۱۳۴ هفته «نه به اعدام»؛ شعلهای که رژیم نتوانست خاموش کند
۱۴۰۵/۵/۲۷
از زندانهای امروز تا قتلعام ۶۷؛ زندانیان مقاوم ایستادهاند تا اعدام دیگر ابزار ترساندن جامعه نباشد
گفتگو با مینا انتظاری
این هفته صد و سی و چهارمین هفتهی کارزار سهشنبههای نه به اعدام هم بهرغم همهی فشارها و تهدیدهای ایادی رژیم برگزار شد. همراه هستیم با خانم مینا انتظاری از زندانیان سیاسی و از شاهدان قتلعام زندانیان در تابستان ۶۷.
خانم انتظاری، اگه موافق باشین از بیانیهی این هفتهی کارزار سهشنبههای نه به اعدام آغاز کنیم که چه نکاتی داشت، روی چه موضوعاتی تاکید شده در این بیانیه؟
بله. صد و سی و چهارمین هفتهی کارزار سهشنبههای نه به اعدام که امروز زندان گچساران هم به اونها پیوستند، در ۶۰ زندان در سراسر کشور این کارزار ادامه داشت و زندانیان در اعتصاب غذا بودند و همونطور که اطلاعیه میدن هر بار، در اطلاعیهشون اشاره کردند به اعدامهای اخیر، از جمله آقای شهرام صالحی که سه چهار روز قبل از شورشگران کرج بود و اعدام شد، و همچنین خواستند که مردم از اونها حمایت کنند در چه داخل، چه در سطح خارج، صدای اونها باشند، صدای خانوادههای اونها باشند و در گرامیداشت قتلعام سال ۶۷ اشاره کردند بهش و این کشتاری که در تابستان سال ۶۷ بیش از ۳۰ هزار زندانی سیاسی مجاهد و مبارز سر به دار شدند.
خب من هم اگه اجازه بدین از این فرصت استفاده کنم و بگم که در این کشتار بزرگ که سازمانیافته بوده و از قبل تدارک دیده بودند، بیش از، در واقع در بند زنان اکثر دوستان، یاران و همبندان مجاهد من سر به دار شدند، از جمله، و اینو اشاره کنم که بعضی از اونها حتی با افراد دیگه خانوادهشون سر به دار شدند، یعنی تنها اونها نبودند. زندانیانی که حکم داشتند، بسیاری حکمشون تموم شده بود، بسیاری داشتند حکمشون رو میگذروندند.
دوست داشتم اینجا یادی بکنم، من همراه با کارزار سهشنبههای نه به اعدام، ادای احترام بکنم به سر به داران ۶۷، از جمله همبند عزیزم فریده صدقی که به همراه دو برادرش، فرشاد و فرشید صدقی سر به دار شدند. همچنین مریم گلزاده غفوری که به همراه همسرش علیرضا حاجصمدی سر به دار شدند و مریم محمدی بهمنآبادی که او هم همراه با برادرش مهندس رضا محمدی بهمنآبادی اعدام شدند و دکتر شورانگیز کریمیان که به همراه خواهرش مهری کریمیان اعدام شدند.
همچنین دوست داشتم نام ببرم از مادرانی همچون منیره رجوی در این قتلعام بزرگ که مادر دو فرزند بود، خانم اشرف احمدی مادر چهار فرزند بود، همینطور رقیه اکبری منفرد مادر یک فرزند، مهناز یوسفی همینطور یک فرزند داشتند و بسیاری دیگر از عزیزانی که خانوادهها حتی تا به امروز نمیدونند که عزیزانشون به کدوم مزار خفتند. یادشون، یاد و نام همهی اینها رو گرامی میداریم و به امید روزی هستیم که عدالت رو ببینیم.
یادشون گرامی. درود بر شما. خیلی متشکریم و الان میبینیم که بعد از گذشت همهی این سالها، همچنان این شعله فروزان هست، مشخصاً در این کارزار، بازتابش در این زندانیان مقاوم و سرموضع. حالا اصلاً همین تداوم خانم انتظاری، اینکه این کارزار در چه شرایطی ادامه پیدا کرده و معنی این تداوم و استمرار چه هست از نظر شما؟
اعدام دیگر مثل گذشته نمیترساند؛ ۱۳۴ هفته مقاومت در برابر سلاح سرکوب
ببینید، در تمام سالهایی که رژیم سر کار بوده، دشمنش خب مردم بودند، بودند و هست و یک جنگ واقعی بیشتر در تمام این سالها نبوده، اون هم جنگ بین مردم با رژیم بوده و رژیم برای مهار مردم و اعتراضاتشون و جنبشهاشون از سلاح اعدام استفاده کرده و به خصوص در شرایط فعلی الان که سعی میکنه با اعدام شورشگران و حتی در ملأعام بیاره اونها رو اعدام بکنه، بترسونه مردم رو و مردم رو عقب برونه یا حداقل اینکه جنبش رو، سدی بشه در مقابل جنبشها که مطمئناً در پیش رو ما خواهیم داشت، اون هم در شرایط فعلی که اقتصاد اصلاً رو به نزول و فروپاشی هستش.
اما میبینیم در مقابلش دیگه اون برندگی رو سلاح رژیم نداره، اون برندگی اعدام دیگه مثل قبل نیستش. کما اینکه ۶۷ هم سعی کرد که به اصطلاح نیروهای مقاوم، معادلهشون رو با پاک کردن اونها از بین ببره ولی دیدیم جنبشها ادامه پیدا کرد، ولی الان حتی شرایط از اون موقع هم متفاوتتر هستش.
از قتلعام ۶۷ تا امروز؛ وقتی مقاومت با اعدام عقبنشینی نمیکند
شما نگاه بکنید الان به اعدام جوان شورشگری که هفتهی پیش در کرج کردن، انجام دادن اینها، شهرام صادقی، میاد توی دادگاهی که خود رژیم پخش کرده بهش میگه که تو میدونستی که وقتی با ماشین میری میزنی به این نیروهای بسیجی، چون میدونیم که جرمش این بوده که توی کرج رفته توی سمت نیروهای بسیجی و هفت نفر از اونها رو مجروح کرده، ازش میپرسه که تو میدونستی که وقتی میری میزنی به اینها امکان داشت اینها بمیرن؟ میمردن اینها؟
با این خیلی قشنگ راحت میگه بله میدونستم. یعنی آگاهانه این کار رو کرده. این خشم جامعه است، این نفرت مردم هست از اینها که اینطور بروز بروز میکنه. با این ایستادگیشونه که رد نمیکنه حتی.
