سخنرانی حسین اسکندریان در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵

۱۴۰۵/۵/۱۳

سرگرد خلبان حسین اسکندریان -عضو شورای ملی مقاومت ایران

با سلام و درود خدمت شما و دوستان مبارز در شورا و ناظران محترم و البته شورشگران شجاع داخل. سالی که گذشت، از کهکشان ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶، سالی پر از اتفاقات و ماجراهای گوناگون بود و شاید بتوان گفت پرماجراترین در سال‌های اخیر. دعوت از شما در پارلمانهای مختلف کشورهای اروپایی و رد پذیرش بچه شاه، جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، مرگ خامنه‌ای جلاد و سرکردگان مهم سپاه، تلاش عاجزانه رژیم برای نشان دادن قدرت، سرکوب وحشیانه مردم در دیماه، شروع گفتگوهای آتش‌بس و شکست طرفداران سلطنت و بچه شاه که دل به حمله آمریکا و اسراییل بسته بودند و خود نیز با رفتارهای زشت و فحاشی و لات‌بازی به این شکست دامن زدند و مخصوصاً با پوشیدن پیراهن آرم ساواک منفور ماهیت خود را کاملاً نشان دادند.

در مقابل، مقاومت ۶۰ ساله ایران با متانت و روشنگری به راه خود ادامه داد و در نهایت معلوم شد بر همگان که چه کسی خواهان آزادی، استقلال و دموکراسی‌ است و چه کسی می‌خواهد یک دیکتاتوری را با دیگری جایگزین کند. تا جایی که رسیدیم به برگزاری کهکشان ۲۶. از آنجایی که عوامل رژیم می‌دانستند مانند هر ساله این تظاهرات و گردهمایی آتش به پیکر نیمه‌سوخته‌اش می‌زند، فوری دست به کار شدند و مانند همیشه با تهدید و ارعاب سعی به برهم زدن آن کردند. تظاهرات قانونی و با اجازه قبلی مقاومت توسط وزارت کشور فرانسه لغو شد و پلیس دخالت کرد.

نتیجه چه شد؟ کهکشانی که اگر مانند سال‌های قبل برگزار می‌شد مانند هر سال بازتاب خودش را داشت و شاید به نظر کمی عادی می‌آمد، اما به ابتکار مجاهدین تبدیل شد به بزرگترین واقعه ما، زیرا هواداران شجاع مقاومت با اشغال میادین مختلف در پاریس آن را به یک رویداد غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کردند و نشان دادند که بذری را که در طی ۶۰ سال با مقاومت، فدا و ایمان پاشیده‌اند، در دل تک‌تک هواداران و نسل اندر نسل تبدیل به نهالی پربار و ارزشمند شده و آزادی و دموکراسی را به ایران عزیز هدیه خواهد کرد. در پایان با یادی از همه شهدای راه آزادی و درود به روان پاک‌شان و یادی از استاد ارجمند و عزیزم، بهزاد. سرهنگ بهزاد معزی، وقت شما را بیشتر از این نمی‌گیرم.