سخنرانی مهین مشکین‌فام در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵

خانم مهین مشکین‌فام:

با سلام خدمت شما خانم رجوی عزیز، اعضای محترم شورا و دوستان عزیزی که امروز در اینجا حضور دارند. من بسیار افتخار می‌کنم که ما یک بار دیگر در روز بیست ژوئن با رهبری شما و حضور همه اشرف‌نشانها و جوانان غیور و شجاع در فرانسه تونستیم نه بزرگی به مماشاتگران و مزدوران شاه و شیخ بگوییم. تشکر ویژه می‌کنم از خواهر بدری عزیزم و ستادشون و تمام خواهران و برادران مجاهدم که این بار شاهکار دیگری خلق کردند و یک بار دیگر مهر محکمی به شعار می‌توان و باید زدند.

به نام آزادی، به نام شرافت انسانی. ای انسانهای آزاده، ای آنان که در برابر ظلم، سکوت را انتخاب نمی‌کنند. امروز از شش انسانی سخن می‌گویم که طناب دار نتوانست صدای آنان را خاموش کند: از وحید بنی‌عامریان، ابوالحسن منتظر، بابک علی‌پور، پویا قبادی، اکبر دانشور کار و محمد تقوی. شش زندانی سیاسی که جان خود را در برابر دستگاه سرکوب از دست دادند، اما نام و آرمانشان را نه.

سرنوشت آنان تنها روایت پایان زندگی شش فرد نیست، بلکه تصویر روشن از ساز و کاری‌ست که بر ترس، حذف و خاموش کردن صداهای مخالف تکیه دارد. حکومتها می‌توانند جسم انسان‌ها را به بند بکشند، می‌توانند زندان بسازند، حکم اعدام صادر کنند، اما هرگز قادر نیستند آرزوی آزادی را اعدام کنند. آنچه بر این شش زندانی گذشت، تقابل میان قدرتی بود که از حقیقت می‌هراسد و انسان‌هایی که حاضر نشدند از باورهای خود دست بکشند. اعدام انسان‌ها به‌دلیل عقیده و فعالیت سیاسی، زخمی بر پیکر انسانیت است. هیچ جامعه‌یی با چوبه‌های دار آزاد نمی‌شود. سرکوب هر چند می‌کوشد ترس بیافریند، در نهایت چهره واقعی استبداد را آشکارتر می‌کند.

خانواده‌های این شش جان‌باخته تنها عزیزان خود را از دست ندادند، بلکه آنان سال‌ها رنج انتظار، محرومیت و نگرانی را نیز به دوش کشیدند. اما تاریخ بارها نشان داده است که خون قربانیان سرکوب هرگز فراموش نمی‌شود و از حافظه مردم پاک نمی‌شود و گاه به ماندگارترین نام تاریخ تبدیل می‌شوند. از همین رو امروز وظیفه هر انسان آزاده است که از اندوه فراتر برود و به همبستگی، اعتراض و دفاع از حق زندگی برخیزد. سکوت در برابر سرکوب راه را برای جنایت‌های بیشتری هموار می‌کند؛ اما ایستادگی جمعی، فریاد دادخواهی و حضور مسئولانه در کنار خانواده‌های داغدار می‌تواند دیوار ترس را فرو بریزد. بیایید در کنار هم بایستیم، نگذاریم اعدام به عادت بدل شود و با صدای روشن و بی‌هراس اعلام کنیم: حق زندگی حق همه انسان‌هاست و هیچ قدرتی نباید آن را از کسی بگیرد.

ستم‌پذیری هم اندازه ستمگری گناه است. ای انسان تو آزادی!

درود بر کانون‌های شورشی و اشرفیان و درود به همه آن‌هایی که برای آزادی و دموکراسی به‌پاخاستند. با تشکر.

بیشتربدانیم:

سخنرانی خانم مریم رجوی در آغاز اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، ۵ و ۶تیر۱۴۰۵ | سیمای آزادی