نسلی که روایت‌ها را شکست؛ چهره تازه ایرانیان در کارزارهای مقاومت

در کارزارهای اخیر مردم ایران، جلوه‌های مختلفی از حضور هموطنانمان توجه ناظران را به خود جلب کرده است. این موضوع را البته پیش از هر کس باید از دست‌اندرکاران این کارزارها پرسید. در همین رابطه همراه می‌شویم با آقای مهندس حسین یعقوبی تا نگاهی به این موضوع داشته باشیم.

سلام عرض می‌کنم خدمت شما آقای یعقوبی و از اینکه دعوت ما را پذیرفتید، سپاسگزارم.

حسین یعقوبی:
سلام عرض می‌کنم خدمت شما و بینندگان محترم سیمای آزادی. همچنین در برابر شهید قهرمان، مهدی خانکی، که به دست جلادان رژیم آخوندی به شهادت رسید، سر تعظیم فرود می‌آورم.

درود بر شهید مهدی خانکی. آقای یعقوبی، شما که کارزارهای مقاومت را از نزدیک دنبال می‌کنید و در بسیاری از موارد نیز در تدارک آن‌ها نقش دارید، چه تحولاتی را در میان ایرانیان، از نظر ترکیب و رویکردشان، مشاهده می‌کنید؟ چه چیزی بیش از همه توجه شما را جلب کرده است؟

حسین یعقوبی:
به نظر من با پدیده‌ای واقعاً شگفت‌انگیز و حتی تا حدی غیرقابل‌باور روبه‌رو هستیم.

از یک سو، در داخل ایران نسلی را می‌بینیم که نمونه آن شهید قهرمان، مهدی خانکی، است؛ جوانی ۲۶ ساله که دوران فعالیت مجاهدین در دهه ۶۰ را تجربه نکرده، اما از چنان انگیزه و ظرفیتی برخوردار است که مرگ را به سخره می‌گیرد و رژیم آخوندی را مستأصل می‌کند.

از سوی دیگر، در خارج از کشور نیز نسل جوانی را می‌بینیم که بسیاری از آنان حتی ایران را از نزدیک ندیده‌اند، اما گویی پیوندی عمیق با نسل داخل کشور دارند. آنان در خیابان‌های اروپا و آمریکا حضور پیدا می‌کنند و صدای مردم ایران را به گوش افکار عمومی جهان می‌رسانند.

با توجه به محدودیت زمان، مایلم به چند نمونه‌ای اشاره کنم که خودم از نزدیک با آن‌ها مواجه بوده‌ام.

یکی از این موارد مربوط به جوانی بود که به‌تازگی از ایران آمده بود. او به‌طور اتفاقی در خیابان با میز کتاب مجاهدین آشنا شد و علاقه‌مند شد ارتباط بیشتری برقرار کند. بعدها خودش تعریف می‌کرد که هنگام رفتن به اولین قرار، از یکی از دوستانش خواسته بود تلفن همراهش را آماده نگه دارد تا اگر اتفاقی برایش افتاد، موضوع را به پلیس اطلاع دهد. امروز همان فرد از فعالان صف مقدم کارزارهای مقاومت ایران است.

نمونه دیگر، جوانی بود که پس از چند بار حضور در برنامه‌ها، مدتی از او خبری نشد. بعدها در یکی از نشست‌ها توضیح داد که نهادهای امنیتی رژیم خانواده‌اش را تحت فشار قرار داده بودند. به گفته او، هنگامی که خانواده حاضر به همکاری نشده بودند، به آن‌ها گفته شده بود اگر قرار است فرزندشان فعالیت سیاسی داشته باشد، بهتر است با جریان‌های سلطنت‌طلب همکاری کند و نه با مجاهدین.

مورد دیگری نیز مربوط به دو پزشک جوانی بود که به‌تازگی از ایران آمده بودند. آن‌ها پس از چند بار عبور از کنار آکسیون‌های مجاهدین، خودشان تماس گرفتند و ابراز همدلی کردند، اما گفتند به دلیل نگرانی از فشار بر خانواده‌هایشان، امکان حضور علنی در برنامه‌ها را ندارند.

نمونه دیگری نیز برای خود من جالب بود. یکی از دوستان می‌گفت هرگز خودش را نخواهد بخشید که سال‌ها در ایران، به‌عنوان یک جوان تحصیل‌کرده، فریب اصلاحات را خورده بود و تصور می‌کرد مجاهدین بخشی از مشکل هستند، نه راه‌حل.

به نظر من، تبلیغات و شیطان‌سازی علیه یک جریان ممکن است برای مدتی اثرگذار باشد، اما در بلندمدت نتیجه معکوس خواهد داشت. این موضوع را هم در تاریخ و هم در تجربه پیامبران می‌توان دید؛ چنان‌که درباره عیسی مسیح و مریم نیز تهمت‌های فراوانی مطرح شد، اما در نهایت، آموزه‌های آنان میلیون‌ها و بلکه میلیاردها نفر را در جهان تحت تأثیر قرار داد.

همیشه در چنین مواردی به سخنی از یک فیلسوف دانمارکی فکر می‌کنم که می‌گفت: «جبار با مرگش فرمانروایی‌اش پایان می‌یابد، اما شهید با مرگش تازه بر جامعه اثر می‌گذارد.»

به اعتقاد من، یکی از مهم‌ترین عوامل جذب نسل جوان، همین فداکاری‌ها و جان‌فشانی‌هاست؛ نسلی که مهدی خانکی یکی از آخرین نمادهای آن به شمار می‌رود.

بر همین اساس، آنچه امروز در کارزارهای مقاومت می‌بینم، حرکتی رو به رشد و رو به تعالی است. نسل جوان بیش از گذشته به این باور رسیده که آزادی بدون پرداخت هزینه به دست نمی‌آید. وقتی سرنوشت این جان‌باختگان، پیام‌های آنان از زندان‌ها و ایستادگی‌شان را می‌بیند، انرژی و انگیزه‌ای مضاعف پیدا می‌کند.

من ایمان دارم که با اتکاء به همین نسل شجاع و فداکار، رژیم آخوندی شکست خواهد خورد و آزادی به ایران بازخواهد گشت و کشور دوباره ساخته خواهد شد.

خیلی ممنون آقای یعقوبی. از فاکت‌ها و نمونه‌های جالبی که مطرح کردید، از تجربه‌های شخصی خودتان و همچنین از تأکیدی که بر نقش فداکاری در گشودن راه آینده و تأثیر آن بر نسل جوان داشتید، سپاسگزارم. از اینکه وقت خود را در اختیار برنامه گذاشتید، تشکر می‌کنم.