ایتالیا؛ جایی که صدای ایران از مرز سیاست عبور کرد
۱۴۰۵/۵/۲
از پارلمان و سنای ایتالیا تا نشستهای بینالمللی، سخنرانان با گرایشهای مختلف بر یک نکته تأکید کردند؛ راهحل بحران ایران در تغییر مسیر سیاستهای گذشته و حمایت از مردم ایران است.
هشت روز از کارزار سهروزه ایتالیا که روز ۲۵ تیر آغاز شد میگذرد؛ کارزاری که در قالب پنج اجلاس مختلف برگزار شد. در این بخش همراه خانم سهیلا دشتی هستیم تا از زاویهای دیگر به این رویداد بپردازیم. سلام عرض میکنم خدمت شما خانم دشتی و از اینکه دعوت ما را پذیرفتید، سپاسگزارم.
با سلام خدمت شما. همچنین یاد و خاطره شهید سرفراز، مهدی خانکی، را گرامی میدارم؛ کسی که بار دیگر به همه ما یادآوری کرد باید بر تعهد خود برای رسیدن مردم ایران به آزادی پایدار بمانیم. در خدمت شما هستم.
همانطور که در مقدمه اشاره کردم، سؤال من درباره کارزار ایتالیاست. شما در بسیاری از این کارزارها یا حضور مستقیم داشتهاید یا آنها را از نزدیک دنبال کردهاید. مجموعه این اجلاسهای اخیر ایتالیا را چگونه ارزیابی میکنید و چه تصویری از آن دیدید؟
سهیلا دشتی:
متأسفانه به دلایلی امکان حضور در ایتالیا را نداشتم، اما به لطف سیمای آزادی توانستم همه برنامهها را بهطور کامل دنبال کنم. واقعاً این امکان یک موهبت بود؛ چرا که تمام پنج برنامه را از ابتدا تا انتها دیدم.
برنامه استماع در کمیسیون حقوق بشر سنای ایتالیا، نشست پارلمان، گردهمایی ایرانیان، مراسم اهدای کتاب امضاهای نمایندگان در حمایت از مقاومت ایران، نشست مربوط به برنامه دهمادهای خانم رجوی و همچنین برنامههایی که در یکی از مؤسسات پژوهشی برگزار شد، همگی از نزدیک قابل پیگیری بودند.
اگر به فهرست سخنرانان نگاه کنیم، با طیف گستردهای از شخصیتهای سیاسی از کشورهای مختلف روبهرو میشویم. در نشست استماع، سناتور پورچالی، جولیو ترتزی رئیس کمیسیون سیاستهای اروپا در سنا، سناتور جیزلا ناتوراله نایبرئیس کمیسیون سنا و سناتور مارکو، عضو کمیسیون حقوق بشر، حضور داشتند.
وجه مشترک سخنان آنان تأکید بر مسائل مهمی همچون وضعیت حقوق بشر، افزایش اعدامها در ایران و این واقعیت بود که بحران ناشی از عملکرد رژیم تنها به مردم ایران محدود نمیشود، بلکه تهدیدی برای امنیت منطقه و حتی جهان به شمار میرود و میتواند دامنه درگیریها را گستردهتر کند.
برنامه پارلمان نیز از نظر من بسیار تأثیرگذار و انگیزهبخش بود. معاون پارلمان ایتالیا شخصاً از خانم رجوی استقبال کرد و در آن نشست سخنرانی داشت. خانم نایک گریپیونی نیز تأکید کرد که خانم رجوی امید میلیونها زن و مرد ایرانی است.
فضای این کنفرانس نیز قابل توجه بود؛ سالنی که در آن سفرا، نمایندگان و شخصیتهایی از کشورهای مختلف حضور داشتند تا نتایج این نشستها را از نزدیک دنبال کنند. در همان روز، فابیو رامپلی، نایک گریپیونی، مارکو اسکوریا، جولیو ترتزی، رودی جولیانی و پاتریشیا کندی نیز سخنرانی کردند.
روز پنجشنبه نیز کنفرانس «فراتر از جنگ؛ مسئله ایران» برگزار شد که در آن پائولو جنتیلونی، نخستوزیر سابق ایتالیا، کارلو کوتارلی، گای ورهوفستاد، نخستوزیر پیشین بلژیک و جولیو ترتزی حضور داشتند.
یکی از نکات مهم، سخنان پائولو جنتیلونی بود که گفت تجربه سالهای گذشته نشان داده مسیر دیپلماسی و سیاست مماشات نتیجهای نداشته است و اکنون نیز جنگ راهحل پایداری محسوب نمیشود. به اعتقاد او، تنها راه رسیدن به صلح در منطقه، حمایت از مقاومت ایران و مسیری است که این مقاومت معرفی میکند.
خانم رناتا پولورینی نیز تأکید کرد آنچه بیش از هر چیز توجه او را جلب کرده، رهبری این مقاومت توسط یک زن است؛ زنی که تمام زندگی خود را وقف این مسیر کرده است. او گفت این موضوع میتواند الگویی الهامبخش باشد و به همین دلیل از این برنامه و از برنامه دهمادهای حمایت میکند.
برخی دیگر از سخنرانان نیز برنامه دهمادهای خانم رجوی را چارچوبی برای آینده ایران توصیف کردند و آن را برنامهای دانستند که میتواند زمینه آزادی و دموکراسی را فراهم کند. البته درباره این موضوع مطالب بسیار بیشتری میتوان گفت، اما با توجه به محدودیت زمان، همینجا سخنم را به پایان میرسانم.
با توجه به محدودیت وقت، میخواهم روی نکتهای که مطرح کردید تمرکز کنم. شما گفتید افراد و جریانهای سیاسی مختلف در این اجلاس حضور داشتند، اما درباره ایران به نوعی وحدت نظر رسیده بودند. به نظر شما علت این همگرایی چیست؟
سهیلا دشتی:
به نظر من پاسخ این سؤال را خود آقای جنتیلونی داد. دلیل این وحدت آن است که سیاستهایی که سالها بر پایه مماشات دنبال میشد، نتیجهای نداشته و شکست خورده است. اکنون تنها راهی که باقی مانده، راهکاری عملی است که امکان تحقق دارد.
آقای رودی جولیانی نیز در سخنان خود گفت چرا همچنان به دنبال پاسخ میگردیم، در حالی که مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق پاسخ را ارائه کردهاند. به گفته او، این راهحل نه متکی به دخالت خارجی است و نه انتظار انجام کاری از دیگران دارد، بلکه پاسخ را در اختیار جامعه قرار داده است.
در نهایت، بسیاری از سخنرانان بر این باور بودند که دستیابی به صلح و ثبات برای ایران و منطقه بدون تغییر وضعیت کنونی امکانپذیر نیست و برنامه دهمادهای را راهکاری عملی و قابل اجرا برای آینده ایران و پاسخی به نیاز امروز جامعه جهانی دانستند.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
