم می‌بینند که آقازاده‌ها و پاسداران و خانواده‌هاشون بدون هیچ رنجی و زحمتی از همه چیز برخوردارند و شاهد این تبعیض تحقیرآمیز و توهینی، هستند
و می‌بینند که این رژیم همان‌طور که عرصه سیاسی حتی عاجز از یک قدم اصلاحاته، در در عرصهٔ اقتصادی هم هیچگونه اصلاحی نمیتونه ایجاد کنه، به‌خاطر همین تنها راهش اعتراض و آمدن به کف خیابانو، حتی اگه بهایش سرکوب بیشتر و دستگیری و تبعات بعدی باشه، و هر روز هم بیشتر میشه، ممکنه که هر بار شکل آن عوض بشه، ولی اعتراضات بی‌پایان ادامه داره

این را میشه هم از قیامهای تسلسلی از سالهای ۸۸ و ۹۶ و ۹۸ و ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ ببینیم، هم در ایستادگی و مقاومت نمادها و پیشتازان مردم یعنی شجاعت بی‌نظیر کانون‌های شورشی که حتی با اعدام و شکنجه هم نه تنها کم نشدند و توقف نخوردند بلکه پایداری و ادامه‌داری این نسل میره که طومار این رژیم رو در هم بپیچه و به زباله‌دان تاریخ بیندازه.

نسلی که امروز می‌بینیم در سن ۲۵ سالگی مجاهد شهید مهدی خانکی یک زرادخانه علیه دستگاه دیکتاتوری آخوندی راه می‌اندازه نسلی که در ادامه چند دهه مبارزه علیه شاه و شیخ آبدیده شده و در سازمانیافتگی در کانون‌های شورشی به سازماندهی قیام مردم ایران مشغوله. بله قطعاً اینها بر سرکوب و وحشت افکنی و شیطان‌سازیهای رژیم و شاه و شیخ پیروز شده و میشن.