کارزار جهانی «نه به اعدام» در لندن؛ گرامیداشت مجاهدان و شورشگران سربه‌دار

گردهمایی ایرانیان و حامیان مقاومت در لندن با حضور شخصیت‌های سیاسی و فعالان حقوق‌بشر برگزار شد

کارزار جهانی «نه به اعدام» روز ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ در لندن با حضور شخصیت‌های سیاسی، فعالان حقوق‌بشر و ایرانیان آزاده برگزار شد. سخنرانان این گردهمایی، ضمن گرامیداشت یاد شهیدان راه آزادی، موج اعدام‌ها و سرکوب در ایران را محکوم کردند و خواستار حمایت جامعه جهانی از مقاومت مردم ایران و برنامه دموکراتیک خانم مریم رجوی شدند.

کارزار جهانی «نه به اعدام»؛ گرامیداشت مجاهدان و شورشگران سربه‌دار- لندن ـ ۱۰ مرداد ۱۴۰۵

نغمه رجبی:

امروز ما در قلب لندن گرد هم آمده‌ایم، زیرا میلیون‌ها ایرانی در سرزمین خود از ابتدایی‌ترین حق انسانی، یعنی آزادی بیان و اعتراض، محروم هستند. ما امروز صدای کسانی هستیم که پشت دیوارهای زندان، زیر سایه چوبه‌های دار و در برابر سرکوب بیرحمانه، امکان رساندن صدای خود را به جهان ندارند.

ما امروز در کنار مردم ایران، در کنار مقاومت سازمان‌یافته و در کنار چشم‌اندازی ایستاده‌ایم که خانم مریم رجوی برای آینده ایران ترسیم کرده‌اند؛ ایرانی آزاد، مبتنی بر حاکمیت مردم، برابری زن و مرد، جدایی دین از دولت و لغو مجازات اعدام.

پیام ما امروز روشن و واضح است: لغو اعدام، آزادی همه زندانیان سیاسی و حمایت از مردم ایران و مقاومت آنها برای آزادی و دموکراسی.

مارک ویلیامز: اعدام و سرکوب، رژیم را نجات نخواهد داد

مارک ویلیامز - وزیر سایه ولز (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰) و نماینده پیشین مجلس عوام انگلستان

حضور در میان شما افتخار بزرگی برای من است؛ در حالی که به یاد کسانی که جان باختند ادای احترام می‌کنیم، قهرمانان شجاعی که در طول ۴۸ سال گذشته و البته پیش از آن برای دموکراسی و آزادی در ایران مبارزه کردند.

ما آنها را به خاطر اعتقاداتشان و به خاطر تلاش‌هایشان برای ساختن یک ایران آزاد می‌ستاییم و پیام ما به مستبدان حاکم بر تهران این است که ما همیشه به مبارزه و کارزار قاطعانه برای جمهوری دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین از دولت و آزادی ادامه خواهیم داد و ما به این وظیفه متعهدیم تا زمانی که به دست آید.

ما شانه به شانه مردم شجاع ایران ایستاده‌ایم و به مبارزه ادامه خواهیم داد.

امروز ضروری است که یاد و خاطره امیرحسین صفری، ابوالفضل سپاهی و مهدی خانکی را گرامی بداریم؛ مردان شجاعی که به خاطر اعتقاداتشان و به خاطر ترس رژیم از آنان اعدام شدند.

باید سفارت رژیم در لندن را تعطیل کنید و دیپلمات‌های رژیم را به تهران بازگردانید و به عنوان یک اولویت از مریم رجوی، مقاومت ایران و طرح ۱۰ ماده‌ای حمایت کنید.

کارزار بزرگ ما پیروز خواهد شد.

به مردم ایران می‌گویم: شما تنها نیستید.

به زندانیان سیاسی در اوین و سایر زندان‌ها می‌گویم: شما فراموش نشده‌اید.

به مبارزان آزادی در ایران می‌گویم: شما هر روز به ما روحیه می‌دهید.

و به کسانی که در تهران حکومت می‌کنند می‌گویم: اعدام و سرکوب شما را نجات نخواهد داد و ایران آزاد خواهد شد.

سعید ناصری: قتل‌عام ۶۷ پایان یک نسل نبود؛ آغاز راهی بود که امروز ادامه دارد

امروز من به نمایندگی از هزاران خانواده شهید سخنرانی می‌کنم؛ خانواده‌هایی که عزیزانشان در قتل‌عام بزرگ سال ۱۳۶۷، به جرم وفاداری به آرمان آزادی و به جرم هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران، به جوخه‌های اعدام سپرده شدند.

امروز نزدیک به ۴۰ سال است که ما همچنان ایستاده‌ایم؛ با عهدی که با شهیدان خود بسته‌ایم.

خمینی نتوانست مجاهدین را نابود کند، زیرا مجاهد بودن فقط یک نام نیست؛ یک انتخاب است؛ انتخاب ایستادگی، فدا و صداقت برای آزادی.

قتل‌عام ۶۷ پایان یک نسل نبود؛ آغاز راهی بود که امروز در اشرف ۳، در کانون‌های شورشی، در زندان‌های ایران و در مقاومت جوانان ایران ادامه دارد.

همان راهی که شهیدان دیروز پیمودند، امروز مهدی خانگی، وحید بنی‌عامریان و دیگر شهدای قهرمان با نثار خون خود ادامه دادند.

و ما آموختیم که میان تسلیم و آزادی تنها یک راه را انتخاب کنیم؛ راه ایستادگی.

وظیفه ما این است که راه آنان را ادامه بدهیم.

خون شهیدان ما، رنج اسیران ما، در تو گره می‌خورد؛ رجوی قهرمان.

امید ابراهیمی

«پیام ما به فرصت‌طلبان، همچون بچه‌شاه و آنهایی که می‌خواهند از بمباران و جنگ سود ببرند، این است که مردم ما بیش از یکصد سال دیکتاتوری را پشت سر نگذاشته‌اند که وابستگی جایگزین استبداد شود.

مردم ایران توانایی ساختن آینده خود را دارند و در این راه فداکاری‌های بسیاری کرده‌اند.

در این روزها رژیم درمانده راه‌حلی ندارد جز سرکوب و اعدام بیشتر، به‌ویژه اعضا و هواداران مجاهدین؛ چرا که همان‌طور که خمینی گفت، دشمن رژیم نه در انگلیس و نه در آمریکا، بلکه در کنار خودش در ایران است.

رژیم آخوندی از جنگ خارجی نمی‌ترسد؛ بلکه این جنگ مردم و قیام‌آفرینان است که خواب را از چشمان این رژیم پوسیده ربوده است.

همین چند روز پیش، خبرها حاکی از انجام ۶۰ عملیات دیگر در ۳۱ شهر میهن توسط کانون‌های قهرمان شورشی بود.

این بیانگر بی‌اثر بودن اهرم‌های سرکوب رژیم در برابر اراده کانون‌های شورشی و جوانان شورشگر است.

به جای هر پویا قبادی و فرمانده وحید که اعدام کنید، صدها جوان شورشی دیگر به این نبرد خواهند پیوست و این نبرد تا پیروزی ادامه خواهد یافت.

پیام به جان‌جانان؛

قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان.»

محمد سلیمانی

محمد سلیمانی در همبستگی از شورشگران یک رپ اجرا کرد:

«اعدام، سنگسار، شلاق و شکنجه
اینا مزد سختی‌های هشت سال جنگه

چه کسی می تونه این مشکلات را انکار کند
خودش را به خاک وطن بدهکار کند

پاشو هموطن، نگو سیاسی نیستم
این‌طوری بهتره که بگی ایرانی نیستم

این من و توییم که آینده‌سازیم
واسه رهایی دو بال پروازیم

بیا هموطن دست به دست هم بدیم
با کمک هم دشمنو شکست بدیم

بیا قطره‌قطره دریا بشیم
ناجی نسل فردا بشیم

آزادی یعنی رهایی پرنده از قفس
خراب کردن ... قفس

یعنی توی زندانی بی‌گناه نباش
سرِ جوونی بالای دار نباش

درود به تک‌تک شما عزیزان که در سرما و گرما صدای مردم ایران هستید و واقعاً به تک‌تک شما خسته نباشید می‌گویم.»

تأکید بر ضرورت پایان مصونیت ناقضان حقوق‌بشر و حمایت از مبارزه مردم ایران

حافظ فاضلی

مسئول روابط خارجی حزب تضامن دموکراتیک اهواز:

«امروز گرد هم آمده‌ایم تا یاد هزاران زن و مردی را گرامی بداریم که در دهه ۶۰ و به‌ویژه در تابستان ۱۳۶۷ قربانی یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر ایران شدند.

انسان‌هایی که بسیاری از آنان دوران محکومیت خود را می‌گذراندند یا حتی حکمشان پایان یافته بود، اما تنها به‌دلیل عقیده، اندیشه یا گرایش سیاسی، از حق زندگی محروم شدند.

این کشتار صرفاً یک تراژدی تاریخی نیست؛ زخمی باز بر پیکر مردمان ایران است.

سکوت، بی‌محلی و سیاست مماشات جامعه جهانی در برابر نقض گسترده حقوق‌بشر در ایران، این پیام خطرناک را به حاکمان تهران داد که می‌توانند بدون پرداخت هزینه به سرکوب ادامه دهند.

نتیجه این سیاست را نه‌تنها مردم ایران، بلکه مردم منطقه نیز با بی‌ثباتی، خشونت و گسترش فعالیت‌های نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی پرداخته‌اند.

از این‌رو از جامعه جهانی می‌خواهیم که در کنار مردم ایران بایستند، نه در کنار سرکوبگران.

حمایت از خواست مردم ایران برای آزادی، دموکراسی، حقوق‌بشر و پاسخگو کردن ناقضان این حقوق، یک انتخاب سیاسی نیست؛ بلکه یک مسئولیت اخلاقی و انسانی است.

در پایان، یاد همه قربانیان دهه ۶۰ و کشتار ۶۷ را گرامی می‌داریم و با صدایی رسا اعلام می‌کنیم:

حقیقت فراموش نخواهد شد.

عدالت، هرچند دیر، باید اجرا شود.

مردم ایران شایسته کشوری آزاد، دموکراتیک، کثرت‌گرا و عاری از ترس و اعدام هستند؛ کشوری که در آن هیچ مادری به جرم اندیشه فرزندش عزادار نشود و هیچ خانواده‌ای رنجی را که خانواده من و هزاران خانواده دیگر تحمل کرده‌اند، هرگز دوباره تجربه نکند.

سپاسگزارم.»

رحیم بندویی - مسئول روابط خارجی حزب مردم بلوچستان

رحیم بندویی در سخنان خود اظهار داشت: «از نگاه فعالان حزب مردم بلوچستان، کشتار زندانیان سیاسی دهه ۶۰ را باید در ساختار سیاسی ولایت‌شاهی حاکم بر ایران، که همانند رژیم تمامیت‌خواه پیش از خود، مردمان تاریخی ایران را به خودی و غیرخودی تقسیم کرده بود، مورد بررسی قرار داد.

به همین دلیل، پس از آن نیز همچنان شاهد نبود جامعه شهروند‌محور، سرکوب جنبش‌های مردمی، دستگیری، زندانی و شکنجه فعالان سیاسی و مدنی، روزنامه‌نگاران و همچنین اعمال تبعیض و خشونت مضاعف علیه غیرخودی‌ترین‌ها در ایران، از جمله بلوچ‌ها، کردها و عرب‌ها بوده و هستیم.

درد ما در بلوچستان، همان درد ما در کردستان، عربستان، آذربایجان، ترکمن‌صحرا، فارس، لرستان، گیلان، مازندران و حتی هر مادر داغدار ایرانی است.

این یعنی کرامت انسانی تجزیه‌پذیر نیست و به ملیت، مذهب، گرایش سیاسی و عقیدتی بستگی ندارد؛ بلکه حقی جهان‌شمول برای همه انسان‌هاست.

ایران فردای ما، ایرانی است که با استقرار آزادی و برابری، قانون بر اراده افراد حاکم باشد.

عدالت جایگزین انتقام گردد. تکثر و تنوع هویتی، سرمایه‌ای ارزشمند شناخته شود و هیچ انسانی به‌دلیل اندیشه، هویت، زبان یا باور خود زندانی، شکنجه، ناپدید و اعدام نشود.

یاد و نام تمامی جان‌باختگان راه آزادی، برابری، عدالت و کرامت انسانی جاودان باد.»

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

خبرهای مرتبط