سخنرانی امیر آرام در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵

سخنرانی امیر آرام – هنرمند عضو شورای ملی مقاومت ایران

با سپاس و درود به مبارزان و فرشتگان راه آزادی در اشرف ۳، دلیران شورشی در سراسر ایران، ملت قهرمان شهدای راه آزادی، زندانیان سیاسی و سلام و درودهای ویژه به مهر تابان، جان جانان و حامیان مقاومت در سراسر گیتی و هم‌چنین اعضای محترم شورای ملی مقاومت.

با اجازه دوستان. به راستی کیست که جان شیرین خود را برای خلقی در بند و محروم هدیه کند؟ کیست که از تمام نیازهای خود برای نیازهای خلق محرومش بگذرد؟

شاید بتوان بسیاری از اهداف زندگی را ارزان و آسان به دست آورد، اما برای آزادی آن‌هم آزادی یک ملت در برابر ارتجاع مذهبی، بی‌شک باید بهایی بس سنگین پرداخت. بهایی که این مقاومت خون‌بار بیش از ۶۰ سال پرداخته است، بر همگان آشکار و عیان است.

خوشا به سعادت کسانی که خود را برای بقای دیگران فدا کردند. وای بر ستمگرانی که برای بقای خود دیگران را فدا می‌کنند.

جامعه انسانی جامعه ایست که ملت در آن حکومت می‌کنند و تشکیل دولت می‌دهند. تنها کسانی در رأس قدرت قرار می‌گیرند که هیچ چیز برای خود نخواهند و همه امکانات را برای مردم و ملت بر ارمغان آورند. و این را مقاومت ملی ایران با بیش از ۶۰ سال مبارزه در کارنامه خود ثابت کرده است.

و اما دستاورد رژیم وحشی آخوندی در طی ۴۷ سال چه بوده است؟ امید را کشتند، باورها را نابود کردند، محبت را به دار آویختند و عشق را به خاک سپردند و آزادی را آتش زدند و هم‌چنین اقتصاد را ویران کردند. و چه پست و ملعون تاریخند مزدوران و نفوذی‌های این رژیم جنایت‌کار اهریمنی که تلاش می‌کنند با بیرون ریختن درون مایه زشت و پلید خودشان سیمای خورشید درخشان مقاومت را به‌زعم خودشان بیالایند و حقایق را واژگون جلوه دهند. اما چنین نخواهد ماند.

در حکومت انسانی جامعه انسانی، اقتصاد انسانی و به‌ویژه آموزش پرورش انسانی به‌وجود خواهد آمد و ارزش‌های انسانی دیگر به خاک سپرده نخواهد شد بلکه از آن تجلیل خواهد گشت. مقاومت ملی ایران بی‌شک تضمین حکومت و جامعه انسانی در ایرانی نوین خواهد بود.

آزادی را کسانی درک می‌کنند که زیر شکنجه باشند. کسانی که در لذت‌های صوری جهان به سر می‌برند، قادر به درک آزادی برای مردم و جامعه نخواهند بود.

کسانی که حقانیت را حس می‌کنند از جسم گذر کردند و به جان یعنی جوهر انسانی دست یافتند.

به قول مولای روم که می‌فرماید:
دست پنهان و
دست پنهان و قلم بین خط گزار،
اسب در جولان و ناپیدا سوار.
تیر پرّان بین و ناپیدا کمان،
جانها پیدا و پنهان جانِ جان.

همان حقانیتی که در سهمگین‌ترین شرایط مبارزاتی در پشت مقاومت سرفراز ایستاده و هرگز پشت این مقاومت را خالی نکرد تا لحظه پیروزی و آزادی در کنارشان خواهد ماند.

جای دیگری می‌فرماید:

ما بمردیم و به کلی کاستیم،

بانگ حق آمد همه برخاستیم

باید جسم شکسته شود تا گوهر انسانی پدیدار گردد و امروز جسم و روان ملت دردمند ایران شکسته شد.

آنجاست که جان عزیزشان به جان جانان پیوند می‌خورد. شکی نیست که در پشت هر صورتی دریایی از معنا وجود دارد. امروز تمامیت ملت دلیر ایران آگاه هستند و این تعهد ما می‌باشد که آزادی را برای ملتی در بند به ارمغان آوریم و خواهیم آورد.

باید به این لجن‌ زارهای رژیم آخوندی کثیف گفت:
هزار بار طواف خانه کعبه کنی،
قبول حق نشود اگر دلی بیازاری. با سپاس.

بیشتر بدانیم:

سخنرانی حسین اسکندریان در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵

سخنرانی منشور وارسته در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵